Απαλό κλείσιμο πόρτας

Εκτύπωση

apalo kleisimo portasΤης Κατερίνας Ζαρόκωστα

Αρυτίδωτη η θάλασσα, αψεγάδιαστος ο ουρανός, στο βάθος πανάκια (τοπικός αγώνας), σπρωγμένα απ’ το μελτέμι, σκίζουν με χάρη τα νερά. Παραλία με χοντρά, λεία βότσαλα, αργασμένα απ’ τους αιώνες, πάνω τους αναπαύεται η νιότη, σάρκα μπρούντζινη, κρουστή, αθώα απ’ το αμάρτημα της φθοράς – ανάμεσά τους, ευθαρσώς, το σαρκίον μου και κάμποσοι άλλοι ομοιοπαθείς. Ο χρόνος, παλιός, νέος κι αιώνιος, παίρνει εκδίκηση για την παραφωνία. Παραπατάω στα βότσαλα, γυρίζει ο αστράγαλος. Μ’ ανεβάζουν στο δωμάτιο –το ξενοδοχείο παρά θιν’ αλός– σπεύδει ο γιατρός, τίποτα, λέει –ωστόσο μου το επιδένει– δυο τρεις μέρες στο κρεβάτι και θα’ σαι περδίκι. 

Οι άλλοι στη θάλασσα. Τους ακούω. Απ’ το παράθυρο μπαίνουν οι εικόνες. Λαμπρότης. Χολή και παράπονο, εγώ.

Διακριτικό χτύπημα στην πόρτα.

- Ορίστε!, λέω.

Μπαίνει φουριόζα. Κοντούλα, λεπτή, μελαχρινή, είναι δεν είναι σαράντα.

- Τι πάθατε; (με συμπάθεια)

Της λέω.

- Να καθαρίσω λίγο; Μόνο ξεσκόνισμα, σφουγγάρισμα, τσάκα τσάκα το μπάνιο, αλλιώς θα βγω απ’ τη σειρά μου.

Δέχομαι. Ο σύντροφός μου αποχωρεί, δεν του αρέσει η γυναικεία νοικοκυροσύνη εν δράσει. 

- Γεια σου, αγάπη μου, τον αποχαιρετώ.

Εκείνη κουνάει το κεφάλι.

- Αγάπες σαν τη δική σας δεν υπάρχουν πια.

- Γιατί το λες αυτό; διαμαρτύρομαι.

- Να, παρ’ τε εμένα. Τρία χρόνια σε διάσταση.

Σωπαίνω.

- Με χτύπαγε. Χτύπαγε και τα παιδιά. Γλεντούσε μ’ άλλες, τα ’φτιαξε με τη θεία του, της έκανε και παιδί. Παντρεμένη εκείνη είχε κιόλας τέσσερα δικά της.

- Και γιατί δεν τον χώρισες αμέσως;

- Δε θέλαν οι γονείς μου.

Και δωσ’ του να ξεσκονίζει, να τρίβει το πάτωμα με φούρια.

- Πώς τ’ αποφάσισες;

- Χτύπαγε τα παιδιά. Του είπα εσύ δεν έχεις αρχίδια για να κρατήσεις μια γυναίκα σαν κι εμένα. Του ’κλεισα την πόρτα στα μούτρα. Τώρα ζω αυτά που δεν έζησα. Βγαίνω, πίνω καφέδες, χορεύω, πάω εκδρομές. Ο φίλος μου, πυροσβέστης, είναι κι αυτός στην ίδια κατάσταση.

- Πόσα χρόνια έμεινες με τον άντρα σου;

- Δεκαοχτώ.

Σωπαίνω πάλι. Δεν μπορώ να νιώσω λύπηση γι’ αυτήν παρά τις αθλιότητες του βίου που εκστομίζει με τέτοια ευκολία. Το πρόσωπό της ακτινοβολεί δύναμη και θρίαμβο. Άνοιξε τα φτερά της. Τους ξέφυγε μες απ’ τα χέρια. Τη φαντάζομαι να αιωρείται με τον πυροσβέστη της πάνω απ’ τις νυχτωμένες στέγες της επαρχιακής πολιτείας σαν μέσα σε πίνακα του Σαγκάλ. Ύστερα να χορεύουν αντικριστό χορό σε τοπικό πανηγύρι. Ν’ αγκαλιάζονται στις ερημιές τη νύχτα.

- Ευτυχώς, λέω, για να πω κάτι, έχεις αυτή τη δουλειά. Καθαρό το ξενοδοχείο, καινούριο…

Χαμηλώνει τη φωνή.

- Χθες πληρώθηκα. Μου έδωσαν 460 ευρώ. Έρχομαι το πρωί στις οκτώ και φεύγω το βράδυ. Η κόρη μου ρωτάει πότε θα φάμε σπιτικό φαΐ.

- Σπίτι δικό σου έχεις;

- Στο νοίκι είμαι.

- Οι γονείς βοηθάνε;

- Όχι.

