x
Διαφήμιση

23 Σεπτεμβριου 2019

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:09:14:21 GMT +2

Διαφήμιση
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ: Home

Κι άλλη πίτσα

E-mail Εκτύπωση

pizza-680Ο Γιώργος Στόγιας, αφού διάβασε εκατοντάδες παιδικά βιβλία στις κόρες του και τους μαθητές του, έκατσε να γράψει το δικό του. Ένα βιβλίο για παιδιά που να είναι όπως ακριβώς θα το ήθελε, ως πατέρας, δάσκαλος και αναγνώστης λογοτεχνίας.

Η Book Press και ο συγγραφέας προσκαλούν μικρούς και μεγάλους να γίνουν οι «δοκιμαστές» της σειράς Ιστορίες σαν αυτοκόλλητα στον ουρανό. Να τις κάνουν θέατρο στο παιδικό δωμάτιο, στην τάξη ή απλά στη σκηνή του μυαλού τους με τα φώτα της φαντασίας. Εντυπώσεις ευπρόσδεκτες, σε οποιαδήποτε μορφή: ένα σχόλιο γονιού, μια ζωγραφιά ενός παιδιού, ένα τραγούδι μουσικού εμπνευσμένο από μια ιστορία. Όλα έχουν σημασία για το βιβλίο που θα φτιαχτεί στο τέλος αυτής της δημιουργικής διαδικασίας. Κάθε Κυριακή στην Book Press θα δημοσιεύεται μια από τις είκοσι ιστορίες της σειράς, συνοδευόμενη από ένα σχέδιο του moican και υποστηρικτικό υλικό για γονείς και εκπαιδευτικούς. Ένα ελάχιστο γλυκό δώρο για την εβδομάδα που ξεκινά...

