Για την αναδρομική έκθεση του Μιχάλη Κατζουράκη με τίτλο «Παραλλαγές 1954-2014» που φιλοξενείται στο Μουσείο Μπενάκη, στο κτίριο της Πειραιώς. 

Γράφει η Τόνια Μάκρα

Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Φωτογραφία: Λίλα Σωτηρίου

Η Δήμητρα Γαλάνη απαντά σε 25 κλασικές ή αναπάντεχες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις.

Για την παράσταση Ρομαντισμός, βασισμένη στους «Υπνοβάτες» του Hermann Broch, σε σκηνοθεσία Θέμελη Γλυνάτση, που ανεβαίνει στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών μέχρι και τις 29 Μαρτίου.

Του Νίκου Ξένιου
Φωτογραφίες: Βασίλης Μακρής

«Πιστεύω, το πιστεύω μέχρι τα μύχια της καρδιάς μου, ότι μόνο η υπερβολή της αποξένωσης, η ατέρμονη και άπειρη αποξένωση, η απόλυτη αποξένωση, αυτή μόνο μπορεί να μεταστραφεί στο αντίθετό της: στην απόλυτη αναγνώριση»
Χέρμαν Μπροχ, Οι Υπνοβάτες, τόμος Α' (Πάσενοβ, ή ο Ρομαντισμός)

Μια λογοκρατούμενη, υψηλού επιπέδου παράσταση ποιητικού θεάτρου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών με τίτλο «Ρομαντισμός» σκηνοθετεί ο Θέμελης Γλυνάτσης, με εφαλτήριο το μυθιστόρημα του Χέρμαν Μπροχ Υπνοβάτες (1932).

Για τη συναυλία των Jordi Savall-Xavier Diaz-Latorre και Pierre Hantaï στην κεντρική σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών.

Της Χρύσας Στρογγύλη

Για την παράσταση της Λένας Κιτσοπούλου Μια μέρα, όπως κάθε μέρα, σε ένα διαμέρισμα από τα χιλιάδες διαμερίσματα της Αθήνας, αυτά με τα κουφώματα ασφαλείας και τους βολικούς καναπέδες τους, σε κατάσταση αμόκ. Ή η ανουσιότητα του να ζεις, που ανεβαίνει στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν.

Του Πέτρου Πολυμένη

Στο καινούργιο έργο της Λένας Κιτσοπούλου που ανεβαίνει στο Θέατρο Τέχνης επί της Φρυνίχου σε σκηνοθεσία της ίδιας, τo σκηνικό έχει κάτι το καθημερινό: ένας καναπές, ένα τραπέζι με λιτές γραμμές, και δύο φορητοί υπολογιστές. Δύο τα πρόσωπα επί σκηνής, μία γυναίκα (Λένα Κιτσοπούλου) κι ένας άντρας (Γιάννης Κότσιφας).

Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Φωτογραφία: Σπύρος Στάβερης

Η Άννα Κοκκίνου απαντά σε 25 κλασικές ή αναπάντεχες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις.

Για την παράσταση Torobaka των Akram Khan & Israel Galván, η οποία παρουσιάζεται στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών στις 11, στις 13 και στις 15 Μαρτίου.

Του Νίκου Ξένιου

Χορεύοντας αντισυμβατικά, αναμειγνύοντας τις δυναμικές τεχνικές του κατάκ, του φλαμένκο και του σύγχρονου χορού και σπαρασσόμενοι επί σκηνής, ο Ισραέλ Γκαλβάν και ο Άκραμ Καν αποθεώθηκαν από το κοινό της παράστασης Torobaka, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Της Εύας Στάμου

Την πρώτη σκηνοθετική δουλειά του Γιάννου Περλέγκα φιλοξενεί ώς τις αρχές Απριλίου η σκηνή της οδού Φρυνίχου. Πρόκειται για το έργο «Ιμμάνουελ Καντ» του Τόμας Μπέρνχαρντ, ένα κείμενο διαποτισμένο από την χαρακτηριστική ειρωνεία και το πικρό χιούμορ του συγγραφέα που τοποθετεί στο επίκεντρο της δράσης τον μεγαλύτερο διανοητή του 18ου αιώνα, τον Ιμμάνουελ Καντ. 

