Κινητή γιορτή

Εκτύπωση

altΠροδημοσίευση ενός διηγήματος από τη συλλογή διηγημάτων της Αρχοντούλας Διαβάτη «Κινητή γιορτή», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Νησίδες.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κανένας

Απόγευμα, τέλος Νοεμβρίου. Άνοιξε τα παράθυρα όλα και τις μπαλκονόπορτες να μπει κάποιος φυσικός αέρας, να εκτοπίσει την μπαγιάτικη μυρωδιά των τσιγάρων του που σέρνονταν στα δωμάτια όλα, στα τασάκια και στο νεροχύτη ακόμα.

Ξύπνησε από ένα δυνατό ήχο και ανακάθισε στο κρεβάτι να καταλάβει καλύτερα, μέρα ήταν ή νύχτα. Ο από πάνω είχε βάλει δυνατά την τηλεόραση κι άκουγε αναμετάδοση στη διαπασών. Το δωμάτιο ήταν παγερό, τα «σώματα», κάτι παλιά πυρότουβλα της πολυκατοικίας δεν είχαν απελευθερώσει την παλιά τους θέρμη που γέμιζε άλλοτε το δωμάτιο όμορφες σκέψεις και γελαστά όνειρα. Τα είχε ανάψει στο ελάχιστο για να μην ανέβει ο λογαριασμός πολύ. Απόγευμα, τέλος Νοεμβρίου. Άνοιξε τα παράθυρα όλα και τις μπαλκονόπορτες να μπει κάποιος φυσικός αέρας, να εκτοπίσει την μπαγιάτικη μυρωδιά των τσιγάρων του που σέρνονταν στα δωμάτια όλα, στα τασάκια και στο νεροχύτη ακόμα. Συγύρισε λίγο τα πεταμένα εσώρουχα, πιτζάμες, κάλτσες και πετσέτες, βρεμένες και κακοστεγνωμένες, και πήγε να βάλει καφέ στο γκαζάκι. Εκεί ανάμεσα σε στρώματα από άδειες χαρτονένιες συσκευασίες πίτσας και κινέζικου, αναζήτησε φλιτζάνι και κουτάλι και βρήκε τελικά κάτω από τον πύργο των λιγδιασμένων πιάτων στο νεροχύτη που μετρούσαν τις άνεργες μέρες που είχε περάσει ξάπλα στο κρεβάτι με το κεφάλι πατικωμένο, κάτω από το μαξιλάρι, να μη βλέπει και να μην ακούει.

