Πρωινή αναφορά

Εκτύπωση

anafora700Του Γιώργου Παπαθανασόπουλου

Νέους σάλτα μέσα, δεν πρόλαβες το λεφορείο ε; Βγάλε το δίκοχο ρε ψάρακα, μέσα σ’ αυτοκίνητο μπήκες. Τι ώρα είναι ρε, έξι; Αργήσαμε θα μας πάνε ίσια στην αναφορά τα καρακόλια. Εδώ μόλις μπούμε Τατοΐου έχει ένα μπουρδελόμπαρο, να πιούμε έναν καφέ γιατί είναι φαρμάκι το στόμα μου. 

Καλή η γκαρσόνα, καινούργια είναι, έχεις ένα στυλό να της γράψω το τηλέφωνο στο πακέτο, ούτε τσιγάρο δεν έμεινε. Πλήρωσε ρε ψάρι τους καφέδες, φεύγουμε.

Αυτό το σαράβαλο δεν τ’ ακούει καθόλου το γκάζι, εφτά η ώρα θα φτάσουμε, αρχίδια την πατήσαμε, πες αλεύρι το καρακόλι στην πύλη σε γυρεύει. Αυτή εδώ μπροστά στη φωτογραφία είναι η μάνα μου, είναι τραγουδίστρια με δίσκους και τέτοια, κάποτε ήταν πρώτο όνομα στ’ Αστέρια στην εθνική. Εγώ ήμουνα μουσικός, έπαιζα κιθάρα, δες και την ταυτότητα στο ντουλαπάκι, άνοιξέ το, είναι πάνω πάνω, βλέπεις λέει επάγγελμα μουσικός, δεν την παρέδωσα, δήλωσα ότι την έχασα. Δες τι τυπάρα ήμουν με το μακρύ μαλλί.

Φτωχό το επάγγελμα άλλοτε είχε δουλειά, άλλοτε όχι , μ’ έστειλε η μάνα μου στη Βερόνα και σπούδασα αρχιτέκτονας. Παντρεύτηκα εκεί την Κλαούντια, δες τις φωτογραφίες όπως βαδίζαμε μετά την τελετή στο δημαρχείο, κάτω από τις καμάρες στα παλιά κτήρια, έτσι είναι το έθιμο εκεί. Ωραίο ζευγάρι δεν ήμασταν; Έρωτας μεγάλος, Ρωμαίος και Ιουλιέτα.

Δεν πάμε στρατόπεδο τώρα απαπα μας γαμήσανε, θα πάμε στο φυλάκιο στους Θρακομακεδόνες, εκεί γύρω στις οκτώ φέρνει από το στρατόπεδο η καναδέζα το πρωινό συσσίτιο για τους σκοπούς. Θ’ ανέβουμε στην καρότσα και θα μας περάσει μέσα στην πύλη.

Πιο σιγά πήγαινε ρε σειρά, φραπέδες μας έκανες. Χύθηκε το ζαχαρούχο κάτω, γέμισε η καρότσα λάσπη, το ξεχειλίζουν το καζάνι οι ηλίθιοι. Ξάπλωσε ρε μαλάκα θα μας δει η περίπολος που γυρίζει στις σκοπιές, φοβάσαι μη λερώσεις τα τσουβάλια που μας ντύνουν; Χθες το βράδυ πήγα χωρίς γάλα στο σπίτι. Δεν έκλεισε μάτι το τσιότολο, πεινούσε, το πήρα αγκαλιά, αλλά ήθελε γάλα κι έκλαιγε όλη νύχτα. Ο λαβωμένος κοιμήθηκε, ο νηστικός όχι. Η Κλαούντια μου είπε να χωρίσουμε, θα πάρει το παιδί και θα φύγει στην Ιταλία, το χάνω το τσιότολο. Ετσι μου ΄ ρχεται ν΄ αυτοκτονήσω.

Σκύψε το κεφάλι κάτω ρε γκαβάδι να μη μας δει το καρακόλι, άντε περάσαμε δεν μας είδε, τι να δει το μουγκρί. Σειρά σταμάτα εδώ στους θαλάμους να κατέβουμε. Άντε και κακό μαντρότοιχο μαλάκα, δεν άφησες λακκούβα αφάγωτη, μας φύγαν τα σφραγίσματα.

Γιατί δε μιλάς ρε μουνόπανο, είσαι πονηρός; Aναφέρσου ρε στραβάδι στον παλιό. Δώσε ρε γκάβακα δυο κατοστάρικα να πάρω γάλα το βράδυ για το τσιότολο και πες και κανένα φχαριστώ, ο παλιός είναι αλλιώς ρε.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

papathanasopoulosINFO
Ο Γιώργος Παπαθανασόπουλος γεννήθηκε στην Κάτω Χρυσοβίτσα Αιτωλ/νίας, το 1955. Σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. 

 

 

 

 

 

 

 

 

***
ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. . Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική επιμέλεια.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Δε σου λέω

Δε σου λέω

Της Ντίνας Σαρακηνού

Απολάμβανε το ρόφημά του στη μικρή πλατεία, σε ένα τραπέζι για δύο. Μόνος. Η πρωινή εφημερίδα είχε νοτίσει από τις στάλες του ψιλόβροχου και του πασάλειψε τα δάχτυλα με μελάνι. Έριξε μια ματιά στην πολυκαι...

Ζεστό και απαλό

Ζεστό και απαλό

Της Νατάσας Στεφάνου

Το ταξίδι Αθήνα - Θεσσαλονίκη θέλαμε να το κάνουμε πολύ καιρό μαζί. Αναγκαστήκαμε τώρα. Ξεκινήσαμε μεσημέρι. Έβρεχε καταρρακτωδώς. Οι δύο άντρες μπροστά, οι δύο γυναίκες πίσω. Όλοι αμίλητοι. Κάπως αλλιώς τ...

Η αποφασιστική στιγμή

Η αποφασιστική στιγμή

Της Μέμης Κατσώνη

Δεν την είχε προσέξει ποτέ αυτή την πόρτα. Κι ας ήταν η τρίτη φορά μέσα στο χειμώνα που φωτογράφιζε τους καταυλισμούς. Καλαμωτή καθώς ήταν, θα την είχε περάσει για μέρος του φράχτη. Το αγόρι με το τσέρκι γλιστράει στο άνοιγμά της, η σκιά...

Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
Στην Πρέβεζα του Καρυωτάκη, του Εμφυλίου, της ζώσας μνήμης

Στην Πρέβεζα του Καρυωτάκη, του Εμφυλίου, της ζώσας μνήμης

Για το μυθιστόρημα του Βαγγέλη Αυδίκου «Οι τελευταίες πεντάρες» (εκδ. Ταξιδευτής).

Του Δημήτρη Χριστόπουλου

Υπάρχουν δύο τρόποι θέασης της πραγματικ...

Αόρατες απειλές σε καφκικές οικογένειες

Αόρατες απειλές σε καφκικές οικογένειες

Για τη συλλογή διηγημάτων του Διονύση Μαρίνου «Όπως και αν έρθει αυτό το βράδυ» (εκδ. Μελάνι).

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Ποιος είναι ο Διονύσης Μαρίνος...

Διαβάζοντας με την Κάτια Αρφαρά

Διαβάζοντας με την Κάτια Αρφαρά

Πρόσωπα από το χώρο των τεχνών, των ιδεών και του πολιτισμού, αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό χαρακτήρα, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός...