x
Διαφήμιση

24 Ιουνιου 2018

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:07:02:29 GMT +2

Διαφήμιση
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ: ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

Ο ξανακερδισμένος χρόνος της ανάγνωσης (Ι)

E-mail Εκτύπωση

altΓια το εμβληματικό έργο του Marcel Proust, Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο (μτφρ. Παύλος Α. Ζάννας, Παναγιώτης Πούλος, εκδ. Εστία).

Του Νίκου Ξένιου

Ίσκιοι και φώτα από την κοινωνία «κάστας» που επικρατούσε στην Βelle époque, μια μεγαλοαστική ανατροφή, μια ιδιόρρυθμη ιδιοσυγκρασία, ένας μεγάλος έρωτας και η πρώιμη καταγραφή της επερχόμενης εποχής του Μοντέρνου έδωσαν τους καρπούς τους στις αρχές του εικοστού αιώνα στο τιτάνειο Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο του Μαρσέλ Προυστ. Ένας άνδρας επιχειρεί ν’ ανακαλύψει τον εαυτό του μέσα από την αναδίφηση στη μνήμη. Όχι όμως εμφορούμενος από νοσταλγία, αλλά ανασκάπτοντας ό,τι απομένει από τη φθορά που ο χρόνος έχει επιφέρει στη σάρκα, στα συναισθήματα και στις σκέψεις του και εγκαθιστώντας τον εαυτό του στο κέντρο της λογοτεχνίας του.

Άλις Μονρό: η μεγάλη τέχνη της μικρής φόρμας

E-mail Εκτύπωση

altΕπισκόπηση των τριών συλλογών της Alice Munro που έχουν μεταφραστεί στη χώρα μας (μτφρ. Σοφία Σκουλικάρη, εκδ. Μεταίχμιο).

Του Νίκου Ξένιου

Τα διηγήματα της Άλις Μονρό χρειάζονται συγκέντρωση. Αφενός γιατί συνθέτουν ένα μοναδικό αφηγηματικό σύμπαν, αφετέρου γιατί η εμβάθυνση σ’ αυτό μεγαλώνει την απόλαυση της ανάγνωσης. Η δουλειά που έχει προηγηθεί της συγγραφής είναι κοπιώδης και αυτό φαίνεται από τη δεύτερη και τρίτη ιστορία που υφέρπουν της κεντρικής αφήγησης. Μικρά γεγονότα αντλημένα από την καθημερινότητα ανάγονται σε οριακά, εμβληματικά «σημεία καμπής», σε ορόσημα που σηματοδοτούν τη μεταστροφή του ήρωα/της ηρωΐδας, από την απόλυτη δυστυχία στην ενδοσκόπηση και την αυτογνωσία.

Βραδιά αφιερωμένη στην Άλις Μονρό

E-mail Εκτύπωση

ALICE-MUNRO-NEW-YORK-2Οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ και η διαδικτυακή πύλη για το βιβλίο BΟOK PRESS σας προσκαλούν σε μια εκδήλωση-αφιέρωμα στη βραβευμένη με Νόμπελ συγγραφέα ΑΛΙΣ ΜΟΝΡΟ. 

Δύο ώρες με τον Πολ Όστερ

E-mail Εκτύπωση

auster390Της Ελένης Κορόβηλα 

Η συνάντηση με τον διάσημο Αμερικανό συγγραφέα που βρίσκεται αυτές τις μέρες στην Αθήνα, επισκεπτόμενος για πρώτη φορά την Ελλάδα, είχε στοιχεία μυθιστορηματικά. Το σαλόνι της βιβλιοθήκης του Ιδρύματος Ωνάση, όπου πραγματοποιήθηκε, προσέφερε ένα ιδανικό σκηνικό με τη βαριά διακόσμηση, τους πίνακες, τις δερμάτινες μπερζέρες και τον καναπέ και τον χαμηλό φωτισμό.

