x
Διαφήμιση

19 Δεκεμβριου 2018

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:00:00:00 GMT +2

Διαφήμιση
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ: ΚΕΙΜΕΝΑ ΞΕΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Ο Πουαρό ερευνά

Ο Πουαρό ερευνά

E-mail Εκτύπωση

altΠροδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της Agatha Christie «Ο Πουαρό ερευνά» (μτφρ. Χρήστος Μπαρουξής), που κυκλοφορεί στις 6 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η περιπέτεια του αιγυπτιακού τάφου

Πάντα θεωρούσα ότι µία από τις πιο συναρπαστικές και δραµατικές περιπέτειες, από τις πολλές που έχω µοιραστεί µε τον Πουαρό, ήταν όταν διερευνήσαµε µια σειρά από παράξενους θανάτους που ακολούθησαν την ανακάλυψη και το άνοιγµα του τάφου του βασιλιά Μεν-χερ-Ρα.

Σχεδόν αµέσως µετά την ανακάλυψη του τάφου του Τουταγχαµών από τον λόρδο Κάρναρβον, ο σερ Τζον Γουίλαρντ και ο κύριος Μπλάιµπνερ από τη Νέα Υόρκη που διενεργούσαν ανασκαφές λίγο έξω από το Κάιρο, κοντά στις Πυραµίδες της Γκίζας, ανακάλυψαν τυχαία µια σειρά νεκρικούς θαλάµους. Η ανακάλυψη προκάλεσε µεγάλο ενδιαφέρον. Ο τάφος φαίνεται ότι ανήκε στον βασιλιά Μεν-χερ-Ρα, έναν από τους σκιώδεις εκείνους βασιλιάδες της Όγδοης Δυναστείας, όταν το Παλαιό Βασίλειο βυθιζόταν στην παρακµή. Λίγα ήταν γνωστά για αυτή την περίοδο και η ανακάλυψη καλύφθηκε εκτεταµένα από τις εφηµερίδες.

Σύντοµα συνέβη κάτι που συντάραξε την κοινή γνώµη. Ο σερ Τζον Γουίλαρντ πέθανε αιφνιδίως από καρδιακή ανεπάρκεια.

Ένα δεκαπενθήµερο αργότερα, ο κύριος Μπλάιµπνερ πέθανε από οξεία σηψαιµία και έπειτα από µερικές µέρες ένας ανιψιός του αυτοπυροβολήθηκε στη Νέα Υόρκη. Η «Κατάρα του Μεν-χερ-Ρα» ήταν καθηµερινό θέµα συζήτησης και η µαγική δύναµη της αρχαίας Αιγύπτου εξυµνούνταν σε σηµείο φετιχισµού.

Ο κίτρινος Τύπος άρπαξε αµέσως την ευκαιρία να αναβιώσει όλες τις παλιές δεισιδαιµονίες για την κακοτυχία που έφερναν συγκεκριµένοι αιγυπτιακοί θησαυροί. Η παλιά εκείνη ιστορία της καταραµένης µούµιας του Βρετανικού Μουσείου ξεθάφτηκε πάλι. Το Βρετανικό Μουσείο τη διέψευσε ανεπίσηµα, αλλά αυτό δεν εµπόδισε την ιστορία να πάρει τις συνηθισµένες διαστάσεις της.

Ένα δεκαπενθήµερο αργότερα, ο κύριος Μπλάιµπνερ πέθανε από οξεία σηψαιµία και έπειτα από µερικές µέρες ένας ανιψιός του αυτοπυροβολήθηκε στη Νέα Υόρκη. Η «Κατάρα του Μεν-χερ-Ρα» ήταν καθηµερινό θέµα συζήτησης και η µαγική δύναµη της αρχαίας Αιγύπτου εξυµνούνταν σε σηµείο φετιχισµού.

