alt

Για τρεις από τις παραστάσεις του 6ου Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων, το οποίο πραγματοποιήθηκε 1 και 2 Μαρτίου στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.

Του Νίκου Ξένιου

Ένα ακόμη αφιέρωμα της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση στους νέους έλληνες χορογράφους. Τα πιο εκφραστικά μέλη του ανθρώπινου σώματος –τα χέρια– αξιοποιούνται με τον καλύτερο τρόπο στη χορογραφία «ΑΤΜΑ» της Δανάης Δημητριάδη και του Διονύσιου Αλαμάνου. Η χορογραφία της Μαργαρίτας Τρίκκα «a punch of losers» στην Κεντρική Σκηνή είναι μια φρέσκια, νεανική παρέμβαση χωρίς ιδιαίτερες φιλοδοξίες. Η χορογραφία «Brighter» της Μυρτώς Γράψα δεν κομίζει κάποια καινοτομία στις χορογραφικές μας παραστάσεις, ωστόσο ξεχωρίζει για τη λάμψη και την αισιοδοξία της.

Επίσης, στον πειραματικό χώρο του υπογείου της Στέγης παρουσιάστηκε η παράσταση «Dépaysement» («Αποτοπισμός») από την Ομάδα Ροπής (Εύα Παπαδοπούλου, Αναστασία Χίντζογλου, Νίκος Καλύβας και Μιχάλης Παρασκάκης), ενώ η παρουσία των νέων χορογράφων έκλεισε με την παράσταση «Mainstage» της Έλενας Αντωνίου.

Η άρτια σκηνική υποστήριξη των χορογραφιών είναι αναμφισβήτητη, παραμένει όμως υπό συζήτησιν το αν εκπροσωπούνται επαρκώς τα νέα χορευτικά σχήματα πειραματικού χαρακτήρα σε αυτό το αφιέρωμα, που φέτος συμπληρώνει τον έκτο του χρόνο.

Καθώς το σώμα παίρνει χίλιες ζωϊκές μορφές

Τα μυώδη ανδρικά χέρια, οι καρποί και τα δάχτυλα του Διονύσιου Αλαμάνου πλαισιώνουν προστατευτικά τα λυρικά, ασκητικά γυναικεία χέρια της Δανάης Δημητριάδη και η αντιπαράθεση του ζωϊκού στο ανθρώπινο δηλώνει τον παραπληρωματικό χαρακτήρα φύσης και πολιτισμού.

Τα χέρια των δύο ερμηνευτών μεταμορφώνονται με τη βοήθεια των κατάλληλων φωτισμών και συμμετέχουν σε μια σειρά αυστηρά χορογραφημένων ενοτήτων υψηλών τεχνικών απαιτήσεων: το ανθρώπινο σώμα φαίνεται ως προέκταση των χεριών, που γίνονται αυτόνομοι οργανισμοί μέσα στον χώρο, αναπλάθουν τις κινήσεις της οντογένεσης: γίνονται πτερύγια, φτερά, δαγκάνες και κινούμενα μέλη φανταστικών οντοτήτων, τέλος αυτονομούνται και, τρόπον τινά, «ζωοποιούνται». Τα μυώδη ανδρικά χέρια, οι καρποί και τα δάχτυλα του Διονύσιου Αλαμάνου πλαισιώνουν προστατευτικά τα λυρικά, ασκητικά γυναικεία χέρια της Δανάης Δημητριάδη και η αντιπαράθεση του ζωϊκού στο ανθρώπινο δηλώνει τον παραπληρωματικό χαρακτήρα φύσης και πολιτισμού. Αυτό το δίπολο είναι μια προβληματική που έχουμε συχνά παρακολουθήσει στη σφαίρα της διεθνούς χορογραφίας: το θετικό, όμως, στη χορογραφία αυτήν είναι πως κατορθώνει να διηθήσει τα χαρακτηριστικά της φύσης και να συνθέσει αρμονικά μια σειρά εξελικτικών μοτίβων σχολιάζοντας τον κύκλο της ζωής και ανακεφαλαιώνοντας τα μοτίβα αυτά με αντίστροφη πορεία. 

Ο τίτλος «ΑΤΜΑ» παραπέμπει στον «πραγματικό ή ανώτερο εαυτό» της σανσκριτικής, στον βιοσοφικό στόχο που οφείλει κανείς να θέσει ώστε να επιδιώξει τη «φώτιση». Έτσι, κάθε νέα ονειρική διαμόρφωση του φωτός βγάζει τη χορογραφία «εκτός χρόνου» (Llorenç Parra) συνιστά σχόλιο στην αντίθεσή της προς το σκοτάδι, απορροφά το περίγραμμα του σώματος μέσα σε μαύρους μανδύες προβάλλοντας τα γυμνά μέρη (χέρια, πόδια και κεφάλι) και κινητοποιεί τον σκηνικό χώρο. Η μουσική επένδυση του Κωνσταντίνου Σκουρλή εντείνει τον υποβλητικό χαρακτήρα αυτής της σύνθεσης, ενώ τα λιτά κοστούμια της Βάγιας Νικολακοπούλου επιβάλλουν ιερατικό χαρακτήρα στην τελετή που τεκταίνεται επί σκηνής.

Το «ΑΤΜΑ» έκανε πρεμιέρα στην One Dance Week της Φιλιππούπολης και πρόκειται να περιοδεύσει σε Ευρώπη και Ασία. Απόφοιτος της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης, η Δανάη Δημητριάδη έχει χορέψει σε ρεπερτόριο Άκραμ Καν, Άντον Λάτσκι και Μάρθα Γκράχαμ. Από τον χώρο των πολεμικών τεχνών προερχόμενος, ο Διονύσιος Αλαμάνος φοίτησε επίσης στην Κ.Σ.Ο.Τ και συνεργάστηκε με τον Άντον Λάτσκι. Και οι δύο είναι ενεργά μέλη της Hellenic Dance Company. Τον Ιούνιο επίκειται μια σημαντική συμπαραγωγή τους με το Theater Rotterdam. 

alt
Φωτογραφία © Μάνος Αρβανιτάκης

Ήττα με χιούμορ και σαρκασμό

Ερμηνεύουν έξι διαφορετικούς τρόπους προσέγγισης του βιώματος της ήττας μέσα στην πορεία της ανθρώπινης ιστορίας: λυσσασμένη αντίσταση μέχρι τέλους, μελαγχολία της αντίστασης με επίγνωση της τελικής έκβασης, διστακτική εξέγερση, σταδιακή υποχώρηση με αξιοπρέπεια, άτακτη υποχώρηση και πτώση στο έδαφος, απόλυτη κατάρρευση με δυνατό γέλιο. 

Έξι χορευτές βαδίζουν μετωπικά προς τους θεατές στη χορογραφία της Μαργαρίτας Τρίκκα για 50 ολόκληρα λεπτά: «μια ομάδα από χαμένους ανθρώπους» σημειώνουν τη ρυθμική αυτού του παλινδρομικού βαδίσματος, που προβάλλει τη συγκινητική επιμονή με βήματα μπρος και πίσω και προσδίδει πεισματική διάθεση στη σταδιακή τους ήττα («a punch of losers» είναι ο τίτλος της παράστασης). Ο επαναληπτικός χαρακτήρας της χορογραφίας αυτής υποστηρίζεται επάξια από τους έξι ερμηνευτές (Κάντυ Καρρά, Χαρά Κότσαλη, Κωνσταντίνο Παπανικολάου, Δημόκριτο Σηφάκης, Κατερίνα Σπυροπούλου και Αλέξη Τσιάμογλου), που ερμηνεύουν έξι διαφορετικούς τρόπους προσέγγισης του βιώματος της ήττας μέσα στην πορεία της ανθρώπινης ιστορίας: λυσσασμένη αντίσταση μέχρι τέλους, μελαγχολία της αντίστασης με επίγνωση της τελικής έκβασης, διστακτική εξέγερση, σταδιακή υποχώρηση με αξιοπρέπεια, άτακτη υποχώρηση και πτώση στο έδαφος, απόλυτη κατάρρευση με δυνατό γέλιο. 

Η συσπείρωση και ανάπτυξη αυτής της κινούμενης μάζας ανθρώπων, η έγερση μιας αντίστασης σε εναλλαγή με την πτώση και την παραίτηση, η αναζωπύρωση της μαχητικότητας  σε εναλλαγή με μια φιλοσοφική ενατένιση του γελοίου και ανώφελου χαρακτήρα κάθε μάχης, προσδίδουν σαρκαστικό χαρακτήρα στην μινιμαλιστική αυτήν σύνθεση, που κλείνει με το μοτίβο του δυνατού γέλιου. Η δραματουργική επεξεργασία της Δήμητρας Μητροπούλου, η μουσική επένδυση των Sancho 003 και Φώτη Σιώτα επιστρατεύει ηλεκτρονικά μοτίβα και δημοτικό τραγούδι. Οι φωτισμοί του Νίκου Βλασόπουλου αρμόζουν απόλυτα στη σύλληψη της χορογράφου, ενώ τα στοιχεία ενδυματολογίας που προσθέτει η Άρτεμις Φλέσσα είναι κάποιες χρωματικές ποιότητες ενδιαφέρουσες. 