- Γιατί;

- Εκείνοι τον θέλουν. Η κόρη μου ούτε να τον δει στα μάτια της. Δουλεύει, βγάζει άλλα τόσα. Τι να πρωτοπληρώσεις;

- Να σου κάνω μια αδιάκριτη ερώτηση;

- Άντε…

- Στο πατρικό σου σε χτύπαγαν;

Καγχάζει, αλλά στρέφεται απ’ την άλλη ώστε να μη βλέπω τη μορφή της.

- Και όχι μόνο! Γι’ αυτό παντρεύτηκα νωρίς, κι έπεσα στα χειρότερα. Τώρα στα τρία χρόνια, πέντε, πόσα είναι; βγαίνει το αυτόματο διαζύγιο. Να ησυχάσω. Θέλετε τίποτ’ άλλο;

Φουριόζα όπως ήρθε φεύγει κλείνοντας απαλά την πόρτα. Για το γιο της, κουβέντα. Ίσως εκείνος να πήρε το μέρος του πατέρα και των παππούδων.

Με το απαλό εκείνο κλείσιμο της πόρτας έσβησε για μένα, αχνό, το φετινό καλοκαίρι.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΖΑΡΟΚΩΣΤΑ

zarokosta katerinaInfo
Η Κατερίνα Ζαρόκωστα γεννήθηκε το 1951 στην Αθήνα. Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε έναν κύκλο σπουδών Κοινωνικής Ψυχολογίας στην Ecole Pratique, στο Παρίσι. Για δύο περίπου δεκαετίες συνεργάστηκε με την Κρατική Ραδιοφωνία, στον χώρο των πολιτιστικών εκπομπών, και με την ΕΤ1 ως σεναριογράφος και συντονίστρια συζήτησης σε εκπομπές κοινωνικού και ψυχολογικού περιεχομένου. Συνεργάστηκε επίσης με εφημερίδες και περιοδικά στον τομέα του προσωπικού δοκιμίου και της βιβλιοπαρουσίασης. Έχει δημοσιεύσει συλλογές διηγημάτων, νουβέλες και μυθιστορήματα. Διηγήματά της έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά και στα αγγλικά. Τελευταίο της βιβλίο το μυθιστόρημα Οι αδερφές Ραζή (εκδ. Μεταίχμιο)
 
 
 
 
 
politeia link more

 

 

 

 

 

***

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. . Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική επιμέλεια. 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Δε σου λέω

Δε σου λέω

Της Ντίνας Σαρακηνού

Απολάμβανε το ρόφημά του στη μικρή πλατεία, σε ένα τραπέζι για δύο. Μόνος. Η πρωινή εφημερίδα είχε νοτίσει από τις στάλες του ψιλόβροχου και του πασάλειψε τα δάχτυλα με μελάνι. Έριξε μια ματιά στην πολυκαι...

Ζεστό και απαλό

Ζεστό και απαλό

Της Νατάσας Στεφάνου

Το ταξίδι Αθήνα - Θεσσαλονίκη θέλαμε να το κάνουμε πολύ καιρό μαζί. Αναγκαστήκαμε τώρα. Ξεκινήσαμε μεσημέρι. Έβρεχε καταρρακτωδώς. Οι δύο άντρες μπροστά, οι δύο γυναίκες πίσω. Όλοι αμίλητοι. Κάπως αλλιώς τ...

Η αποφασιστική στιγμή

Η αποφασιστική στιγμή

Της Μέμης Κατσώνη

Δεν την είχε προσέξει ποτέ αυτή την πόρτα. Κι ας ήταν η τρίτη φορά μέσα στο χειμώνα που φωτογράφιζε τους καταυλισμούς. Καλαμωτή καθώς ήταν, θα την είχε περάσει για μέρος του φράχτη. Το αγόρι με το τσέρκι γλιστράει στο άνοιγμά της, η σκιά...

Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
Στην Πρέβεζα του Καρυωτάκη, του Εμφυλίου, της ζώσας μνήμης

Στην Πρέβεζα του Καρυωτάκη, του Εμφυλίου, της ζώσας μνήμης

Για το μυθιστόρημα του Βαγγέλη Αυδίκου «Οι τελευταίες πεντάρες» (εκδ. Ταξιδευτής).

Του Δημήτρη Χριστόπουλου

Υπάρχουν δύο τρόποι θέασης της πραγματικ...

Αόρατες απειλές σε καφκικές οικογένειες

Αόρατες απειλές σε καφκικές οικογένειες

Για τη συλλογή διηγημάτων του Διονύση Μαρίνου «Όπως και αν έρθει αυτό το βράδυ» (εκδ. Μελάνι).

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Ποιος είναι ο Διονύσης Μαρίνος...

Διαβάζοντας με την Κάτια Αρφαρά

Διαβάζοντας με την Κάτια Αρφαρά

Πρόσωπα από το χώρο των τεχνών, των ιδεών και του πολιτισμού, αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό χαρακτήρα, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός...