22 Οκτωβριου 2018

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:14:18:23 GMT +2

Διαφήμιση
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ: ΚΕΙΜΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ Λευκή πλαστική καρέκλα

Λευκή πλαστική καρέκλα

E-mail Εκτύπωση

lefki kareklaΤης Αλεξίας Κομματά

Λίγες ώρες νωρίτερα, είχε δύο πόδια. Δύο γυναικεία πόδια. Με λευκή επιδερμίδα, λεπτές γάμπες, μακριά δάχτυλα και περιποιημένα νύχια. Τώρα έχει τέσσερα. Τέσσερα λευκά, πλαστικά πόδια που δεν μπορεί να κουνήσει ούτε μπρος ούτε πίσω. Τουλάχιστον έχει στητά μπράτσα, πλαστικά μεν, αλλά στητά. Όσο ήταν ακόμη άνθρωπος δεν μπορούσε να υποφέρει τα «ζελεδένια» μπράτσα της. 

Δεν την ενοχλεί τόσο που, από τη μία στιγμή στην άλλη, έγινε καρέκλα. Εντάξει, θα το συνηθίσει. Ίσως. Κάποτε. Μα, πλαστική; Αυτό δεν θα μπορέσει να το καταπιεί. Ποτέ. Ακόμη κι εάν είχε τη φυσική δυνατότητα να καταπίνει. Από όλα τα είδη καρέκλας, γιατί έπρεπε να γίνει πλαστική καρέκλα; Να ήταν έστω μία επώνυμη ντιζάιν καρέκλα. Μια καρέκλα από δέρμα και επένδυση ξύλου καρυδιάς. Μα, πλαστική; Να ήταν μία καρέκλα που θα ντρέπεσαι να καθίσεις πάνω της. Μία καρέκλα για την οποία καμαρώνεις. Γλυπτό περισσότερο παρά καρέκλα.

Μονολογεί μα δεν είναι μόνη. Εκεί κοντά βρίσκονται άλλες τόσες πλαστικές καρέκλες. Όλες ίδιες. Το ίδιο άχαρες. Το ίδιο φτηνές και φτηνιάρικες. Με τις χαρακτηριστικές διάτρητες γραμμούλες στο κάθισμα, για να μην λιμνάζει το νερό όταν βρέχει ή όταν κάθονται πάνω της άνθρωποι με βρεγμένα μαγιό. Ποιος θα άφηνε μια επώνυμη ντιζάιν καρέκλα μόνη, έξω στη βροχή; Ποιος θα τολμούσε να καθίσει με μαγιό, έστω και στεγνό, πάνω της; Τη γνωρίζει την απάντηση: Κανείς.

Ποιος θα άφηνε μια επώνυμη ντιζάιν καρέκλα μόνη, έξω στη βροχή; Ποιος θα τολμούσε να καθίσει με μαγιό, έστω και στεγνό, πάνω της; 

Σε εκείνη, όμως, θα κάτσουν πολλοί. Πολλοί, για την ακρίβεια πολλά, πολλά οπίσθια. Οπίσθια παχουλά, βρόμικα και ιδρωμένα. Σίγουρα όχι λεπτοκαμωμένα. Κάπως ανόητο να διαχωρίζεις τα οπίσθια σε αξιόλογα και μη, στο τέλος τέλος, όλα οπίσθια είναι. Από την άλλη, κάτι θέλει να πει η ρήση με τα μεταξωτά βρακιά και τα επιδέξια οπίσθια. Πάει να πει ότι υπάρχουν κι από δαύτα. Έτσι κι αλλιώς, όμως, αυτά δεν πρόκειται να καταδεχτούν να κάτσουν πάνω της. Οπότε, τι να λέμε;

Εντωμεταξύ εκείνη στέκεται ακίνητη, λεπτά μπορεί και ώρες, αλλά οι σκέψεις της τρέχουν. Όχι μόνο τρέχουν, κάνουν σπριντ. Μέχρι που πέφτουν σε τοίχο, όταν την πλησιάζει ξαφνικά ένας άντρας. Ο άντρας, προς μεγάλη της έκπληξη, δεν κάθεται πάνω της, αλλά σκύβει από πάνω της, την σηκώνει, την κουβαλάει για μερικά μέτρα και σταματάει μπροστά από μία άλλη, μία άλλη ακριβώς ίδια πλαστική καρέκλα. Τη φέρνει πάνω από το ύψος της πρώτης και στη συνέχεια την κατεβάζει, μέχρι να θηλυκώσουν. Τη σπρώχνει δυνατά από τα μπράτσα μέχρι η πλάτη της μίας να ακουμπάει πάνω στης άλλης. Μέχρι τα πόδια της μίας να εφάπτονται με της άλλης.