Συνέντευξη με τον εικαστικό Γιώργο Λαζόγκα με αφορμή την πρόσφατη έκθεσή του Ολόκαυστον Κώδικες, στο χώρο Poems & Crimes των εκδόσεων Γαβριηλίδη. 

Συνέντευξη στην Ελένη Γαλάνη

Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Μια παράσταση βασισμένη στους «Υπνοβάτες» του Hermann Broch, σε σκηνοθεσία Θέμελη Γλυνάτση. 

Επιμ. Λεωνίδας Καλούσης

Ήταν, λοιπόν, ο Αδόλφος Χίτλερ ένας ρομαντικός; Μήπως, δηλαδή, η ενδογενής και ίσως αναπόδραστη αιτία της ανόδου του ναζισμού ήταν η ηθική και πνευματική αποσταθεροποίηση του 19ου αιώνα; Τέτοια ερωτήματα θα εγείρει η σκηνική μεταφορά της εμβληματικής μυθιστορηματικής τριλογίας του Hermann Broch, Οι υπνοβάτες (1932), αυτού του συγκλονιστικού χρονικού που χαρτογραφεί την τριακονταετία (1888-1918) κατά την οποία η Ευρώπη οδηγήθηκε από την παρακμή του ρομαντισμού στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στον εναγκαλισμό του φασισμού. 

Της Μαρίας Καλιόρη

«Ίσως ακόμα κάποιος να μην το ξέρει, αλλά χθες βράδυ ο Λούκα Ρονκόνι μας άφησε. Δεν θα είναι μια εύκολη παράσταση για μας, είμαστε όμως όλοι εδώ, γιατί είναι ο μόνος τρόπος που έχουμε να τον ευχαριστήσουμε για ό,τι έκανε και για ό,τι θα συνεχίσει να κάνει». Μ' αυτά τα λόγια, αποχαιρέτησαν από τη σκηνή του Teatro Piccolo di Milano, οι μάρτυρες και συντελεστές της τελευταίας θεατρικής δουλειάς (Trilogia Lehman) του μεγαλύτερου, ίσως, Ιταλού σκηνοθέτη του 20ου αιώνα. 

Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Για την παράσταση Κέικ, σε κείμενο Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη και σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη, που παρουσιάζεται ξανά στο Εθνικό Θέατρο.

Του Νίκου Ξένιου

Φέτος το Εθνικό παρουσιάζει ξανά το Κέικ του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη, σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη. Πρόκειται για ανάπτυξη μιας ιδέας που γεννήθηκε το 2010, στο πλαίσιο του 24-hour Festival.

Για την παράσταση Κρέμα & Μαρέγκα του Christoph Marthaler, σε κείμενα του Eugène Labiche, που παρουσιάστηκε στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Της Εύας Στάμου

Από τις 13 ως τις 15 Φεβρουαρίου η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών φιλοξένησε την παράσταση Κρέμα & Μαρέγκα του Ελβετού σκηνοθέτη Christoph Marthaler.

Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο σκηνοθέτης Φίλιππος Τσίτος απαντά σε 25 κλασικές ή αναπάντεχες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις.

Για την παράσταση Κανελόριζα της Σμαρώς Πλατιώτη από το kontakt^ensemble σε συνεργασία με τους SourLiBooM, που ανεβαίνει στο Μπενσουσάν Χαν, στη Θεσσαλονίκη, από τις 28 Φεβρουαρίου μέχρι τις 15 Μαρτίου.

Επιμέλεια: Απόστολος Σκλάβος

Η Κανελόριζα είναι ένα σκηνικό πρότζεκτ που συνδυάζει το σωματικό θέατρο, σύγχρονα ποιητικά κείμενα και το παραδοσιακό τραγούδι. Ταξιδεύει σε εικόνες και καταστάσεις του παρελθόντος, πραγματεύεται τη Μνήμη, τον Έρωτα και τον Αποχωρισμό μέσα από το πρίσμα του σύγχρονου - σε απόλυτη συνδιαλλαγή, ωστόσο, με τον παραδοσιακό "καμβά". 

Για τις πρόσφατες συναυλίες με συμφωνίες του Μπραμς της Φιλαρμονικής ορχήστρας της Βιέννης στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Της Χρύσας Στρογγύλη

Για το 2ο Φεστιβάλ νέων χορογράφων που έλαβε χώρα στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών από τις 14 μέχρι και τις 17 Φεβρουαρίου.

