x
Διαφήμιση

31 Μαρτιου 2020

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:10:34:13 GMT +2

Διαφήμιση
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ: ΚΕΙΜΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ Αγγέλα

Αγγέλα

E-mail Εκτύπωση

aggela 700Διήγημα της Λένας Βελόγλου 

Έχω ένα χαλάκι μπλε λίγο ξεθωριασμένο. Κάθε πρωί το στρώνω στην αυλή, δίπλα στις μεγάλες γλάστρες και πάνω του αραδιάζω τα παιχνίδια μου. Το γαλάζιο σερβίτσιο με τα μικροσκοπικά κουταλάκια, τα κουζινικά, την κρεβατοκάμαρα και τα δύο μωρά. Το πιο μεγάλο ένα ξανθό και ροζ είναι το δικό μου. Έχει ένα κορδονάκι στην πλάτη κι όταν το τραβάς λέει mommy is so pretty. Το άλλο είναι μικρό και μαύρο, το λέμε Αραπίνα και είναι το μωρό της Αγγέλας. Η Αγγέλα έρχεται κάθε μέρα όποτε τη φωνάζω. Διαλέγω εγώ τι θα παίξουμε και συνήθως συμφωνεί. Λίγες φορές μαλώνουμε και τότε η μαμά που ακούει απ την κουζίνα λέει, μπα σε καλό σου με την Αγγέλα και σκάει στα γέλια.

Είμαστε κουμπάρες. Εγώ είμαι στο σπίτι μου κι εκείνη με επισκέπτεται με τη μικρή Αραπίνα αγκαλιά.

Είμαστε κουμπάρες. Εγώ είμαι στο σπίτι μου κι εκείνη με επισκέπτεται με τη μικρή Αραπίνα αγκαλιά. Χτυπάει την πόρτα, τοκ τοκ κι εγώ πετάγομαι να της ανοίξω. Φιλιόμαστε στον αέρα και καθόμαστε σταυροπόδι. Μετά λέμε χρυσό μου και βγάζουμε τα τσιγάρα από τις τσάντες μας.Τα καλύτερα είναι τα μαύρα Faber Castell που έχουν μείνει μισά από το ξύσιμο. Τα κρατάμε με τα δάχτυλά μας ψηλά πάνω από το κεφάλι μας κι εγώ ρωτάω καφέ, τσάι; Tea,coffee;, όπως η θεία Σούζυ που δουλεύει στην Ολυμπιακή. Αφού σερβιριστούμε και ρουφήξουμε τους καφέδες μας, σηκωνόμαστε πιανόμαστε αγκαζέ και πάμε βόλτα τα μωρά με το μοναδικό μας καροτσάκι. Τα βάζουμε το ένα πάνω στο άλλο και τα τσουλάμε γύρω από το τραπέζι της αυλής μέχρι που η μαμά φωνάζει για πορτοκαλάδα. Στην Αγγέλα δε φτιάχνει ποτέ κι έτσι εγώ της φέρνω ένα γαλάζιο φλιτζανάκι και της βάζω λίγη απ τη δική μου.

Στο μεσημεριανό μαρτύριο του ύπνου έρχεται ευτυχώς πάντα μαζί μου. Κουκουλωνόμαστε με την πικέ κουβέρτα και μιλάμε τόσο ψιθυριστά που κανείς δεν ακούει. Λέμε για τη συμμαθήτριά μου την Ουρανία που έχει παίξει σε διαφήμιση και έχει γίνει διάσημη. Η Αγγέλα δεν τη συμπαθεί.
Τα απογεύματα πάμε στα ξαδέλφια μου. Η Αγγέλα δεν έρχεται ποτέ. Μια φορά που την πήρα μαζί μου την κορόιδευαν κι εκείνη θύμωσε. Γι΄αυτό την αφήνω πάντα σπίτι μαζί με όλα τα αγαπημένα μου παραμύθια για να μη βαριέται. Της υπόσχομαι ότι στο γυρισμό θα της φέρω μια σοκολάτα Σεράνο που της αρέσει και που αρέσει και σε μένα ,νομίζω πιο πολύ, και δεν ξέρω τελικά αν θα τη μοιραστούμε ή αν θα τη φάω πάλι όλη μόνη μου.

 

veloglouInfo
Η Λένα Βελόγλου γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει Διακόσμηση και γραφικές τέχνες και έχει εργαστεί για χρόνια σε αυτόν τον τομέα. Παρακολουθεί μαθήματα δημιουργικής γραφής.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
***

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. . Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική επιμέλεια.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Το ψάρι

Το ψάρι

Διήγημα του Γιώργου Κανακάρη

- Δεν ήμουν εγώ!

Μάταια το βλέμμα του γυρίζει μία σε μένα και μία στη μάνα του και πουθενά δεν βρίσκει παρηγοριά. Τα μάγουλά του έχουν πασαλειφτεί από τα δάκ...

Λοκντάουν

Λοκντάουν

Διήγημα της Μέμης Κατσώνη

Στα μέρη μας, στα ανατολικά οροπέδια, τα παιδιά παίρνουν τα ονόματά τους από τον κινηματογράφο. Κάθε φορά μου έχουμε ευτυχές γεγονός, μαζευόμαστε στο σπίτι με το νεογέννητο, μας δείχνουν το μωρό κα...

Για μια ζεστή αγκαλιά

Για μια ζεστή αγκαλιά

Διήγημα της Μελίνας Πετροπούλου

Ξεκίνησαν ψηλοί, γινήκανε νάνοι. Καιρό τώρα το παλεύουνε. Τι το παλεύουνε δηλαδή, που κάθε φορά το πάνε και πιο κάτω. Πόσο πιο κάτω;

Οι άλλοι γύρω τους απορούν. Με αγωνία...

Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
Ο σχεδιασμός της Κατερίνας Ευαγγελάτου για το Φεστιβάλ Αθηνών

Ο σχεδιασμός της Κατερίνας Ευαγγελάτου για το Φεστιβάλ Αθηνών

Διαδικτυακά, και με την ευχή να πραγματοποιηθούν όλες οι παραστάσεις, η Κατερίνα Ευαγγελάτου ανακοίνωσε (χωρίς ημερομηνίες) το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου 2020.

Επιμέλεια: Λεωνίδας Καλούσης

Ολό...

Η σημασία ενός θανάτου

Η σημασία ενός θανάτου

Για τη σημασία της ποίησης της Κικής Δημουλά, με αφορμή τον θάνατό της. 

Του Κώστα Κουτσουρέλη

Με την Κική Δημουλά, η ελληνική ποίηση δεν έχασε μόνο την...

Ο Ληρ κι ο Γαργαντούας πίνουν μαζί

Ο Ληρ κι ο Γαργαντούας πίνουν μαζί

Για το μυθιστόρημα του Ισίδωρου Ζουργού «Οι ρετσίνες του βασιλιά» (εκδ. Πατάκη).

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Ο Ισίδωρος Ζουργός είναι σ’ αυτό το μυθιστόρ...

Διαφήμιση

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

 

Ποια θεματική θα θέλατε να διαβάζετε συχνότερα;





ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΙ ΕΔΩ

 

Network Social  RSS Facebook Twitter Youtube