Ιστορία 10η: Κι άλλη πίτσα

Ο Κώστας βούτηξε ένα κουτί μπισκότα μέσα στο γάλα, χωρίς το περιτύλιγμα.
Με το κουτάλι μάζεψε τα υπολείμματα από τον πάτο και τα τοιχώματα της κούπας.
Άνοιξε το ψυγείο και έβγαλε το βούτυρο και τη μαρμελάδα βατόμουρο.
Από την ψωμιέρα έβγαλε το πακέτο με τις φέτες για τοστ.
Ευτυχώς η μαμά είχε πάρει τις άσπρες, ο Κώστας δεν άντεχε τη γεύση των μαύρων.
Σε κάθε φέτα άπλωνε ένα παχύ στρώμα βούτυρο, με κατά τόπους βουναλάκια.
Βύθιζε το κουτάλι στο βαζάκι με τη μαρμελάδα και το έβγαζε ξέχειλο.
Ήταν το πιο χοντρό παιδί στη συνοικία, ίσως και σε όλη την πόλη.
Στα διαλείμματα δεν κατέβαινε στην αυλή, λίγο μετά που έφτανε χτυπούσε κουδούνι.
Στην τάξη δεν τον χωρούσε μια καρέκλα, καθότανε σε δυο ενωμένες, μόνος στο θρανίο.
Τα ενδιαφέροντά του ήταν να βλέπει τηλεόραση τρώγοντας πατατάκια.
Το καλοκαίρι τού αρέσει να βυθίζεται σαν μούμια μέσα στην καυτή άμμο.
Μετά από τρία παγωτά να βουτάει στη θάλασσα για να κάνει λίγο γυμναστική,
και πάνω στο φουσκωτό στρώμα να αφήνει ένα ποδαράκι στο νερό ως δροσιστικό πηδάλιο.
Αν όμως κάνει μια μικρή κίνηση, υπάρχει κίνδυνος να αναποδογυρίσει. Μένει ακίνητος.
Πώς έγινε και πάχυνε τόσο; Σε μια φωτογραφία, στο βρεφικό άλμπουμ, είναι αδύνατος.
Παίρνει μια πίτσα από την κατάψυξη και τη ρίχνει στον φούρνο, μεγάλη ανακάλυψη.
Βάζει από πάνω έξτρα τυρί ένταμ, λιώνει αμέσως, θα είναι σαν τσίχλα όταν το δαγκώσει.
Αυτός είναι ο δικός του τρόπος να δίνει απαντήσεις σε δύσκολα ερωτήματα.
Δεν έχει φίλους, ταλέντα, έστω ένα κατοικίδιο.
Κάθε κοπέλα που του έχει ρίξει δεύτερη ματιά ήταν για να κάνει «ίου!».
Ο διαιτολόγος τού έβγαλε ένα εβδομαδιαίο πρόγραμμα που τήρησε για λίγες ημέρες.
Είναι όμως ακόμα στην πόρτα του ψυγείου με ένα μαγνητάκι από κοντινό σουβλατζίδικο.
Ο Κώστας σηκώνεται από τον καναπέ και παίρνει το ασύρματο τηλέφωνο.
«Ναι, θέλω τέσσερα γύρο απ' όλα και δυο πατάτες. Ναι, το ξέρω ότι βάζετε και στην πίτα...»
Η ώρα είναι περασμένη, νιώθει κουρασμένος, μάλλον παράφαγε σήμερα.
Ο πατέρας του μπήκε στο σπίτι και όλοι, πέρα από τον Κώστα, ασχολούνται μαζί του.
Η μαμά προλαβαίνει τις επιθυμίες του, ο μικρός αδελφός παίζει μαζί του καβαλαρία.
Ο Κώστας μπαίνει και κλείνεται στο δωμάτιό του, σαν ένα ένοχο μυστικό.
Έχει πάρει μαζί του και μια οικογενειακή σακούλα μολτίζες για να μασουλάει στο κρεβάτι.
Θέλει πάρα πολύ να κοιμηθεί επιτέλους, με τη γλυκιά γεύση στο στόμα.
Ξέρει όμως ότι έτσι θα διψάσει μέσα στη νύχτα και θα σηκωθεί για να πιει πορτοκαλάδα.
Δεν πειράζει. Αφού έτσι κι αλλιώς θα ξυπνήσει γύρω στις τρεις για να πάει τουαλέτα.
Συνήθως κάθεται αρκετή ώρα μέσα στην απόλυτη ησυχία και περιμένει.
Νιώθει απόλυτα δυστυχισμένος, σαν να είναι για πάντα καταδικασμένος να κάνει τα ίδια.
Δεν έχει δάκρυα. Αποτελειώνει τις σοκολατένιες μπαλίτσες. Χρειάζεται κάτι ακόμα.
Δεν μπορεί να πάει στην κουζίνα. Είναι εκεί όλοι μαζεμένοι για το βραδινό.
Ο αδελφός του θα περιγράφει μια φάση από τον τελευταίο αγώνα μπάσκετ που έπαιξε.
Μόλις τον δει, θα πει καμιά κακία όπως «καλώς τον ιπποπόταμο».
Η μαμά θα ξεκινήσει να φωνάζει, ο μπαμπάς θα πει ότι θέλει ησυχία στο σπίτι του.
Ο αδελφός του κυκλοφόρησε στο σχολείο ότι ένα πρωινό που πήγε στην τουαλέτα,