Του Νίκου Ξένιου

Τέσσερις ανερχόμενοι Έλληνες χορογράφοι, με διακριτό στιλ και υπολογίσιμη πορεία στο σύγχρονο χορό, παρουσίασαν τις δουλειές τους στη Μικρή Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών.

Νέες εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης και δοκιμίων είναι έτοιμες να διεκδικήσουν τον ελεύθερο χρόνο μας και να μας χαρίσουν στιγμές αναγνωστικής απόλαυσης. Συγκεντρώσαμε και σας παρουσιάζουμε εδώ ορισμένα από τα πιο ενδιαφέροντα βιβλία που πρόκειται να κυκλοφορήσουν το επόμενο διάστημα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Δημήτρης Σκύλλας (Dimitrios Skyllas) είναι συνθέτης σύγχρονης κλασσικής μουσικής και πιανίστας σύγχρονων έργων με έδρα το Λονδίνο. Έργα του έχουν παρουσιαστεί στο Λονδίνο, τη Σκωτία, τη Νέα Υόρκη και την Αθήνα σε χώρους όπως το Μέγαρο Μουσικής και το Ωδείο Αθηνών, ενώ ταυτόχρονα συνεργάζεται με το Kyklos Ensemble (Athens) έχοντας την τιμή να είναι από τους πρώτους τους συνθέτες in residence. Το 2005 σπούδασε Εκτέλεση πιάνου και Μουσικολογία στο Kingston University, London και αποφοίτησε με διάκριση για το τελικό του ρεσιτάλ πάνω σε σύγχρονα έργα για πιάνο. To 2009, σπούδασε σύνθεση σύγχρονης μουσικής στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου με την υποτροφία Bucher-Fraser, κοντά στον συνθέτη Nigel Osborne. 

Του Paul Keene*

Για την παράσταση Το νησί των σκλάβων του Μαριβώ σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη, στο Θέατρο Τέχνης.

Του Νίκου Ξένιου

Γραμμένη από ιταλούς ηθοποιούς, η μονόπρακτη κωμωδία του Μαριβώ «Το νησί των σκλάβων» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Παρίσι το 1725 και προκάλεσε τον θαυμασμό του Μπωμαρσαί. Το έργο, που περιλάμβανε έντεκα σκηνές, ήταν μια κοινωνική σάτιρα με ηθικοπλαστικά στοιχεία που επιστράτευε τη μορφή σάτιρας της Commedia dell’ Arte (lazzi [1]) για να μεταφέρει το κοινό σε μιαν ουτοπία: κύρια χαρακτηριστικά αυτού του επινοημένου νησιού -που ήταν θέματα επίκαιρα στις αρχές του 18ου αιώνα, λόγω της δημοσίευσης του Ροβινσώνα και του Γκιούλιβερ- ήταν η αλλοτρίωση της ανθρώπινης υπόστασης από την εξουσία και η απογύμνωση των τάξεων από το περίβλημα των κοινωνικών τους ρόλων. Το έργο ανεβαίνει στο υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης σε μετάφραση και σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη.

Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Σταμάτης Κραουνάκης απαντά σε 25 κλασικές ή αναπάντεχες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις. 

Για την παράσταση Ματωμένος Γάμος του Φ. Γκ. Λόρκα, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, που ανεβαίνει στο θέατρο Αποθήκη.

