Ζεστό και απαλό

Εκτύπωση

altΤης Νατάσας Στεφάνου

Το ταξίδι Αθήνα - Θεσσαλονίκη θέλαμε να το κάνουμε πολύ καιρό μαζί. Αναγκαστήκαμε τώρα. Ξεκινήσαμε μεσημέρι. Έβρεχε καταρρακτωδώς. Οι δύο άντρες μπροστά, οι δύο γυναίκες πίσω. Όλοι αμίλητοι. Κάπως αλλιώς το είχα σχεδιάσει. Μουσική δεν βάλαμε. Δεν μιλούσαμε παρά μόνο για τα απαραίτητα. Ψιλά για τα διόδια έχει κανείς; Να σταματήσουμε για καφέ;

Της έσφιγγα το χέρι και κείνη έμπηγε τα νύχια της στο δέρμα μου. Ήθελα να τσιρίξω δυνατά αλλά τσίριζα από μέσα μου. Δεν έβγαινε φωνή. Το τοπία εναλλάσσονταν με απίστευτη ταχύτητα. Το κινητό διέκοψε την ησυχία. Πού είστε; ρώτησε ο συνοδηγός. Κάτι απάντησε ο άλλος και ο συνοδηγός τον παρότρυνε να σταματήσουν για καφέ, γιατί αν έφταναν νωρίτερα κανείς δεν θα είναι εκεί να τους ανοίξει. Μίλησαν χαμηλόφωνα ο συνοδηγός με τον οδηγό. Άκουσα ότι οι άλλοι προηγούνται διακόσια χιλιόμετρα περίπου. Προσπεράσαμε τα Τέμπη, φτάσαμε στην Κατερίνη. Η κορυφή του Ολύμπου χιονισμένη. Δεν θυμάμαι να την έχω δει χωρίς χιόνια. Ευτυχώς η βροχή σταμάτησε.

Στις ευθείες της Κατερίνης, μας σταματάει η Τροχαία. Άδεια και δίπλωμα ζητάει από τον οδηγό. Τρέχατε παιδιά, μας λέει. Ο συνοδηγός του λέει ότι προπορεύεται η νεκροφόρα με τον νεκρό γιό του. Τρέχουμε για να τους φτάσουμε γιατί θα φτάσουν στο σπίτι και δεν θα είναι κανείς εκεί να τους υποδεχτεί. Να προσέχετε λέει ο τροχονόμος και επιστρέφει τα χαρτιά. Φτάσαμε σε μία ώρα, την στιγμή που η νεκροφόρα πάρκαρε μπροστά στο σπίτι.

* * *

Εκείνος ξαπλωμένος και η μάνα δίπλα του, όρθια, καθιστή, ξαπλωμένη στα πόδια του να του κρατά το χέρι. Δεν χρειαζόταν να της μιλήσει, αυτή έτρεχε και του έπιανε το χέρι.

Του είχε υποσχεθεί ότι θα του κρατά συνέχεια το χέρι. Γι' αυτό όλες τις εξετάσεις, όλες τις θεραπείες, όλες τις μικρές επεμβάσεις τις πέρασαν μαζί. Εκείνος ξαπλωμένος και η μάνα δίπλα του, όρθια, καθιστή, ξαπλωμένη στα πόδια του να του κρατά το χέρι. Δεν χρειαζόταν να της μιλήσει, αυτή έτρεχε και του έπιανε το χέρι. Τις φορές που είχε την μάσκα οξυγόνου, κουνούσε το χέρι του ή το χτυπούσε στο στρώμα και η μάνα του το έβλεπε και έτρεχε και του έπιανε το χέρι.

Έφυγε. Στο νεκροκρέβατο ήταν πολύ όμορφος. Είχε παραμορφωθεί από τα φάρμακα αλλά έκαναν πολύ καλή δουλειά οι άνθρωποι από το γραφείο κηδειών. Στολισμένος με πολλά λουλούδια, φορούσε το καλό κουστούμι του αδερφού του, αφού αυτός ήταν μικρός και δεν είχε αγοράσει ακόμη δικό του και ήταν έτοιμος να σηκωθεί για τις βόλτες του.

