Τρεις νέοι ελπιδοφόροι εκδοτικοί οίκοι έχουν δώσει το στίγμα τους στο χώρο του βιβλίου. Ας τους γνωρίσουμε καλύτερα.

Του Κώστα Αγοραστού

Στα χρόνια της κρίσης και της οικονομικής αβεβαιότητας η υπέρτατη φιλοδοξία, και μαζί πρόκληση, είναι να ξεκινήσεις από το μηδέν τη δική σου δουλειά επενδύοντας κόπο, χρόνο και χρήματα, έτσι ώστε να αφήσεις το στίγμα σου και να διακριθείς με αξιώσεις.

Το τελευταίο διάστημα τρεις νέοι εκδοτικοί οίκοι έκαναν την εμφάνισή τους με ενδιαφέροντα βιβλία διαφορετικής κατεύθυνσης δίνοντας επιπλέον χώρο στην αγορά για την καλή ελληνική και μεταφρασμένη πεζογραφία καθώς και για δοκιμιακά κείμενα.

Μεταξύ 7 – 10 Μαΐου θα διεξαχθεί και φέτος η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου της Θεσσαλονίκης, υπό την οργανωτική ευθύνη του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, με αφιέρωμα στον ισπανικό, πορτογαλικό και λατινοαμερικάνικο πολιτισμό. 

Επιμέλεια: Book Press

Για την παράσταση Βυσσινόκηπος, σε σκηνοθεσία Νίκου Καραθάνου, που παρουσιάζεται στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών (φωτ. Βασ. Μακρής).

Του Νίκου Ξένιου

«Μη βλέπετε παραστάσεις, τα μούτρα σας να βλέπετε καλύτερα, τα άχρωμα τα λόγια σας, την άχρηστη ζωή σας...» Άντον Τσέχωφ

«Είναι λάμψεις της ζωής που τις βάζει στο χαρτί ο Τσέχοφ και όποιον πιάσει. Και όταν τα πιάνεις, δεν τα καταλαβαίνεις. Δεν καταλαβαίνεις την πύκνωση των πραγμάτων. Μέσα σε δύο φράσεις τα λέει όλα, σαν να είναι απλά πράγματα. Για τη ζωή που τους πάει και τους φέρνει. Και όλα αυτά τα λέει «Βυσσινόκηπο». Έβαλε χίλια στρέμματα βυσσινιές. Όσο πάει το μάτι σου από ζωή. Ο Βυσσινόκηπος είναι ο ανθός της ανθρώπινης τραγωδίας. Δεν έχω ξαναδεί συγγραφέα που να χάνεσαι τόσο μέσα του. Σχεδόν αδύνατον και να παιχτεί. Αν έφτιαχνα μια σκηνή ρεαλιστική, με χίλια δέντρα, θα βυθιζόμουνα εκεί. Δεν θα 'κανα βήμα πιο πέρα. Δεν θα 'λεγα λέξη». Νίκος Καραθάνος

Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, του πολιτισμού, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Φωτογραφία: Αλέξανδρος Ιωαννίδης

Η Αφροδίτη Παναγιωτάκου απαντά σε 25 κλασικές ή αναπάντεχες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις.

Ο αθέμιτος ανταγωνισμός των εφημερίδων σε σχέση με το βιβλίο, τους εκδότες και τους βιβλιοπώλες.

Του Γιώργου Δαρδανού *

Οι εφημερίδες, αφού διέλυσαν κυριολεκτικά τον χώρο της μουσικής με την προσφορά CD κάθε είδους, κάνουν πλέον τα ίδια όσο αφορά στο βιβλίο. Χαρακτηριστικό είναι ότι οι πωλήσεις των αντιτύπων μιας εφημερίδας πολλαπλασιάζονται όταν αυτή προσφέρει μαζί με το φύλλο της κι ένα βιβλίο «ως δώρο» στο αναγνωστικό της κοινό – η αύξηση αυτή των πωληθέντων αντιτύπων, όπως είναι φανερό, δεν έχει καμία σχέση με το περιεχόμενό της αλλά με το βιβλίο της προσφοράς. 

Με ήσυχα, σχεδόν αθόρυβα βήματα προχωρούν οι επισκέψεις σε γενικές αλλά και ειδικές βιβλιοθήκες της Αθήνας στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Βιβλίων Τόποι». Η πέμπτη στάση της περιήγησης θα γίνει στη Βιβλιοθήκη της Τράπεζας της Ελλάδος όπου έχει προγραμματιστεί ξενάγηση το απόγευμα της  Παρασκευής 24 Απριλίου στις 5.30μμ.

Επί τέσσερις μέρες πάνω από 150 έφηβοι θα συνομιλήσουν μέσω της τέχνης του θεάτρου παρουσιάζοντας 10 παραστάσεις και επιχειρώντας να δώσουν απαντήσεις σε δύσκολες ερωτήσεις που συχνά αποσιωπούνται. Η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, διοργανώνει από τις 23 έως τις 26 Απριλίου, μαζί με την ομάδα Grasshopper-Youth, το 5ο τετραήμερο φεστιβάλ εφηβικού θεάτρου με γενικό τίτλο «Περιφέρεια: απομόνωση ή προοπτική;»

Της Ελένης Κορόβηλα 

Για την παράσταση του Κωνσταντίνου Ρήγου Dressed Undressed, που παρουσιάζεται στο Θέατρο Σημείο.

Του Νίκου Ξένιου

Στο θέατρο «Σημείο», είκοσι δύο χρόνια έπειτα από τους «Γάμους» του Ιγκόρ Στραβίνσκι και είκοσι πέντε χρόνια μετά την ίδρυσή του, το χοροθέατρο ΟΚΤΑΝΑ του Κωνσταντίνου Ρήγου επαναλαμβάνει το τρυφερό και προκλητικό ταυτόχρονα Dressed Undressed για τέσσερις παραστάσεις (20, 21 & 27, 28 Απριλίου).

Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Φοίβος Δεληβοριάς απαντά σε 25 κλασικές ή αναπάντεχες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις.

Για την παράσταση Αδερφοί Καραμάζοφ, σε σκηνοθεσία Νατάσας Τριανταφύλλη, που ανεβαίνει στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης.

Του Νίκου Ξένιου

Το μυθιστόρημα του Φιόντορ Ντοστογιέβσκη Αδερφοί Καραμάζoβ ανεβαίνει σε σκηνοθεσία της Νατάσας Τριανταφύλλη και διασκευή του Διονύση Καψάλη στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης. Η καλή αυτή παράσταση «αναγιγνώσκει» για μιαν ακόμη φορά το κλασικό κείμενο του Ντοστογιέβσκη, περιβάλλοντας στο σχήμα της πατροκτονίας την έννοια της αμαρτίας εν τη γενέσει της.

Αθήνα, 15/4/2015

Η Εταιρία Συγγραφέων με ιδιαίτερη θλίψη πληροφορήθηκε το θάνατο (τα ξημερώματα της Τρίτης 14/4 ) της Μάγδας Κοτζιά, που υπήρξε μια από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του χώρου των γραμμάτων, ιδιαίτερα της ελληνικής μεταπολίτευσης.

Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Φαίη Κοκκινοπούλου απαντά σε 25 κλασικές ή αναπάντεχες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις.

Ο Βυσσινόκηπος του Anton Chekhov σε σκηνοθεσία του Νίκου Καραθάνου από τις 22 Απριλίου έως τις 9 Μαΐου στην κεντρική σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Νίκος Καραθάνος αναμετριέται με ένα αριστούργημα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, τον τσεχωφικό Βυσσινόκηπο. Η διεισδυτική ματιά του Τσέχωφ στην ανθρώπινη φύση συναντά την αιρετική ματιά του Νίκου Καραθάνου. 

Για τη μουσική παράσταση των Latinitas Nostra «...αφού σε λίγο θα πλαγιάζω μες στο χώμα...», η οποία παρουσιάστηκε στην κεντρική σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών.

Της Χρύσας Στρογγύλη

Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Φωτογραφία: Γιώργος Αλεξανδράκης

Η Μυρτώ Κοντοβά απαντά σε 25 κλασικές ή αναπάντεχες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις.

