prodimosieysi kaliori

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη συλλογή διηγημάτων της Μαρίας Καλιόρη «Οι καλοί πεζοπόροι», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Ιωλκός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Γκρέιντερ

[…]
Κάθε βράδυ όταν οι μικροί και οι πολύ μεγάλοι έπεφταν για ύπνο, εμείς κατεβαίναμε στην υπόγεια «ταβέρνα» και συνεχίζαμε να τρώμε και να πίνουμε κρυφά –κάτι που τότε, μόνο οι πολύ μεγάλοι έκαναν– κι έπειτα στήναμε παιχνίδια και ξεδιπλώναμε τις γνώσεις μας, περνούσαμε στα χαρτιά και καταλήγαμε σε άλλα, πιο πονηρά, που τα κατηύθυνε το στόμιο μιας άδειας μπουκάλας. Από το πρώτο βράδυ απέδειξα ότι μου άξιζε μια θέση ανάμεσά τους κι έτσι με εμπιστεύτηκαν κι όχι μόνο δε με έστελναν για ύπνο, αλλά από το πρώτο εκείνο βράδυ, έπαιξα και χαρτιά και ήπια μισό σφηνάκι τσίπουρο. Οι γνώσεις μου ήταν πολυποίκιλες. Ήμουν η μόνη που ήξερα το πολίτευμα της χώρας μας και τ’ όνομα του δικτάτορά μας. Ήμουν η μόνη που ήξερα τη διαφορά ανάμεσα σ’ ένα φυλακισμένο και σ’ έναν εξόριστο, στον ύφαλο και το σκόπελο, στη χλωρίδα από την πανίδα, έλυνα σπαζοκεφαλιές μικρότερης ή μεγαλύτερης δυσκολίας και τα κατάφερνα καλύτερα απ’ όλους στους γλωσσοδέτες. Τους έλεγα ιστορίες γι’ αδέσποτα πουλιά μαντρωμένα σε ξερονήσια ή κλεισμένα σε σακιά με λυσσασμένες γάτες. Μ’ έκαναν χάζι.

Τα πρωινά κάναμε βόλτες στο χωριό και στα γύρω μονοπάτια. Σκαρφαλώναμε σε δύσβατες πλαγιές και δέντρα. Στήναμε ένα αυτοσχέδιο κυνήγι θησαυρού και τα βράδια συνεχίζαμε τα ξενύχτια. Κάποιοι αποχωρούσαν με τρόπο, παρίσταναν τους νυσταγμένους κι άλλοι έμεναν έως ότου έφευγαν κι οι τελευταίοι. Υπήρχαν λόγοι που συνέβαιναν αυτά, αλλά δεν υπάρχει λόγος να μιλήσω γι’ αυτά, ούτε τώρα ούτε αργότερα. Αν συνδύαζες πώς ανοιγόκλειναν οι πόρτες πίσω από τις κλειστές πόρτες και πότε έτριζαν τα πατώματα κι η στριφτή σκάλα, καταλάβαινες τους συνδυασμούς.

Πριν από το τέλος της βδομάδας είχα πιει συνολικά έξι ολόκληρα σφηνάκια και είχα δώσει το πρώτο φιλί, στο γιο του μοναδικού ταβερνιάρη του χωριού, που ερχόταν και μας έβρισκε αργά τη νύχτα – σκαστός κι εκείνος από το κρεβάτι του. Το πρώτο φιλί, το είχε κερδίσει στην μπουκάλα, αλλά τα υπόλοιπα του τα χάρισα από απλή ευχαρίστηση και φιλοδοξία. Ίσως το μόνο «έργο που άφησε πίσω του», το μόνο που πρόλαβε ν’ αφήσει, ήταν αυτό ακριβώς: το κλέψιμο του υμένα μου. Όσο κι αν προσπαθώ, δε θα θυμηθώ ποτέ τ’ όνομά του, προς χάριν συνεννόησης θα παραμείνει ο «γιος του ταβερνιάρη του χωριού», πάνω στο βουνό, των πρώτων και τελευταίων χριστουγεννιάτικων διακοπών μου προτού μείνω χήρα.

Το πρώτο φιλί, το είχε κερδίσει στην μπουκάλα, αλλά τα υπόλοιπα του τα χάρισα από απλή ευχαρίστηση και φιλοδοξία.