βρήκε τη μεγαλύτερη κ... στην ιστορία του κόσμου. Για το βιβλίο Γκίνες. Δεν πήγαινε κάτω.
Ο Κώστας θυμήθηκε ότι είχε σε ένα συρτάρι χωνάκια παγωτού, για ώρα ανάγκης.
Έτσι σκέτα, καταχωνιασμένα από το καλοκαίρι, η γεύση έμοιαζε με πλαστικό ξύλο.
Η κουβέρτα γέμισε τρίμματα, η μάνα του θα γινόταν έξαλλη που δεν είχε πάρει πιάτο.
Αναστέναξε, σκέφτηκε ότι πάλι δεν έπλυνε δόντια, έκλεισε τα μάτια του, αποκοιμήθηκε.
Ξύπνησε με τρομακτικό πόνο στην κοιλιά, σαν να κουβαλούσε μια μπάλα κανονιού.
Έπρεπε να τρέξει, πριν γίνει ατύχημα, κάνοντας όση λιγότερη φασαρία μπορούσε.
Στη σκέψη ότι θα περνούσε ξανά την επόμενη μια ώρα κοιτώντας το γαλακτερό φως,
προσπαθώντας να αδειάσει μια δεξαμενή δίχως πάτο, παρέλυσε από την απελπισία.
Αποφάσισε να μείνει εκεί ακριβώς που ήταν, αδιάφορος για αυτό που θα συνέβαινε.
Θα σταματούσε επιτέλους να φοβάται και να ντρέπεται.
Όσο φοβόταν και ντρεπόταν, έτρωγε χωρίς να σταματά.
Κι όσο έτρωγε το καταπέτασμα, φοβόταν και ντρεπόταν για τα χάλια του.
Τώρα θα περνούσε μέσα από τον φόβο. Λυπήθηκε τον εαυτό του.
Ξεκίνησε να κλαίει λες και λυπότανε έναν ξένο που γνώρισε αυτή τη στιγμή.
Έβαλε τα δάχτυλά του μέσα στο στόμα του, τα δάγκωνε, τα ρουφούσε, τα πιπιλούσε.
Αν μπορούσε θα άνοιγε το στόμα του να φάει ολόκληρα τα χέρια του και μετά το σώμα.
Να εξαφανιστεί. Να μην έχει βάρος. Κατάλαβε ότι οι τελευταίοι μύες του παραδίνονταν.
Σε ελάχιστο χρόνο θα ερχόταν το ατύχημα, το ευτύχημα, θα γινόταν ξανά βρέφος.
Δεν υπήρχε σωτηρία, καμία δύναμη από τον ουρανό δεν θα τον βοηθούσε.
Έπρεπε να το κάνει μόνος του, ακόμη κι αν ήταν το πιο απλό, που φάνταζε πελώριο.
Σηκώθηκε αλλά δεν έτρεξε, σαν και να ήθελε να δείξει πως δεν τρομοκρατείται.
Άπλωσε το χέρι του και πήρε ένα από τα βιβλία που υπήρχαν στο πάνω ράφι του γραφείου.
Τα έφερνε δώρο στον Κώστα ένας ξάδελφος του μπαμπά σε γιορτές και γενέθλια.
Ενώ κανείς δεν τα εκτιμούσε (δεν ήταν δα και καμιά πάστα!), εκείνος το βιολί του...
Βιβλία και πάλι βιβλία, λες και θα μπορούσε κανείς να τα φάει για να χορτάσει.
Μέχρι κι η μητέρα του, πέρσι την Πρωτοχρονιά, που της έφερε ένα τούβλο, χαριτολόγησε:
«Αχ, βρε Σταμάτη, αδιόρθωτος είσαι! Ξέρεις τι έλεγε ο μακαρίτης ο πατέρας μου;
"Όλα τα έξοδα είναι πεταμένα λεφτά πέρα από όσα πηγαίνουν στο στομάχι μας!"
Αμέσως όμως κατάλαβε ότι, λόγω του γιου της, είχε πει βλακεία, και της κόπηκε το γελάκι.
Πίσω στο τώρα του τότε, ο Κώστας βρίσκεται, μετά από υπερπροσπάθεια, σε ασφαλή θέση.
Μετά την πρώτη ανακούφιση, ευκαιρεί να περιεργαστεί το βιβλίο που κουβάλησε.
Μπορεί να είναι η Ιλιάδα, ο Τομ Σόγερ, ο Πόλεμος των κουμπιών, το Νησί των Θησαυρών.
Δεν βλέπω καλά από εδώ που είμαι. Δεν θα μπω μέσα, είμαι συγγραφέας με τακτ.
Μπορώ όμως να σας πω τι έγινε στο μέλλον (η ιστορία αυτή έγινε προ δεκαετίας).
Συχνά δέχομαι παράπονα από παιδιά ότι αυτά που γράφω τελειώνουν απότομα,
και, ακόμα χειρότερα, πως είναι λυπητερά, χωρίς ποτέ ένα ευτυχισμένο τέλος.
Λοιπόν, σας πληροφορώ ότι ο Κώστας σήμερα (και το σήμερα αυτό ισχύει για πάντα),
είναι ένας αξιολάτρευτος νέος, με επιτυχία σε ό,τι κάνει. Και κανονικός στα κιλά του.
Κανείς δεν ξέρει τι θα βγει από μια αρρώστια. Το αύριο είναι άγραφο. Συμβαίνει τώρα.
 