Το μνημειώδες μυθιστόρημα του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι Αδερφοί Καραμάζoφ ανεβαίνει σε σκηνοθεσία της Νατάσας Τριανταφύλλη, διασκευή του Διονύση Καψάλη και πρωτότυπη μουσική της Μόνικας στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης -έναν σκηνικό χώρο, τοπίο και μνημείο- από την Τρίτη 14 Απριλίου έως την Τετάρτη 19 Μαϊου 2015.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Για την παράσταση Σταματία, το γένος Αργυροπούλου, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου.

Του Πέτρου Πολυμένη

Το θεατρικό έργο Σταματία, το γένος Αργυροπούλου του Κώστα Σωτηρίου παίζεται στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, σε σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου.

Για τη συναυλία του Εrgon Εnsemble Alternativa στην κεντρική σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών στις 28 Μαρτίου.

Της Χρύσας Στρογγύλη

Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση. Η Βάνα Πεφάνη απαντά σε 25 κλασικές ή αναπάντεχες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός 

Φωτογραφία: Καμίλο Νόλλας

Για τη θεατρική παράσταση Πλατόνοφ σε σκηνοθεσία Ένκε Φεζολλάρι, η οποία παρουσιάζεται στο θέατρο Cartel.

Της Εύας Στάμου

Στο θέατρο Cartel συνεχίζεται, για λίγες ακόμα παραστάσεις, ο Πλατόνοφ του Τσέχωφ, το πρώτο θεατρικό έργο που έγραψε ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας σε νεαρή ηλικία, και το οποίο δεν παρουσιάστηκε στο κοινό παρά μετά τον θάνατό του.

Για την αναδρομική έκθεση του Μιχάλη Κατζουράκη με τίτλο «Παραλλαγές 1954-2014» που φιλοξενείται στο Μουσείο Μπενάκη, στο κτίριο της Πειραιώς. 

Γράφει η Τόνια Μάκρα

Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Φωτογραφία: Λίλα Σωτηρίου

Η Δήμητρα Γαλάνη απαντά σε 25 κλασικές ή αναπάντεχες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις.

Για την παράσταση Ρομαντισμός, βασισμένη στους «Υπνοβάτες» του Hermann Broch, σε σκηνοθεσία Θέμελη Γλυνάτση, που ανεβαίνει στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών μέχρι και τις 29 Μαρτίου.

Του Νίκου Ξένιου
Φωτογραφίες: Βασίλης Μακρής

«Πιστεύω, το πιστεύω μέχρι τα μύχια της καρδιάς μου, ότι μόνο η υπερβολή της αποξένωσης, η ατέρμονη και άπειρη αποξένωση, η απόλυτη αποξένωση, αυτή μόνο μπορεί να μεταστραφεί στο αντίθετό της: στην απόλυτη αναγνώριση»
Χέρμαν Μπροχ, Οι Υπνοβάτες, τόμος Α' (Πάσενοβ, ή ο Ρομαντισμός)

Μια λογοκρατούμενη, υψηλού επιπέδου παράσταση ποιητικού θεάτρου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών με τίτλο «Ρομαντισμός» σκηνοθετεί ο Θέμελης Γλυνάτσης, με εφαλτήριο το μυθιστόρημα του Χέρμαν Μπροχ Υπνοβάτες (1932).

Για τη συναυλία των Jordi Savall-Xavier Diaz-Latorre και Pierre Hantaï στην κεντρική σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών.

Της Χρύσας Στρογγύλη

Για την παράσταση της Λένας Κιτσοπούλου Μια μέρα, όπως κάθε μέρα, σε ένα διαμέρισμα από τα χιλιάδες διαμερίσματα της Αθήνας, αυτά με τα κουφώματα ασφαλείας και τους βολικούς καναπέδες τους, σε κατάσταση αμόκ. Ή η ανουσιότητα του να ζεις, που ανεβαίνει στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν.