Ήταν η τελευταία νύχτα. Είχαμε φορτώσει τις βαλίτσες αποβραδίς στ’ αυτοκίνητα για την επιστροφή, νωρίς το πρωί θα φεύγαμε, σε δυο μέρες θα ξεκινούσε πάλι το σχολείο. Όλες οι προηγούμενες μέρες ήταν κρύες, όμως εκείνο το βράδυ, η θερμοκρασία έπεσε κι άλλο. Όταν κοιμήθηκαν όλοι, εγώ γλίστρησα έξω απ’ το αρχοντικό. Με περίμενε στα δυο πλατάνια, για να συνεχίσουμε το παιχνίδι: το κυνήγι του θησαυρού. Περπατήσαμε σ’ ένα λιθόστρωτο δρομάκι, οι δυο μας, χέρι χέρι, χωθήκαμε σ’ ένα στάβλο, και βουλιάξαμε σ’ ένα λόφο από άχυρα. Το άλογο ήταν νευρικό πίσω απ’ τα κεφάλια μας, χλιμίντριζε κι έδειχνε τα δόντια του, εκείνος μου έλεγε να μη φοβάμαι.

«Κι αν είναι κένταυρος;» ρώτησα, και του έδειξα μια προβοσκίδα να μεγαλώνει κάτω από την ουρά του, έπειτα ξεχύθηκε ένας χείμαρρος που άχνιζε κι άφησε μια μυρωδιά βαριά και ζεστή.

Χαϊδευόμασταν στα τυφλά, δεν ξέραμε τι ψάχναμε και τι θα βρίσκαμε. Τα σώματα έδειξαν ξεκάθαρα το δρόμο, έπειτα ένας πόνος σαν τσίμπημα μέλισσας και το παιχνίδι είχε τελειώσει. Ξυπνήσαμε κουλουριασμένοι ο ένας πάνω στον άλλον και βγήκαμε έξω γυμνοί, με άχυρα μπλεγμένα στα μαλλιά μας.

«Να τρομάξουμε τους καλικάντζαρους» μου είπε.

Παχιές νιφάδες σκέπασαν τα σώματά μας. Το χιόνι είχε καλύψει τα πάντα. Λίγες σταγόνες αίμα γλίστρησαν στα πόδια μου και πάνω στο χιόνι φάνταξαν ακόμα πιο κόκκινες. Μου είπε ότι αυτό σήμαινε ότι ήμασταν πια «παντρεμένοι».

Τρομάξαμε κι οι δύο, πήρε λίγο χιόνι και καθάρισε τις κηλίδες που είχαν τρέξει στο δέρμα μου, με σκούπισε με το μανίκι απ’ τη φανέλα του, φορέσαμε πάλι τα ρούχα μας και προσπαθήσαμε να βρούμε έναν ασφαλή δρόμο για να φύγουμε.

Προτού ξεκινήσουμε, πήρε ένα άχυρο και μου το πέρασε δυο βόλτες γύρω απ’ το δάχτυλο. Δεν είπαμε τίποτα, αλλά χασκογελάσαμε πονηρά.

Προτού ξεκινήσουμε, πήρε ένα άχυρο και μου το πέρασε δυο βόλτες γύρω απ’ το δάχτυλο. Δεν είπαμε τίποτα, αλλά χασκογελάσαμε πονηρά. Βυθιζόμασταν μέχρι τα γόνατα, με κρατούσε γερά απ’ το χέρι και μας πήρε ώρα μέχρι να επιστρέψουμε.

Άρχισα να σφυρίζω για να ξαλαφρώσω την ατμόσφαιρα. Μου είπε να μην το κάνω ποτέ προτού φέξει, γιατί το σφύριγμα καλούσε τα τελώνια. Τον ρώτησα τι ήταν τα τελώνια.

«Τα χαμοδράκια» συμπλήρωσε.
«Τα ποια;».
«Οι ανασκελάδες, ντε, οι καλικαντζαραίοι».

Μέτρησα έκπληκτη τρεις καινούριες λέξεις, αλλά συνέχισα να σφυρίζω…

iolkos Kaliori Maria Oi kaloi pezoporoiΕίχε ξημερώσει για τα καλά και δεν ξέραμε γιατί έπρεπε ν’ ανησυχούμε περισσότερο. Για το αίμα, το χιόνι, το ξημέρωμα, τα ίχνη μας ή τα ξωτικά; Στο σπίτι θα είχαν ξυπνήσει πια όλοι και θα μάζευαν τα τελευταία φλιτζάνια καφέ ή θα έφτιαχναν κάτι για το μακρύ δρόμο της επιστροφής.