Του Πέτρου Πολυμένη

Η σκηνοθεσία ενός θεατρικού έργου είναι και μία ερμηνεία του. Ο σκηνοθέτης επιλέγει σε ποιες όψεις του κειμένου θα δώσει έμφαση και πώς θα τις τοποθετήσει στο χρόνο, πώς θα αναδείξει ή θα ιεραρχήσει τα διλήμματα, αλλά και τις συνθήκες –τις ανθρώπινες καταστάσεις– που τα προκαλούν. Το θεατρικό έργο ως κείμενο (νεκρό, κατά Μπλανσό) ξαναζωντανεύει από τον εκάστοτε αναγνώστη. Παρόλα αυτά μέσα στις λέξεις δεν παύει να υπάρχει μια εγκατεστημένη βούληση (παρά το «θάνατο» του συγγραφέα) που το σμιλεύει και το διαφοροποιεί. Σε ένα κλασικό δε θεατρικό έργο αυτή η εγκατεστημένη βούληση είναι ακόμα πιο αισθητή. Τι περιθώρια μπορεί να αφήσει σε ένα σκηνοθετικό όραμα, σε μια ιδιαίτερη ματιά, όταν οι λέξεις είναι ήδη εκεί, με βαρύτητα μεγάλη; Σίγουρα περιθώρια υπάρχουν. Σχετικό παράδειγμα στα καθ’ ημάς, πριν από χρόνια, η σκηνοθεσία του Λευτέρη Βογιατζή στον «Μισάνθρωπο» του Μολιέρου, στην οποία ένα προσωπικό σκηνοθετικό όραμα, μια ερμηνεία, βρήκε χώρο μέσα από τις λέξεις μιας έμμετρης μετάφρασης, κατά τρόπο που συχνά ο θεατής είχε την εντύπωση ότι ψάχτηκε κάθε λέξη των επί σκηνής προσώπων∙ γιατί οι λέξεις είναι στη θέση που είναι, και τι σημαίνουν.

Για την παράσταση Η γυναίκα απ' τα παλιά, του Ρόλαντ Σίμελπφενιχ, σε σκηνοθεσία Έλενας Καρακούλη, που ανεβαίνει στο θέατρο Πορεία.

Του Νίκου Ξένιου

Μια νέα γενεά συγγραφέων έχει αναδειχθεί κατά την τελευταία δεκαετία στη γερμανική θεατρική παραγωγή, ανάμεσα στους οποίους ο Ρόλαντ Σίμελπφένιχ, που ξεκίνησε την καριέρα του το 1966 ως σκηνοθέτης στο Μόναχο και από τότε έχει γράψει δεκαέξι έργα, ενώ συνεργάστηκε συστηματικά με τη Schaubühne του Βερολίνου και με πολλά άλλα σημαντικά θέατρα της Ευρώπης. Η αντισυμβατική χρήση της δραματικής φόρμας, η τολμηρή ανάμειξη κωμικού και δραματικού στοιχείου, η επένδυση διαχρονικών ζητημάτων με σύγχρονο μανδύα και η αιφνιδιαστική ανάδυση κάποιου βαθύτερου, «σκοτεινού» στοιχείου είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του έργου «Η γυναίκα απ' τα παλιά» που ανεβαίνει στην Αθήνα από την ομάδα «Kammerspiel» στο θέατρο Πορεία, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Έλενας Καρακούλη.

Το έργο του Ρόλαντ Σίμελπφενιχ από την ομάδα Kammerspiel, σε σκηνοθεσία Έλενας Καρακούλη, στο Θέατρο Πορεία.

Επιμ. Απόστολος Σκλάβος

«Πριν από εικοσιτέσσερα χρόνια ήμουν ο μεγάλος σου έρωτας, μου ορκίστηκες τότε ότι θα μ' αγαπάς για πάντα. Είμαι εδώ τώρα για να σου θυμίσω αυτή την υπόσχεση.»

Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Όλια Λαζαρίδου εγκαινιάζει τη νέα μας στήλη Πρόσωπα της ανάγνωσης απαντώντας σε 25 κλασικές ή αναπάντεχες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις. 

Για την παράσταση Θείος Βάνιας, του Αντόν Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ, που ανεβαίνει στο θέατρο Χορν.

Του Νίκου Ξένιου

Τον «Θείο Βάνια» του Τσέχωφ σκηνοθετεί η Λίλλυ Μελεμέ στο Θέατρο Χορν, με τον Γιάννη Φέρτη, τον Στέλιο Μάινα, την Αλεξία Καλτσίκη, την Έρση Μαλικένζου και τη Μαρίνα Ψάλτη στους κύριους ρόλους, σε μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη. Ο Γιάννης Βόγλης, η Μελίνα Βαμβακά και ο Χάρης Χαραλάμπους ολοκληρώνουν τον θίασο, σε μια παράσταση που τηρεί στάση ακαδημαϊκής ψυχρότητας έναντι του κειμένου.

Για την παράσταση Manifesto 2083, σε σκηνοθεσία της Μαρίλλης Μαστραντώνη, η οποία ανεβαίνει στο Θέατρο Σημείο μέχρι και τις 31 Μαρτίου.