Η μάνα του εκεί δίπλα καθισμένη σε μια καρέκλα να του κρατά το χέρι. Είχαν περάσει οκτώ ώρες έτσι. Του μιλούσε, του έλεγε και τι δεν του έλεγε. Έμπαινε κόσμος για να τον αποχαιρετίσει, αλλά αυτή στον δικό της κόσμο. Δεν την ένοιαζε πια που την άκουγαν.

Κάποια στιγμή γυρίζει στο πλάι και με βλέπει. Ήμουν κοντά της για να της συμπαρασταθώ. Μου λέει με χαμηλή φωνή: πρέπει να πάω στο μπάνιο, κράτα το χέρι του για να μην μείνει μόνος του. Φεύγει, το πιάνω και ήταν ζεστό. Πολύ ζεστό. Είχε περάσει μισή μέρα και το χέρι του ήταν ζεστό. Ζεστό και απαλό. Εγώ πάγωσα. Ωραία πλάκα του λέω, σήκω να φύγουμε τώρα. 

altINFO
H Νατάσα Στεφάνου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και μένει στην Αθήνα. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο ΑΠΘ και έχει Master στη Δοίκηση Επιχειρήσεων (ΜΒΑ) από το University of Birmingham στην Αγγλία. Εργάστηκε σε μεγάλη ξένη τράπεζα για πάνω απο 20 χρόνια, έχοντας καταλάβει διευθυντικές θέσεις στον τομέα χρηματοδοτήσεων μεγάλων επιχειρήσεων. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με την δημιουργική γραφή.

 

 

 

 

 

 

***

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. . Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική επιμέλεια.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Το σπίτι του Μπίντερμαν

Το σπίτι του Μπίντερμαν

Διήγημα του Χρήστου Μπουραντά

Σου είχα πει κάποτε: Αν ποτέ το σκεφτείς στα σοβαρά, αν δεν την παλεύεις άλλο, πάρε με να περάσω. Ό,τι και να γίνει.

Και θα ’ρθω τρέχοντας στη γειτ...

Το ψάρι

Το ψάρι

Διήγημα του Γιώργου Κανακάρη

- Δεν ήμουν εγώ!

Μάταια το βλέμμα του γυρίζει μία σε μένα και μία στη μάνα του και πουθενά δεν βρίσκει παρηγοριά. Τα μάγουλά του έχουν πασαλειφτεί από τα δάκ...

Λοκντάουν

Λοκντάουν

Διήγημα της Μέμης Κατσώνη

Στα μέρη μας, στα ανατολικά οροπέδια, τα παιδιά παίρνουν τα ονόματά τους από τον κινηματογράφο. Κάθε φορά μου έχουμε ευτυχές γεγονός, μαζευόμαστε στο σπίτι με το νεογέννητο, μας δείχνουν το μωρό κα...

Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
Διαβάζοντας το Darling, τότε και τώρα

Διαβάζοντας το Darling, τότε και τώρα

Για το μυθιστόρημα του Φρέντερικ Ράφαελ «Darling» (μτφρ. Πηνελόπη Ζαλώνη, εκδ. Βακχικόν).

Της Διώνης Δημητριάδου

Μακρινό το 1965, όταν παιζόταν στις οθόνες η κινηματογραφική εκδο...

Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ, ο συγγραφέας ως αναγνώστης

Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ, ο συγγραφέας ως αναγνώστης

Για το βιβλίο του Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ «Μαθήματα για τη ρωσική λογοτεχνία» (μτφρ. Ανδρέας Παππάς, εκδ. Πατάκη).

Του Φώτη Καραμπεσίνη

...

Πανευρωπαϊκή έκκληση σωτηρίας για τον κλάδο του βιβλίου

Πανευρωπαϊκή έκκληση σωτηρίας για τον κλάδο του βιβλίου

Οι Έλληνες εκδότες συνυπογράφουν την επιστολή της Ομοσπονδίας Ευρωπαίων Εκδοτών (FEP) και καλούν και το ελληνικό κράτος να στηρίξει τον κλάδο του βιβλίου.

Αθήνα, 8 Απριλίου 2020...