Του Πέτρου Πολυμένη

Στο καινούργιο έργο της Λένας Κιτσοπούλου που ανεβαίνει στο Θέατρο Τέχνης επί της Φρυνίχου σε σκηνοθεσία της ίδιας, τo σκηνικό έχει κάτι το καθημερινό: ένας καναπές, ένα τραπέζι με λιτές γραμμές, και δύο φορητοί υπολογιστές. Δύο τα πρόσωπα επί σκηνής, μία γυναίκα (Λένα Κιτσοπούλου) κι ένας άντρας (Γιάννης Κότσιφας).

Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Φωτογραφία: Σπύρος Στάβερης

Η Άννα Κοκκίνου απαντά σε 25 κλασικές ή αναπάντεχες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις.

Για την παράσταση Torobaka των Akram Khan & Israel Galván, η οποία παρουσιάζεται στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών στις 11, στις 13 και στις 15 Μαρτίου.

Του Νίκου Ξένιου

Χορεύοντας αντισυμβατικά, αναμειγνύοντας τις δυναμικές τεχνικές του κατάκ, του φλαμένκο και του σύγχρονου χορού και σπαρασσόμενοι επί σκηνής, ο Ισραέλ Γκαλβάν και ο Άκραμ Καν αποθεώθηκαν από το κοινό της παράστασης Torobaka, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Της Εύας Στάμου

Την πρώτη σκηνοθετική δουλειά του Γιάννου Περλέγκα φιλοξενεί ώς τις αρχές Απριλίου η σκηνή της οδού Φρυνίχου. Πρόκειται για το έργο «Ιμμάνουελ Καντ» του Τόμας Μπέρνχαρντ, ένα κείμενο διαποτισμένο από την χαρακτηριστική ειρωνεία και το πικρό χιούμορ του συγγραφέα που τοποθετεί στο επίκεντρο της δράσης τον μεγαλύτερο διανοητή του 18ου αιώνα, τον Ιμμάνουελ Καντ. 

Συνέντευξη με τον εικαστικό Γιώργο Λαζόγκα με αφορμή την πρόσφατη έκθεσή του Ολόκαυστον Κώδικες, στο χώρο Poems & Crimes των εκδόσεων Γαβριηλίδη. 

Συνέντευξη στην Ελένη Γαλάνη

Πρόσωπα από το χώρο του θεάτρου, του σινεμά, της μουσικής, των εικαστικών, πρόσωπα που μας είναι οικεία και άλλα που θα θέλαμε να γνωρίσουμε καλύτερα, μας αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό προφίλ, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Μια παράσταση βασισμένη στους «Υπνοβάτες» του Hermann Broch, σε σκηνοθεσία Θέμελη Γλυνάτση. 

Επιμ. Λεωνίδας Καλούσης

Ήταν, λοιπόν, ο Αδόλφος Χίτλερ ένας ρομαντικός; Μήπως, δηλαδή, η ενδογενής και ίσως αναπόδραστη αιτία της ανόδου του ναζισμού ήταν η ηθική και πνευματική αποσταθεροποίηση του 19ου αιώνα; Τέτοια ερωτήματα θα εγείρει η σκηνική μεταφορά της εμβληματικής μυθιστορηματικής τριλογίας του Hermann Broch, Οι υπνοβάτες (1932), αυτού του συγκλονιστικού χρονικού που χαρτογραφεί την τριακονταετία (1888-1918) κατά την οποία η Ευρώπη οδηγήθηκε από την παρακμή του ρομαντισμού στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στον εναγκαλισμό του φασισμού. 

Της Μαρίας Καλιόρη

«Ίσως ακόμα κάποιος να μην το ξέρει, αλλά χθες βράδυ ο Λούκα Ρονκόνι μας άφησε. Δεν θα είναι μια εύκολη παράσταση για μας, είμαστε όμως όλοι εδώ, γιατί είναι ο μόνος τρόπος που έχουμε να τον ευχαριστήσουμε για ό,τι έκανε και για ό,τι θα συνεχίσει να κάνει». Μ' αυτά τα λόγια, αποχαιρέτησαν από τη σκηνή του Teatro Piccolo di Milano, οι μάρτυρες και συντελεστές της τελευταίας θεατρικής δουλειάς (Trilogia Lehman) του μεγαλύτερου, ίσως, Ιταλού σκηνοθέτη του 20ου αιώνα.