Τότε ήταν που ο Πουαρό έλαβε ένα σύντοµο σηµείωµα από τη λαίδη Γουίλαρντ, σύζυγο του νεκρού αρχαιολόγου, που του ζητούσε να τη συναντήσει στο σπίτι της στην Κένσινγκτον Σκουέαρ. Τον συνόδευσα.

Η λαίδη Γουίλαρντ ήταν ψηλόλιγνη και φορούσε ρούχα πένθους. Το κοµµένο πρόσωπό της µαρτυρούσε την πρόσφατη θλίψη της.

«Πολύ ευγενικό εκ µέρους σας που ήρθατε τόσο γρήγορα, κύριε Πουαρό».
«Είµαι στη διάθεσή σας, λαίδη Γουίλαρντ. Επιθυµούσατε να µε συµβουλευτείτε για κάτι;»
«Γνωρίζω ότι είστε ερευνητής, αλλά δεν είναι µόνο ως ερευνητή που επιθυµώ να σας συµβουλευτώ. Είστε άνθρωπος µε πρωτότυπες αντιλήψεις, το γνωρίζω· έχετε φαντασία, πρακτική εµπειρία. Πείτε µου, λοιπόν, κύριε Πουαρό, ποιες είναι οι απόψεις σας για το υπερφυσικό;»

Ο Πουαρό δίστασε λίγο προτού απαντήσει. Φαινόταν σαν να το σκέφτεται. 

«Για να µην υπάρξει παρανόηση, λαίδη Γουίλαρντ», είπε τελικά. «Δεν είναι γενική η ερώτηση που µου κάνατε. Έχει προσωπική διάσταση, έτσι δεν είναι; Αναφέρεστε εµµέσως στον θάνατο του µακαρίτη του συζύγου σας;»
«Ναι, έτσι είναι», παραδέχτηκε εκείνη.
«Θέλετε να ερευνήσω τις συνθήκες του θανάτου του;»
«Θέλω να µου επιβεβαιώσετε τι από όλα αυτά είναι επινοήµατα των εφηµερίδων και τι βασίζεται όντως στην πραγµατικότητα. Τρεις θάνατοι, κύριε Πουαρό… εξηγήσιµοι, αν τους σκεφτεί κανείς χωριστά, αλλά όλοι µαζί αποτελούν αναµφίβολα µια σχεδόν απίστευτη σύµπτωση και όλα αυτά µέσα σε έναν µήνα από το άνοιγµα του τάφου! Μπορεί να είναι απλή δεισιδαιµονία, µπορεί να είναι κάποια πανίσχυρη κατάρα από το παρελθόν, που ενεργεί µε τρόπους που ούτε φαντάζεται η σύγχρονη επιστήµη. Τα δεδοµένα παραµένουν τα ίδια: τρεις θάνατοι! Και φοβάµαι, κύριε Πουαρό, φοβάµαι πολύ ότι ίσως να µη σταµατήσουν εκεί».
«Για ποιον φοβάστε;»
«Για τον γιο µου. Όταν έλαβα τα νέα του θανάτου του συζύγου µου, ήµουν άρρωστη. Ο γιος µου, που µόλις είχε έρθει από την Οξφόρδη, πήγε στην Αίγυπτο. Έφερε πίσω τη… τη σορό, αλλά τώρα ξαναπήγε, παρά τις προσευχές και τις ικεσίες µου. Είναι τόσο γοητευµένος από το έργο, που σκοπεύει να πάρει τη θέση του πατέρα του και να συνεχίσει τις ανασκαφές. Μπορεί να µε νοµίζετε ανόητη και εύπιστη, όµως φοβάµαι, κύριε Πουαρό. Και αν το πνεύµα του νεκρού βασιλιά δεν έχει εξευµενιστεί ακόµη; Ίσως να θεωρείτε ότι λέω ανοησίες…»
«Όχι, λαίδη Γουίλαρντ», είπε αµέσως ο Πουαρό. «Πιστεύω κι εγώ στη δύναµη της δεισιδαιµονίας, αφού θεωρώ ότι είναι µία από τις σπουδαιότερες δυνάµεις που γνώρισε ποτέ ο κόσµος».