Προτού βγούμε στη στροφή, σταμάτησε, κοίταξε πέρα όσο έφτανε το μάτι του και μου είπε να μην ανησυχώ γιατί δεν επρόκειτο να φύγουμε αν δεν έλιωνε το χιόνι, ή αν δεν ερχόταν το γκρέιντερ ν’ ανοίξει το δρόμο.

«Είναι ένα για όλα τα χωριά» μου είπε.

Κούνησα το κεφάλι μου, έκανα ότι κατάλαβα, αλλά δεν ήξερα τι ήταν το γκρέιντερ. Ένιωσα άσχημα για τις λέξεις που δε γνώριζα.

Μ’ άφησε λίγο πριν από τα πλατάνια, κοντά στο ποτάμι, χαιρετηθήκαμε ανεπίσημα, αφού όπως υπολόγιζε θα έμενα εκεί, τουλάχιστον, για μια μέρα ακόμα.

Μπήκα στον κήπο του σπιτιού περπατώντας ανάποδα, σαν κάβουρας. Αν μ’ έβλεπε κάποιος θα υποστήριζα ότι μόλις είχα ξυπνήσει κι είχα κατέβει να στήσω ένα χιονάνθρωπο. Οι πατημασιές μου πάνω στο χιόνι δήλωναν την πραγματική μου πορεία, άπλωσα το χέρι μου κι έχωσα στην τσέπη μου τα τελευταία άχυρα που γλίστρησαν απ’ τα ρούχα και τα μαλλιά μου.

Κανείς δεν είχε προσέξει την απουσία μου.

«Τόσο το καλύτερο, σημασία έχει να προσέχουν την παρουσία σου» σκέφτηκα.
[…]

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Μαργαρίτα Ιορδανίδη» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

«Μαργαρίτα Ιορδανίδη» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη νουβέλα του Μιχάλη Μακρόπουλου «Μαργαρίτα Ιορδανίδη», η οποία θα κυκλοφορήσει στις 19 Απριλίου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εἶχαν πιάσει γιὰ τὰ καλὰ οἱ ζέστες, καὶ τὴν ἑπόμενη Κυριακὴ κανόνισαν ν...

«Κάτι σαν αγάπη» του Πολυχρόνη Κουτσάκη (προδημοσίευση)

«Κάτι σαν αγάπη» του Πολυχρόνη Κουτσάκη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το νέο αστυνομικό μυθιστόρημα του Πολυχρόνη Κουτσάκη «Κάτι σαν αγάπη – Μια υπόθεση για τον Γιώργο Δάντη», το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 22 Απριλίου από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ιφιγένει...

«Επίνοια» του Κωνσταντίνου Γεωργάτου (προδημοσίευση)

«Επίνοια» του Κωνσταντίνου Γεωργάτου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Κωνσταντίνου Γεωργάτου «Επίνοια – Φιλοσοφικοί στοχασμοί», η οποία κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Αν Έχεις

Αν έχεις υγεία, ζεις σε ε...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Τo «100 χρόνια μοναξιά» του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έγινε σειρά

Τo «100 χρόνια μοναξιά» του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έγινε σειρά

Η πλατφόρμα έδωσε στη δημοσιότητα το teaser trailer του σίριαλ 16 επεισοδίων που προσπαθεί να οπτικοποιήσει το εμβληματικό μυθιστόρημα «100 χρόνια μοναξιά» του νομπελίστα Κολομβιανού συγγραφέα. Κεντρική εικόνα: © Netflix. 

Επιμέλεια: Book Press

...
Στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος: Η Άννα Κοκκίνου διαβάζει τον «Μοσκώβ-Σελήμ» του Γεωργίου Βιζυηνού

Στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος: Η Άννα Κοκκίνου διαβάζει τον «Μοσκώβ-Σελήμ» του Γεωργίου Βιζυηνού

Την Κυριακή 28 Απριλίου στις 20:00 στον Φάρο του ΚΠΙΣΝ θα πραγματοποιηθεί η τελευταία ανάγνωση της επιτυχημένης σειράς «Παραβάσεις / Αναγνώσεις», του θεατρικού αναλόγιου που επιμελείται η σκηνοθέτης Σύλβια Λιούλιου. Αυτή τη φορά, η Άννα Κοκκίνου συνεργάζεται με τον Νίκο Βελιώτη και διαβάζει τον «Μοσκώβ-Σελήμ» τ...