Τώρα όμως ήθελε να ακούσει – λαχταρούσε να ακούσει φωνές ζεστές, εγκάρδιες, να δει ανθρώπους να μπαίνουν, να βγαίνουν, να τον νοιάζονται και να τον αγαπούν, να φλυαρούν, διασώζοντας το νήμα που τον ένωνε με τη ζωή, ένας απ' όλους κι αυτός να είναι, κανονικά. Σιωπή στο δωμάτιο. Ερημιά. Τι γνώμη είχε κι ο τηλεφωνητής, κανείς δεν είχε τηλεφωνήσει; Πάτησε το κουμπί –τον είχε θυμηθεί κανείς;– κι ένα σωρό μηνύματα πλημμύρισαν το δωμάτιο. Γεια σου Αντώνη – εγώ είμαι η Μαρία, πού χάθηκες αγόρι μου; Αντωνάκηπάρε τηλέφωνοείναι το μνημόσυνο του θείου σου την Κυριακή, ν’ ανέβεις, μαμά. Tony, my friend, μη ξεχάσεις, στις εννιά αύριο, έχουμε πρόβα για τη συναυλία, πάρε τηλέφωνο. altΩραία ακούγονταν. Πρόλαβε στην κουζίνα την ώρα που φούσκωνε ο καφές, έτοιμος να ξεχειλίσει ένα γύρω. Λεφτά θα πάρω, είπε, κι έτρεξε με το φλιτζάνι του στο χωλ, κάθισε να χαρεί τους φιλοξενούμενους που είχαν γεμίσει το δωμάτιο με τα μηνύματα μιας ολόκληρης χρονιάς. Ένιωσε ευθυμία. Όλοι αυτοί. Δικοί του άνθρωποι. Έλα Αντώνη, η Χριστίνα είμαι, απ’ τη βιβλιοθήκη. Έχεις κάνει κράτηση για τον Λύκο της Στέππας,  έχει επιστραφεί, μπορείς να έρθεις να το πάρεις. «Ευχαριστώ, βρε Χριστίνα, να είσαι καλά..», άρχισε να απαντάει σε μερικούς. Γεια σας, είμαι η Ρίτα, πήρα να μιλήσουμε. Δεν είστε εκεί, γειαΕίμαι ο Πάνος ο Γρηγοριάδης, αν δεν είσαι θυμωμένος, θα 'ρθείς απόψε; «Όχι, αγόρι μου, δεν θυμώνω εγώ, εντάξει είμαι, θα τα πούμε», ή, «Γυρίσατε; Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη, πώς περάσατε; Εμείς καλά, ήρθαν τα εγγονάκια». «Σας χαιρετώ. Φιλιά...», απαντούσε τώρα κανονικά, χαμογελώντας κολακευμένος. Πήρε όλα τα φιλιά κι έδωσε και μερικά στον αέρα. Έλα, καλημέρα, Αντώνη, είχα έναν ενδοιασμό αν είναι τα γενέθλιά σου σήμερα ή αύριο. Ετοιμάζομαι για Μαραθώνιο στην Αθήνα... «Γεια σου Βασιλάκη, παλιόφιλε», τον χαιρέτησε και του ευχήθηκε επιτυχίες και καλό σκορ. Καλημέρα, το δίπλωμά σας έχει βγει, ελάτε να το πάρετε, είμαι η Ελεάννα. Όταν άδειασε όλη η κασέτα και σώπασαν οι φωνές, πάτησε πάλι το «All» αντί για το «Νew», πήρε το μπουφάν του κι έκλεισε πίσω του την πόρτα, αφήνοντας ν’ ακούγονται πίσω όλοι εκείνοι οι άνθρωποι, δικοί του άνθρωποι, οικείοι, παρηγορημένος πάντως, ενώ πήγαινε προς το ασανσέρ.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Ιερώνυμος Λύκαρης: «Η εκδίκηση του Ναζωραίου»

Ιερώνυμος Λύκαρης: «Η εκδίκηση του Ναζωραίου»

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Ιερώνυμου Λύκαρη «Η εκδίκηση του Ναζωραίου», που κυκλοφορεί στις 2 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός...

Διονύσης Μαρίνος: «Ποτέ πια εμείς»

Διονύσης Μαρίνος: «Ποτέ πια εμείς»

Προδημοσίευση τριών ποιημάτων του Διονύση Μαρίνου από την ποιητική του συλλογή «Ποτέ πια εμείς», που κυκλοφορεί σε λίγες μέρες από τις εκδόσεις Μελάνι.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

π...

Ιάκωβος Ανυφαντάκης: «Κάποιοι άλλοι»

Ιάκωβος Ανυφαντάκης: «Κάποιοι άλλοι»

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Ιάκωβου Ανυφαντάκη «Κάποιοι άλλοι», που κυκλοφορεί στις 21 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Τους π...

Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
Σε χάρτινο ποτήρι

Σε χάρτινο ποτήρι

Της Μαρίας Ιωαννίδου

Όταν κοιμάσαι μες τη πόλη, ακούς πολλά, διάφορα. Κοιμάσαι μέσα στο στομάχι της κι ακούς αυτά που καταπίνει, άλλα τα χωνεύει και άλλα όχι. Ό,τι δεν αντιλαμβάνονται όποιοι έρχοντα...

Ο James Davidson στην Αθήνα για το βιβλίο του «Οι Έλληνες και ο ελληνικός έρως»

Ο James Davidson στην Αθήνα για το βιβλίο του «Οι Έλληνες και ο ελληνικός έρως»

Τη Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου, στις 19:30, στο Μουσείο Ηρακλειδών στο Θησείο, ο James Davidson θα δώσει το «παρών» στην παρουσίαση του βιβλίου του «Οι Έλληνες και ο ελληνικός έρως» (μτφρ. Λύο Καλοβυρνάς, εκδ. Αλεξάνδρεια).

...

Για το φοιτητικό αντιδικτατορικό κίνημα στην Πάτρα

Για το φοιτητικό αντιδικτατορικό κίνημα στην Πάτρα

Μερικά σχόλια για το βιβλίο του Κωστή Κορνέτη «Τα παιδιά της δικτατορίας» (μτφρ. Πελαγία Μαρκέτου, εκδ. Πόλις).

Του Δημήτρη Κ. Βεργίδη

Ο Κορνέτης, στο π...