Τον κοίταξα έκπληκτος. Δε θα υπέθετα ποτέ ότι ο Πουαρό πιστεύει στις δεισιδαιµονίες. Όµως ο µικρόσωµος φίλος µου φαινόταν να σοβαρολογεί.

alt«Αυτό που µου ζητάτε δηλαδή είναι να προστατέψω τον γιο σας; Θα κάνω το παν για να µην επιτρέψω να πάθει κακό».
«Ναι, υπό φυσιολογικές συνθήκες, αλλά ενάντια σε µια µεταφυσική δύναµη;»
«Σε βιβλία του Μεσαίωνα, λαίδη Γουίλαρντ, θα βρείτε πολλούς τρόπους εξουδετέρωσης της µαύρης µαγείας. Ίσως να γνώριζαν περισσότερα απ’ό,τι εµείς οι σύγχρονοι µε την πολυπαινεµένη επιστήµη µας. Ας στραφούµε τώρα στα γεγονότα. Ο σύζυγός σας ήταν ανέκαθεν αφοσιωµένος αιγυπτιολόγος, έτσι δεν είναι;»
«Ναι, ήδη από τα νιάτα του. Ήταν ένας από τους σπουδαιότερους εν ζωή ειδικούς».
«Όµως ο κύριος Μπλάιµπνερ, καταλαβαίνω, ήταν λίγο πολύ ερασιτέχνης…»
«Μάλιστα. Ήταν ένας πολύ εύπορος άνθρωπος, που είχε την ευχέρεια να ασχολείται µε οποιοδήποτε θέµα τύχαινε να τον γοητεύει. Ο σύζυγός µου κατάφερε να του στρέψει το ενδιαφέρον στην αιγυπτιολογία και ήταν εκείνος που χρηµατοδότησε την αποστολή».
«Και ο ανιψιός; Τι γνωρίζετε για τα γούστα του; Ήταν µέλος της αποστολής;»
«Δε νοµίζω. Μάλιστα, δεν ήξερα καν ότι είχε ανιψιό, µέχρι που διάβασα για τον θάνατό του στην εφηµερίδα. Δε νοµίζω ότι ήταν πολύ κοντά µε τον κύριο Μπλάιµπνερ. Δεν ανέφερε να είχαν ποτέ σχέσεις».
«Ποια είναι τα άλλα µέλη της αποστολής;»
«Ο δρ Τόσγουιλ, κατώτερος αξιωµατούχος του Βρετανικού Μουσείου, ο κύριος Σνάιντερ του Μητροπολιτικού Μουσείου της Νέας Υόρκης, ένας νεαρός Αµερικανός γραµµατέας, ο δρ Έιµς, που συνόδευσε την αποστολή υπό την επαγγελµατική του ιδιότητα, και ο Χασάν, ο αφοσιωµένος Αιγύπτιος υπηρέτης του συζύγου µου».
«Θυµάστε το όνοµα του Αµερικανού γραµµατέα;»
«Χάρπερ νοµίζω, αλλά δεν είµαι σίγουρη. Δεν ήταν πολύ καιρό µε τον κύριο Μπλάιµπνερ, αυτό το ξέρω. Ήταν πολύ ευχάριστος νεαρός».
«Σας ευχαριστώ, λαίδη Γουίλαρντ».
«Αν υπάρχει οτιδήποτε άλλο που θα…»
«Προς στιγµήν, τίποτα. Αφήστε το ζήτηµα στα χέρια µου και να είστε βέβαιη ότι θα κάνω ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν για να προστατέψω τον γιο σας».

Τα λόγια του δεν ήταν και πολύ καθησυχαστικά και παρατήρησα ότι η λαίδη Γουίλαρντ µόρφασε όταν τα άκουσε. Ταυτόχρονα, όµως, το γεγονός και µόνο ότι είχε πάρει στα σοβαρά τις ανησυχίες της φαινόταν να την έχει ανακουφίσει κάπως.