Μια βραδιά για τον Νίκο Γκάτσο στην Καλαμάτα

Μια βραδιά για τον Νίκο Γκάτσο στην Καλαμάτα

Καλεσμένοι στη βραδιά μιλούν για το έργο του κορυφαίου στιχουργού, ενώ θα ακουστούν και τραγούδια σε ποίηση Νίκου Γκάτσου με τη Μαρία Κρασοπούλου και τον Νικόλα Παλαιολόγο.

Επιμέλεια: Book Press

Ο Δήμος Καλαμάτας και ο Τομέας Λόγου και Γραμμάτων της Κ.Ε. «ΦΑΡΙΣ», διοργανώνουν...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Μαργαρίτα Ιορδανίδη» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

«Μαργαρίτα Ιορδανίδη» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη νουβέλα του Μιχάλη Μακρόπουλου «Μαργαρίτα Ιορδανίδη», η οποία θα κυκλοφορήσει στις 19 Απριλίου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εἶχαν πιάσει γιὰ τὰ καλὰ οἱ ζέστες, καὶ τὴν ἑπόμενη Κυριακὴ κανόνισαν ν...

«Ο θάνατος έρχεται στάζοντας βροχή» του Αντρές Μοντέρο (προδημοσίευση)

«Ο θάνατος έρχεται στάζοντας βροχή» του Αντρές Μοντέρο (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Αντρές Μοντέρο [Andrés Montero] «Ο θάνατος έρχεται στάζοντας βροχή» (μτφρ. Μαρία Παλαιολόγου), το οποίο κυκλοφορεί στις 17 Απριλίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η μονομαχ...

«Σχολείο για την αγάπη» της Ολίβια Μάνινγκ (προδημοσίευση)

«Σχολείο για την αγάπη» της Ολίβια Μάνινγκ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ολίβια Μάνινγκ [Olivia Manning] «Σχολείο για την αγάπη» (μτφρ. Φωτεινή Πίπη), το οποίο κυκλοφορεί στις 23 Απριλίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Όταν έφτασαν στην κορυφή του λό...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Δεν είναι «έγκλημα πάθους» είναι γυναικοκτονία: 5 μελέτες για την έμφυλη βία

Δεν είναι «έγκλημα πάθους» είναι γυναικοκτονία: 5 μελέτες για την έμφυλη βία

Πέντε μελέτες αναδεικνύουν τις νομικές και κοινωνικές διαστάσεις των γυναικοκτονιών και συμβάλλουν στην κατανόηση των αιτίων που προκαλούν την πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας. Επειδή οι γυναικτοκτονίες δεν είναι «εγκλήματα πάθους» αλλά ανθρωποκτονίες με πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

Γράφει η Φανή Χ...

Επιστήμη, φιλοσοφία, τέχνες, βιογραφίες, λογοτεχνία: Οι εκδόσεις Ροπή μέσα από 5 βιβλία τους

Επιστήμη, φιλοσοφία, τέχνες, βιογραφίες, λογοτεχνία: Οι εκδόσεις Ροπή μέσα από 5 βιβλία τους

Με έδρα τη Θεσσαλονίκη, οι εκδόσεις Ροπή επιδιώκουν μέσω των βιβλίων τους την αλληλεπίδραση των θετικών επιστημών με άλλα γνωστικά πεδία, δίχως διάθεση να απευθύνονται μόνο σε ειδικούς και «γνώστες». 

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

...
Aπό τον Γκάμπορ Μάτε έως τον Όσσο: 5 βιβλία για μια πιο υγιή και ισορροπημένη ζωή

Aπό τον Γκάμπορ Μάτε έως τον Όσσο: 5 βιβλία για μια πιο υγιή και ισορροπημένη ζωή

Πέντε βιβλία που κυκλοφόρησαν πρόσφατα μάς δείχνουν τον δρόμο για μια πιο υγιή και ισορροπημένη ζωή, μέσα από δεδομένα που προέκυψαν από σημαντικές επιστημονικές έρευνες των τελευταίων ετών και από πολύτιμα αποστάγματα πνευματικής εμβάθυνσης. 

Γράφει η Ελεάνα Κολοβού 

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