Πρωινή αναφορά

Εκτύπωση

anafora700Του Γιώργου Παπαθανασόπουλου

Νέους σάλτα μέσα, δεν πρόλαβες το λεφορείο ε; Βγάλε το δίκοχο ρε ψάρακα, μέσα σ’ αυτοκίνητο μπήκες. Τι ώρα είναι ρε, έξι; Αργήσαμε θα μας πάνε ίσια στην αναφορά τα καρακόλια. Εδώ μόλις μπούμε Τατοΐου έχει ένα μπουρδελόμπαρο, να πιούμε έναν καφέ γιατί είναι φαρμάκι το στόμα μου. 

Καλή η γκαρσόνα, καινούργια είναι, έχεις ένα στυλό να της γράψω το τηλέφωνο στο πακέτο, ούτε τσιγάρο δεν έμεινε. Πλήρωσε ρε ψάρι τους καφέδες, φεύγουμε.

Αυτό το σαράβαλο δεν τ’ ακούει καθόλου το γκάζι, εφτά η ώρα θα φτάσουμε, αρχίδια την πατήσαμε, πες αλεύρι το καρακόλι στην πύλη σε γυρεύει. Αυτή εδώ μπροστά στη φωτογραφία είναι η μάνα μου, είναι τραγουδίστρια με δίσκους και τέτοια, κάποτε ήταν πρώτο όνομα στ’ Αστέρια στην εθνική. Εγώ ήμουνα μουσικός, έπαιζα κιθάρα, δες και την ταυτότητα στο ντουλαπάκι, άνοιξέ το, είναι πάνω πάνω, βλέπεις λέει επάγγελμα μουσικός, δεν την παρέδωσα, δήλωσα ότι την έχασα. Δες τι τυπάρα ήμουν με το μακρύ μαλλί.

Φτωχό το επάγγελμα άλλοτε είχε δουλειά, άλλοτε όχι , μ’ έστειλε η μάνα μου στη Βερόνα και σπούδασα αρχιτέκτονας. Παντρεύτηκα εκεί την Κλαούντια, δες τις φωτογραφίες όπως βαδίζαμε μετά την τελετή στο δημαρχείο, κάτω από τις καμάρες στα παλιά κτήρια, έτσι είναι το έθιμο εκεί. Ωραίο ζευγάρι δεν ήμασταν; Έρωτας μεγάλος, Ρωμαίος και Ιουλιέτα.

Δεν πάμε στρατόπεδο τώρα απαπα μας γαμήσανε, θα πάμε στο φυλάκιο στους Θρακομακεδόνες, εκεί γύρω στις οκτώ φέρνει από το στρατόπεδο η καναδέζα το πρωινό συσσίτιο για τους σκοπούς. Θ’ ανέβουμε στην καρότσα και θα μας περάσει μέσα στην πύλη.

Πιο σιγά πήγαινε ρε σειρά, φραπέδες μας έκανες. Χύθηκε το ζαχαρούχο κάτω, γέμισε η καρότσα λάσπη, το ξεχειλίζουν το καζάνι οι ηλίθιοι. Ξάπλωσε ρε μαλάκα θα μας δει η περίπολος που γυρίζει στις σκοπιές, φοβάσαι μη λερώσεις τα τσουβάλια που μας ντύνουν; Χθες το βράδυ πήγα χωρίς γάλα στο σπίτι. Δεν έκλεισε μάτι το τσιότολο, πεινούσε, το πήρα αγκαλιά, αλλά ήθελε γάλα κι έκλαιγε όλη νύχτα. Ο λαβωμένος κοιμήθηκε, ο νηστικός όχι. Η Κλαούντια μου είπε να χωρίσουμε, θα πάρει το παιδί και θα φύγει στην Ιταλία, το χάνω το τσιότολο. Ετσι μου ΄ ρχεται ν΄ αυτοκτονήσω.

Σκύψε το κεφάλι κάτω ρε γκαβάδι να μη μας δει το καρακόλι, άντε περάσαμε δεν μας είδε, τι να δει το μουγκρί. Σειρά σταμάτα εδώ στους θαλάμους να κατέβουμε. Άντε και κακό μαντρότοιχο μαλάκα, δεν άφησες λακκούβα αφάγωτη, μας φύγαν τα σφραγίσματα.

Γιατί δε μιλάς ρε μουνόπανο, είσαι πονηρός; Aναφέρσου ρε στραβάδι στον παλιό. Δώσε ρε γκάβακα δυο κατοστάρικα να πάρω γάλα το βράδυ για το τσιότολο και πες και κανένα φχαριστώ, ο παλιός είναι αλλιώς ρε.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

papathanasopoulosINFO
Ο Γιώργος Παπαθανασόπουλος γεννήθηκε στην Κάτω Χρυσοβίτσα Αιτωλ/νίας, το 1955. Σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. 

 

 

 

 

 

 

 

 

***
ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. . Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική επιμέλεια.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Το σπίτι του Μπίντερμαν

Το σπίτι του Μπίντερμαν

Διήγημα του Χρήστου Μπουραντά

Σου είχα πει κάποτε: Αν ποτέ το σκεφτείς στα σοβαρά, αν δεν την παλεύεις άλλο, πάρε με να περάσω. Ό,τι και να γίνει.

Και θα ’ρθω τρέχοντας στη γειτ...

Το ψάρι

Το ψάρι

Διήγημα του Γιώργου Κανακάρη

- Δεν ήμουν εγώ!

Μάταια το βλέμμα του γυρίζει μία σε μένα και μία στη μάνα του και πουθενά δεν βρίσκει παρηγοριά. Τα μάγουλά του έχουν πασαλειφτεί από τα δάκ...

Λοκντάουν

Λοκντάουν

Διήγημα της Μέμης Κατσώνη

Στα μέρη μας, στα ανατολικά οροπέδια, τα παιδιά παίρνουν τα ονόματά τους από τον κινηματογράφο. Κάθε φορά μου έχουμε ευτυχές γεγονός, μαζευόμαστε στο σπίτι με το νεογέννητο, μας δείχνουν το μωρό κα...

Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
Το σπίτι του Μπίντερμαν

Το σπίτι του Μπίντερμαν

Διήγημα του Χρήστου Μπουραντά

Σου είχα πει κάποτε: Αν ποτέ το σκεφτείς στα σοβαρά, αν δεν την παλεύεις άλλο, πάρε με να περάσω. Ό,τι και να γίνει.

Και θα ’ρθω τρέχοντας στη γειτ...

Ωδή στις γυναίκες που παίρνουν τους δρόμους χωρίς κατοικίδιο

Ωδή στις γυναίκες που παίρνουν τους δρόμους χωρίς κατοικίδιο

Μια γυναίκα, τις μέρες της πανδημίας, φοράει κατάλληλα παπούτσια, κασκόλ, γάντια και μια μάσκα και «παίρνει τους δρόμους». Στον νου της έρχονται σημαντικές ηρωίδες μυθιστορημάτων, οι οποίες βγαίνουν από το σπίτι και με αληθινή αίσθηση ελευθερίας περιφέρονται –συχνά άσκοπα–, και παίρνουν...

Το συναρπαστικό μυθιστόρημα ενός αναρχικού

Το συναρπαστικό μυθιστόρημα ενός αναρχικού

Για το μυθιστόρημα του William Godwin «Οι περιπέτειες του Κέιλεμπ Γουίλιαμς ή Τα πράγματα όπως έχουν» (μτφρ. Θωμάς Μαστακούρης, εκδ. Χίμαιρα).

Της Νίκης Κώτσιου

Ο Γουίλιαμ Γκόντγ...