Όσο για µένα, δεν είχα υποψιαστεί ποτέ ότι ο Πουαρό µπορεί να πίστευε τόσο στις δεισιδαιµονίες. Άνοιξα συζήτηση περί δεισιδαιµονιών στον δρόµο για το σπίτι. Το ύφος του ήταν σοβαρό και ειλικρινές.

«Μα ναι, Χέιστινγκς. Πιστεύω σε αυτά τα πράγµατα. Δεν πρέπει να υποτιµάς τη δύναµη της δεισιδαιµονίας».
«Και τι θα κάνουµε λοιπόν;»
«Toujours pratiqueο καλός Χέιστινγκς! Eh bien, πρώτα απ’όλα θα τηλεγραφήσουµε στη Νέα Υόρκη για να µας δώσουν περισσότερες λεπτοµέρειες για τον θάνατο του νεαρού κυρίου Μπλάιµπνερ».
 
Ας υποθέσουµε ότι ο Ρούπερτ είχε αποφασίσει να ξεφορτωθεί τον θείο του – κατά προτίµηση µε δηλητήριο. Από λάθος, τη µοιραία δόση παίρνει ο σερ Τζον Γουίλαρντ. Το έγκληµα στοιχειώνει τον Ρούπερτ, ο οποίος επιστρέφει στη Νέα Υόρκη. Τότε µαθαίνει για τον θάνατο του θείου του. Συνειδητοποιεί πόσο αχρείαστο ήταν το έγκληµα που διέπραξε, και, κυνηγηµένος από τις τύψεις, αυτοκτονεί.

Έστειλε αµέσως το τηλεγράφηµα. Η απάντηση ήταν εκτεταµένη και ακριβής. Ο νεαρός Ρούπερτ Μπλάιµπνερ κινούνταν σε ρηχά νερά για αρκετά χρόνια. Χτένιζε τις παραλίες πολλών νησιών της Νότιας Θάλασσας για πολύτιµα αντικείµενα και ζούσε µε εµβάσµατα, αλλά πριν από δύο χρόνια επέστρεψε στη Νέα Υόρκη, όπου σύντοµα άρχισε να βουλιάζει όλο και πιο χαµηλά. Το σηµαντικότερο για µένα ήταν ότι πρόσφατα κατάφερε να δανειστεί αρκετά χρήµατα για να ταξιδέψει στην Αίγυπτο. «Έχω έναν καλό φίλο εκεί, που µπορεί να µου δανείσει», είχε πει. Τα σχέδιά του, όµως, ανατράπηκαν. Επέστρεψε στη Νέα Υόρκη βρίζοντας τον τσιγκούνη θείο του που νοιαζόταν περισσότερο για τα κόκαλα νεκρών, ξεχασµένων βασιλιάδων απ’ό,τι για το ίδιο του το αίµα. Κατά την παραµονή του στην Αίγυπτο ήταν που πέθανε ο σερ Τζον Γουίλαρντ. Στη Νέα Υόρκη ο Ρούπερτ βυθίστηκε ξανά στον έκλυτο βίο του και τότε, εντελώς απροειδοποίητα, αυτοκτόνησε, αφήνοντας πίσω µια επιστολή µε ακατάληπτες φράσεις. Φαίνεται σαν να είχε γραφτεί σε ένα ξέσπασµα µεταµέλειας. Αναφερόταν στον εαυτό του ως λεπρό και απόβλητο της κοινωνίας και τελείωνε δηλώνοντας ότι ως τέτοιος ήταν καλύτερα να πεθάνει.