Εξόριστοι στην κεντρική λεωφόρο

E-mail Εκτύπωση

sunset-park390Για το μυθιστόρημα Σάνσετ Παρκ του Paul Auster (εκδ. Μεταίχμιο).

Της Αργυρώς Μαντόγλου

Στα μυθιστορήματα του Πολ Όστερ κάτω από την επιφάνεια του κειμένου συναντούμε μια ανελλιπή διακειμενικότητα, πλήθος οι αναφορές σε άλλα λογοτεχνικά έργα, καθώς και έναν αριθμό από δευτερεύουσες πλοκές οι οποίες, πριν το τέλος, συγκλίνουν με την κυρίως αφήγηση και εν πολλοίς δικαιολογούν την αμφιθυμία ή την απροσδόκητη συμπεριφορά των χαρακτήρων.

Αόρατος άνθρωπος: από τον Ουέλλς στον Όστερ

E-mail Εκτύπωση

invisible-man390Ουέλλς, Έλισον, Τσέστερτον, Όστερ: Μια απόπειρα να εντοπισθούν κοινά στοιχεία τεσσάρων μυθιστορημάτων με τον τίτλο Αόρατος.

Του Νίκου Ξένιου

Πίσω από την εξαχρείωση και τη διαστροφή είναι δυνατόν ν’ αργοσαλεύει ένα υψηλό επιστημονικό όραμα: η λογοτεχνία έχει αγαπήσει αυτό το θέμα ήδη από την εποχή του Ρομαντισμού (Φρανκενστάιν, της Μαίρη Σέλλεϋ): η απανθρωποποίηση που συνεπάγεται οποιαδήποτε παρέμβαση στη φυσική τάξη πραγμάτων είναι και θέμα της αρχαιοελληνικής τραγωδίας. Στον δέκατο ένατο αιώνα το μοτίβο επανέρχεται στην πεζογραφία, με τη μορφή του Αόρατου Ανθρώπου. Ο τίτλος Aόρατος παραπέμπει πρωτίστως στον δημοφιλέστατο Αόρατο άνθρωπο (εκδ. Κίχλη) του Χέρμπερτ Ουέλλς (Αγγλία, 1897): η αναφορά του Αόρατου (εκδ. Μεταίχμιο) του Όστερ σε αυτόν είναι έμμεση και δυσδιάκριτη. Ο Αμερικανός μυθιστοριογράφος του εικοστού αιώνα, εμπνεόμενος από τη θεματική προγενέστερων κειμένων όπως εκείνο του Ουέλλς, θα γράψει τη δική του εκδοχή, επιχειρώντας να διευρευνήσει την αόρατη πλευρά των μορφών ύπαρξης που αφορούν τον άνθρωπο.  

Σάνσετ Παρκ

E-mail Εκτύπωση

altΠροδημοσίευση από το μυθιστόρημα Σάνσετ Παρκ του Paul Auster, που κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε μετάφραση Σπύρου Γιανναρά.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

[...] Σχεδόν έναν χρόνο τώρα φωτογραφίζει εγκαταλελειμμένα πράγματα. Τουλάχιστον δύο φωτογραφίσεις τη μέρα, ενίοτε μέχρι και έξι ή επτά. Κάθε φορά που μπαίνει με την κουστωδία του σε κάποιο από τα σπίτια, έρχεται αντιμέτωπος με τα πράγματα, τα αναρίθμητα σκόρπια πράγματα τα οποία άφησαν πίσω τους οι οικογένειες που έφυγαν. Οι απόντες είχαν όλοι τους αποχωρήσει μέσα σε φοβερή βιασύνη, ντροπή και σύγχυση, ενώ είναι βέβαιο πως, όπου κι αν έχουν εγκατασταθεί τώρα –εφόσον έχουν βρει ένα μέρος να ζουν και δεν κοιμούνται στους δρόμους–, η νέα τους κατοικία είναι μικρότερη από εκείνη που εγκατέλειψαν. Κάθε σπίτι και μια ιστορία χρεοκοπίας, πτώχευσης και ανεκπλήρωτων οφειλών, χρέους και κατάσχεσης. Αυτός έχει αναλάβει να καταγράψει τα τελευταία, εναπομείναντα ίχνη εκείνων των διασκορπισμένων ζωών, προκειμένου να αποδείξει ότι οι εξαφανισμένες οικογένειες έμεναν κάποτε εδώ, ότι τα φαντάσματα των ανθρώπων που δεν θα συναντήσει και δεν θα γνωρίσει ποτέ εξακολουθούν να βρίσκονται ανάμεσα στα πράγματα που είναι παρατημένα μέσα στα άδεια σπίτια.