effective-storytellingΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

Οι ερωτήσεις που μπορείτε να βρείτε είναι εδώ είναι ανοιχτές και προσφέρονται για συζήτηση. Είναι καλό να χρησιμοποιηθούν, προσαρμοσμένες στο επίπεδο των παιδιών, αφού έχει επιτευχθεί η βασική κατανόηση της ιστορίας. 

 

 

  • Έχεις ποτέ αφεθεί να φας με τον τρόπο που τρώει ο Κώστας στην αρχή της ιστορίας; Γιατί νομίζεις ότι το έκανες και πώς ένιωθες κατά τη διάρκεια και μετά;
  • Με βάση την ιστορία και τον τρόπο που καταλαβαίνεις εσύ τον Κώστα, γιατί λες ότι μπορεί να έτρωγε έτσι βουλιμικά; Αφού ακούσεις τι θα πουν και άλλοι που συμμετέχουν στη συζήτηση, σκέψου αν είναι πιθανό να υπάρχουν περισσότεροι λόγοι από ένας, και πες την άποψή σου.
  • Ο Κώστας θα μπορούσε να είναι ένα πραγματικό πρόσωπο, όπως π.χ. είσαι εσύ και οι φίλοι σου, ή θα μπορούσε να ζει μόνο στις σελίδες αυτής της ιστορίας, φτιαγμένος από τη φαντασία ενός συγγραφέα;
  • Ο αδελφός του Κώστα τον φωνάζει «ιπποπόταμο». Αξίζουν όλα τα «αστεία» το γέλιο μας; Θυμήσου μια φορά που γέλασες με ένα τέτοιο «αστείο». Πώς ήταν; Το έχεις ξανασκεφτεί μετά από καιρό; Με τι τρόπο;
  • Για τα παραχωμένα χωνάκια που τρώει ο Κώστας, το κείμενο λέει ότι έχουν γεύση σαν «πλαστικό ξύλο». Φαντάσου τη γεύση τους (χωρίς βέβαια παγωτό μέσα!), και γράψε μια μεταφορά για να την περιγράψεις: «η γεύση έμοιαζε .....................................................................................................................................................................»
  • Έχετε διαβάσει ποτέ κάποιο βιβλίο «κλασικής παιδικής λογοτεχνίας», σαν ένα από αυτά που αναφέρει ο συγγραφέας; Ξέρεις τέτοιους συγγραφείς; Αν όχι, ρώτα κάποιον μεγάλο που τους είχε διαβάσει μικρός, να σου πει πώς ήταν η εμπειρία. Αν θες, διάλεξε ένα βιβλίο που σου προκαλεί το ενδιαφέρον και διάβασέ το (ακόμη και μες την τουαλέτα, δεν θα το πειράξει!). 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Θέλω τον δικό μου πλανήτη

Θέλω τον δικό μου πλανήτη

Ο Γιώργος Στόγιας κλείνει με μια περιπέτεια επιστημονικής και αισθηματικής φαντασίας τον κύκλο των αυτοτελών ιστοριών του για παιδιά που προδημοσιεύτηκαν στην Book Press. 

...
Κλειστά για το καλοκαίρι, κλειστά για πάντα

Κλειστά για το καλοκαίρι, κλειστά για πάντα

Ο Γιώργος Στόγιας επιστρέφει με νέες αυτοτελείς ιστορίες για παιδιά, κάθε δεύτερη Κυριακή στην Book Press. 

Στα γνώριμα στοιχεία από τον πρώτο κύκλο της σειράς –το ιδιαίτερο συγγραφικό ύφος, τα σχέδια του moican...

Ο Ορφέας και η Ευρυδίκη μόνοι στην κορυφή

Ο Ορφέας και η Ευρυδίκη μόνοι στην κορυφή

Ο Γιώργος Στόγιας επιστρέφει με νέες αυτοτελείς ιστορίες για παιδιά, κάθε δεύτερη Κυριακή στην Book Press. 

Στα γνώριμα στοιχεία από τον πρώτο κύκλο της σειράς –το ιδιαίτερο συγγραφικό ύφος, τα σχέδια του moican...

Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
Αυτοί είναι οι υποψήφιοι για τα Εθνικά Βραβεία Βιβλίου στις Ηνωμένες Πολιτείες για το 2019

Αυτοί είναι οι υποψήφιοι για τα Εθνικά Βραβεία Βιβλίου στις Ηνωμένες Πολιτείες για το 2019

Ανακοινώθηκαν πριν από λίγες μέρες οι λίστες με τα υποψήφια βιβλία για τα Εθνικά Βραβεία Βιβλίου των ΗΠΑ στις κατηγορίες: Μυθοπλασία (μυθιστόρημα, συλλογές με διηγήματα), Μη μυθοπλασία (δοκίμια, βιογραφίες κ.λπ), Καλύτερο μεταφρασμένο λογοτεχνικό έργο (μυθιστό...

Τι θα διαβάσουμε φέτος τον χειμώνα

Τι θα διαβάσουμε φέτος τον χειμώνα

Επιλογές από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης και δοκιμίων.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός 
Illustration © Jacques & Lise

Πολλά και ενδια...


Οι άνθρωποι την εποχή των έξυπνων μηχανών

Οι άνθρωποι την εποχή των έξυπνων μηχανών

Για το βιβλίο «Life 3.0» του Max Tegmark (μτφρ. Νίκος Αποστολόπουλος, εκδ. Τραυλός).

Του Σωτήρη Βανδώρου

Εξολοθρευτής, Μάτριξ, Blade Runner κτλ. κτλ. Οι...

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

 

Ποια θεματική θα θέλατε να διαβάζετε συχνότερα;





ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΙ ΕΔΩ

 

Network Social  RSS Facebook Twitter Youtube