Του Νίκου Ξένιου

Πριν από τις δολοφονικές του επιθέσεις στο Όσλο της Νορβηγίας, στις 22 Ιουλίου 2011, ο Άντρες Μπρέιβικ έγραψε και δημοσίευσε στο Διαδίκτυο ένα κείμενο με τίτλο «Μανιφέστο 2083 – Μια Ευρωπαϊκή Διακήρυξη Ανεξαρτησίας». Έξι ώρες πριν από τις επιθέσεις είχε ποστάρει ένα βίντεο στο YouTube, όπου προέτρεπε τους συντηρητικούς να «αγκαλιάσουν το μαρτύριό του», συνοδευόμενο από κινούμενα σχέδια όπου το Ισλάμ εξεικονιζόταν ως Δούρειος Ίππος που απειλεί να εκπορθήσει την Ευρώπη. Το έγγραφο περιλάμβανε 1518 σελίδες που απεστάλησαν σε 1003 διευθύνσεις πριν την έκρηξη της βόμβας στο Όσλο: η εισαγωγή του τιτλοφορούταν «πολιτισμικός μαρξισμός» και στηλίτευε κείμενα πολιτικής ορθότητας, ενώ αντικαθιστούσε τον όρο «αριστερός» με τον όρο «πολιτισμικός μαρξιστής» και τον όρο «μαύρος» με τον όρο «Άραβας».

Της Πόπης-Άννας Εξαρχάκου

Το επιστημονικό περιοδικό Ηώς κυκλοφορεί από το 2005, δημοσιεύοντας, μετά από κρίση, πρωτότυπες ερευνητικές εργασίες και έχει ως στόχο να προβάλλει επιστημονικά και εκπαιδευτικά θέματα ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος σε ένα ευρύ φάσμα επιλογών. Από το Κέντρο Έρευνας Επιστήμης και Εκπαίδευσης (Κ.Ε.ΕΠ.ΕΚ.) μόλις κυκλοφόρησε το δεύτερο (2ο)τεύχος του τρίτου (3ου) τόμου του περιοδικού αυτού που είναι αφιερωμένο σε θέματα νεοελληνικής, καθώς και παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας. Ο τόμος αποτελείται από δύο διακριτά μέρη: Στο πρώτο δημοσιεύονται μελέτες που αφορούν ζητήματα, πρόσωπα ή κείμενα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του 19ου και 20ού αι. ενώ στο δεύτερο μελέτες που αφορούν τη Λογοτεχνία για Παιδιά και Εφήβους. 

Η Βρετανίδα ιστορικός, πανεπιστημιακός και συγγραφέας Joanna Bourke έρχεται στη Στέγη για μια συζήτηση για την ιστορική, την κοινωνική και την ψυχολογική διάσταση του πόνου.

Επιμ. Απόστολος Σκλάβος

Πώς συζητάμε για τον πόνο και πόσο έχει αλλάξει ιστορικά ο τρόπος αναφοράς σε αυτόν; Πόσο δύσκολο είναι να περιγράψουμε τον πόνο και τι μπορεί να σημαίνει η εξωτερίκευση του πόνου για την ψυχολογική ισορροπία ενός ανθρώπου; Ποια είναι η δημόσια παρουσία του πόνου σε μια κοινωνία που βρίσκεται σε διακινδύνευση και σε κρίση; Πώς αντιμετωπίζουν την αναφορά στον πόνο διαφορετικά επιστημονικά αντικείμενα, όπως η ιατρική, η βιολογία, η ιστορία, η κοινωνική ανθρωπολογία και η ιστορία της τέχνης; Τι μπορεί να μας δείξει η συζήτηση μεταξύ τους;

Επιμ. Απόστολος Σκλάβος

Το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ στην προσπάθεια να υποστηρίξει την πρωτογενή δημιουργία και την διάδραση των τεχνών μεταξύ τους προσεγγίζει τον χώρο της λογοτεχνίας. Τρεις σημαντικοί συγγραφείς, καλούνται να γράψουν πρωτότυπα έργα με έμπνευση τη μουσική. Οι Γιώργος Κοροπούλης, Μιχάλης Γκανάς και Δημήτρης Καλοκύρης θα διαβάσουν οι ίδιοι τα έργα τους στη μικρή σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών στις 5 Φεβρουαρίου, 4 Μαρτίου και 22 Μαϊου 2015 αντίστοιχα.