Ο άντρας τώρα απομακρύνεται και μετά από λίγο επιστρέφει, κρατώντας μία άλλη πλαστική καρέκλα. Αυτή τη φορά είναι η σειρά της να δεχτεί μία καρέκλα από πάνω της. Και μετά η από πάνω της μία άλλη, και μία άλλη και μία άλλη. Δέκα καρέκλες στοιβαγμένες η μία πάνω στην άλλη. Εκείνη είναι η δεύτερη από τις δέκα. Ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία. Ο άντρας φεύγει και ξανάρχεται. Αυτή τη φορά δεν κρατάει καρέκλα στα χέρια του, αλλά μία αλυσίδα. Μία μεγάλη σκουριασμένη αλυσίδα. Την περνάει γύρω από τα μπράτσα όλων των καρεκλών και στη συνέχεια τη δένει γύρω από τον κορμό ενός δέντρου. Την κλειδώνει και φεύγει.

 

alexia kommataInfo
Η Αλεξία Κομματά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1982. Σπούδασε Επικοινωνία στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Ελλάδος και στο LSE, στο Λονδίνο. Τα τελευταία δέκα χρόνια εργάζεται ως κειμενογράφος σε διαφημιστικές εταιρίες και δημιουργικά γραφεία.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
***
 
ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ

Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. .
Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επανακτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική και συντακτική επιμέλεια. 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Γυμνός

Γυμνός

Της Θεοδοσίας Σαρδελή

Προσγειώθηκε στην Αθήνα μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα. Είχε έρθει για να υπογράψει και να φύγει το επόμενο βράδυ. Δεν είχε ειδοποιήσει κανέναν και έτσι με τη χειραποσκευή του κατευθύνθηκε στην πιάτσα τ...


Κάτι άλλαξε

Κάτι άλλαξε

Της Ειρήνης Γαβαλά

Αποθήκη. Εκεί όπου συνωστίζονται πράγματα, άλλα χρήσιμα, άλλα αφημένα από καιρό, τόσο διαφορετικά μεταξύ τους, όμως όλα μαζί στη λήθη της καθημερινότητας. 

Ανάβε...


Τι συνέβη στο μουσείο

Τι συνέβη στο μουσείο

Της Ηλιάνας Κωτσίλα

Α. Λινόρ Μπραίηθγουέητ                                                                

Πέμπτη 23 Μαΐου 1937

Αξιότ...


Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
Με τον τρόπο του Χένρι Τσινάνσκι

Με τον τρόπο του Χένρι Τσινάνσκι

Για τη νουβέλα του Αντώνη Τζήμα «Παριστάνοντας τον Μπουκόφσκι» (εκδ. Ιωλκός).

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

Ο ήρωας, ονόματι Φρανκ, βρίσκεται σπίτ...

Με την πυξίδα στο παρελθόν

Με την πυξίδα στο παρελθόν

Για το δοκίμιο του Μάκη Καραγιάννη «"Μικρό και αλαζονικό έθνος". Δοκιμές ελληνικής αυτογνωσίας» (εκδ. Επίκεντρο).

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Στην άνυ...

Λογοτεχνία και πολιτική στον Τζορτζ  Όργουελ

Λογοτεχνία και πολιτική στον Τζορτζ Όργουελ

Για τη μελέτη του Ζαν-Κλωντ Μισεά «Τζορτζ Όργουελ, ένας συντηρητικός αναρχικός – Σχετικά με το 1984» (μτφρ. Νίκος Ν. Μάλλιαρης, εκδ. Μάγμα).

Του Γιώργου Λαμπράκου

...
Διαφήμιση

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

 

Ποια θεματική θα θέλατε να διαβάζετε συχνότερα;





ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΙ ΕΔΩ

 

Network Social  RSS Facebook Twitter Youtube