Αναζητώντας τον έρωτα

E-mail Εκτύπωση

altΓια τον 6ο τόμο, Η Αλμπερτίν αγνοούμενη, του Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο, του Marcel Proust σε μετάφραση Παναγιώτη Πούλου.

Του Γιώργου Λαμπράκου

Πού είχαμε μείνει; Α, ναι! Ο Μαρσέλ, αφηγητής σε πρώτο ενικό πρόσωπο της ζωής του εαυτού του στο Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο (1913-27) του Μαρσέλ Προυστ (1871-1922), αφότου έχει περιγράψει το πώς (θυμάται να) έχει κλείσει στο σπίτι του την αγαπημένη του Αλμπερτίν καθώς και όλα όσα βιώνει ή φαντασιώνεται να βιώνει μαζί της (στην πέμπτη ενότητα του έργου, Η φυλακισμένη), βρίσκεται ξαφνικά προ ενός τρομερού απροόπτου: η Αλμπερτίν δραπετεύει (στην έκτη ενότητα του έργου, Η Αλμπερτίν αγνοούμενη). Προτού όμως ασχοληθούμε με την έκτη ενότητα (παραβλέποντας άλλα συμβάντα και εστιάζοντας στον έρωτα του Μαρσέλ για την Αλμπερτίν – εξάλλου, πέμπτη και έκτη ενότητα συναποτελούν το λεγόμενο «μυθιστόρημα της Αλμπερτίν»), ας βουτήξουμε μια ελληνική μαντλέν (π.χ. ένα κουλουράκι) στο ρόφημά μας, μήπως και θυμηθούμε κάπως τι έχει συμβεί μεταξύ τους.

Ρoβινσώνας χωρίς νησί

E-mail Εκτύπωση

michael-kΤου Κώστα Κατσουλάρη

You are not alone, said the sign; and also, No matter how far you sail, no matter where you hide, you will be searched out. 
Από το He and his man του J.M. Coetzee

Οταν το 2003 ο Τζ. Μ. Κουτσί τιμήθηκε με το Νομπέλ Λογοτεχνίας πολλοί περίμεναν ότι, όπως ακριβώς είχε συμβεί πρωθύστερα με τα δύο Μπούκερ, δεν θα εμφανιζόταν στην τελετή απονομής. Ωστόσο, ο μονήρης Νοτιοαφρικανός, που από το 2002 ζει σε αγρόκτημα κάπου στην Αυστραλία, όχι μόνο εμφανίστηκε αλλά διάβασε και έναν από τους πιο παράξενους και ιδιότυπους λόγους που έχουν ακουστεί στην Ακαδημία. Το κείμενο εκείνο, σε αντίθεση με τα ειωθότα, ήταν μυθοπλαστικό. Είχε τίτλο Αυτός κι ο άνθρωπός του (He and his man), με αναφορές σε μια από τις συγγραφικές εμμονές του Κουτσί, τον Ροβινσώνα, κι εμμέσως στην σχέση του συγγραφέα (He) με τον ήρωά του (his man).

Σελίδα 3 από 6

Διαφήμιση

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

 

Ποια θεματική θα θέλατε να διαβάζετε συχνότερα;





ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΙ ΕΔΩ

 

Network Social  RSS Facebook Twitter Youtube