Μια σκοτεινή θεωρία µού µπήκε στο µυαλό. Πότε δεν πίστεψα στην εκδίκηση ενός νεκρού Φαραώ. Καταλάβαινα ότι είχαµε να κάνουµε µε ένα πιο σύγχρονο έγκληµα. Ας υποθέσουµε ότι ο Ρούπερτ είχε αποφασίσει να ξεφορτωθεί τον θείο του – κατά προτίµηση µε δηλητήριο. Από λάθος, τη µοιραία δόση παίρνει ο σερ Τζον Γουίλαρντ. Το έγκληµα στοιχειώνει τον Ρούπερτ, ο οποίος επιστρέφει στη Νέα Υόρκη. Τότε µαθαίνει για τον θάνατο του θείου του. Συνειδητοποιεί πόσο αχρείαστο ήταν το έγκληµα που διέπραξε, και, κυνηγηµένος από τις τύψεις, αυτοκτονεί.

Περιέγραψα τη λύση µου στον Πουαρό. Έδειξε ενδιαφέρον.

«Είναι ευφυές αυτό που σκέφτηκες… σαφώς. Μπορεί, µάλιστα, να είναι και αλήθεια. Όµως δε λογάριασες τη φονική επιρροή του τάφου».

Ανασήκωσα τους ώµους.

«Πιστεύεις ακόµη ότι έχει κάποια σχέση αυτό;»
«Ναι, mon ami, τόσο, που αύριο φεύγουµε για Αίγυπτο».
«Τι;» αναφώνησα εµβρόντητος.
«Αυτό που άκουσες». Μια έκφραση ηρωισµού απλώθηκε στο πρόσωπο του Πουαρό. Έπειτα γρύλισε. «Μα όχι, η θάλασσα! Η µισητή θάλασσα!»
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Μια βραδιά με την Κλαιρ

Μια βραδιά με την Κλαιρ

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γκαϊτό Γκαζντάνοφ «Μια βραδιά με την Κλαιρ» (μτφρ. Ελένη Μπακοπούλου), που κυκλοφορεί στις 21 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Αντίποδες.

Επιμέλεια: Κώστας Αγορ...

Οι σημειώσεις του Μάλτε Λάουριντς Μπρίγκε

Οι σημειώσεις του Μάλτε Λάουριντς Μπρίγκε

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Ράινερ Μαρία Ρίλκε «Οι σημειώσεις του Μάλτε Λάουριντς Μπρίγκε» (μτφρ. Αλέξανδρος Ίσαρης, επίμετρο Αλ. Ίσαρης, Μάνφρεντ Ένγκελ), που κυκλοφορεί στις 26 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: ...

Η εγκυκλοπαίδεια των νεκρών

Η εγκυκλοπαίδεια των νεκρών

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη συλλογή διηγημάτων του Ντανίλο Κις «Η εγκυκλοπαίδεια των νεκρών» (μτφρ. Μαρία Κεσίνη), που κυκλοφορεί στις 26 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
«Εγκιβωτισμός» του Γιώργου Λάππα στο Κολωνάκι

«Εγκιβωτισμός» του Γιώργου Λάππα στο Κολωνάκι

Με την έκθεση «Εγκιβωτισμός – Mappemonde», του πρόωρα χαμένου εικαστικού Γιώργου Λάππα (1950-2016), η γκαλερί CITRONNE εγκαινίασε τον αθηναϊκό της χώρο στο Κολωνάκι.

Της Τόνιας Μάκρα

...
Μια βραδιά με την Κλαιρ

Μια βραδιά με την Κλαιρ

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γκαϊτό Γκαζντάνοφ «Μια βραδιά με την Κλαιρ» (μτφρ. Ελένη Μπακοπούλου), που κυκλοφορεί στις 21 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Αντίποδες.

Επιμέλεια: Κώστας Αγορ...

Λοξή ματιά σε σύγχρονα θέματα

Λοξή ματιά σε σύγχρονα θέματα

Για τη συλλογή από τρεις νουβέλες και τρία διηγήματα της Εύας Στάμου «Τα κορίτσια που γελούν» (εκδ. Αρμός).

Του Κώστα Λογαρά

Η Εύα Στάμου έχει γράψει...

Διαφήμιση

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

 

Ποια θεματική θα θέλατε να διαβάζετε συχνότερα;





ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΙ ΕΔΩ

 

Network Social  RSS Facebook Twitter Youtube