Η χορογράφος και περφόρμερ Μαργαρίτα Τρίκκα έχει συνεργαστεί με πλειάδα χορογράφων και θεσμών, ενώ διδάσκει εδώ και δώδεκα χρόνια σύγχρονο χορό και αυτοσχεδιασμό. Επίσης, είναι ιδρυτικό μέλος της Prolet OCD Dance Co, παραγωγές της οποίας συμμετέχουν σε διεθνή φεστιβάλ.

alt
Φωτογραφία © Αλέκος Μπουρελιάς και Χρήστος Μπουρελιάς

Τι πιο λαμπερό από το λευκό;

Το έργο μιλά για την ηδονή, τον πόνο και την ευτυχία, φέρνοντας τις τέσσερεις γυναίκες σε αντιπαράθεση και παράγοντας διαφορετικές σχέσεις αμοιβαίας επιβολής και υποταγής.

Στη Μικρή Σκηνή, η χορογράφος Μυρτώ Γράψα μαζί με τις καλές χορεύτριες Ιωάννα Αποστόλου, Δήμητρα Βλάχου και Αμαλία Κοσμά ερμηνεύουν τη σύνθεση «Brighter», που θέμα της έχει τη γυναικεία επιθυμία: έτσι, το έργο μιλά για την ηδονή, τον πόνο και την ευτυχία, φέρνοντας τις τέσσερεις γυναίκες σε αντιπαράθεση και παράγοντας διαφορετικές σχέσεις αμοιβαίας επιβολής και υποταγής. Εμπνευσμένο από τη φωτογράφιση μόδας, το έργο ξεκινά πάνω σε ένα φωτεινό επίπεδο και επιστρατεύει το λευκό χρώμα για τα ρούχα, αξιοποιώντας τη δραματουργική παρέμβαση του Κυριάκου Χατζηιωάννου και τον σχεδιασμό κοστουμιών της Βασιλικής Σύρμα. Ακολουθεί ένα στάδιο ισοτιμίας και η θεματική επανέρχεται στην «έξοδο» από τον αισθησιασμό και στην «είσοδο» σε ένα οργανωμένο, ορθολογικό περιβάλλον αντίληψης του κόσμου. Το φωτεινό επίπεδο σταδιακά παίρνει διαφορετικούς ψυχρούς χρωματισμούς, για να καταλήξει σε μια «ζεστή» πηγή φωτός και στην αναζήτηση ενός νοήματος που κυοφορείται από ένα μετέωρο «κοσμικό αυγό». Aυτό το επικρεμάμενο αυγό γίνεται παιγνιώδης στόχος και με το σπάσιμό του παράγονται μικρά, θορυβώδη θραύσματα που πλημμυρίζουν το δάπεδο. 

Απόφοιτος του LCDS και της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης, η Μυρτώ Γράψα έχει συνεργαστεί με την Hellenic Dance Company και τo 2009 δημιούργησε την παράσταση «Feral» με την ομάδα χορού LUMI. Μετά από ένα μεταπτυχιακό στο London Contemporary Dance School και δυο χρόνια παραμονής στη Βρετανία, επιστρέφει ως χορογράφος στην Ελλάδα και από το 2012 διδάσκει χορό στην Εθνική Λυρική Σκηνή και στην Κ.Σ.Ο.Τ. Από το 2017 είναι καλλιτεχνική διευθύντρια της Artiria Athens.

* Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας.
Τελευταίο βιβλίο του, η νουβέλα «Το κυνήγι του βασιλιά Ματθία» (εκδ. Κριτική).


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Έναρξη του Φεστιβάλ Αθηνών με διασκευασμένο Τσέχοφ

Έναρξη του Φεστιβάλ Αθηνών με διασκευασμένο Τσέχοφ

Για το «(Somewhere) beyond the cherry trees», μια post-documentary παράσταση βασισμένη στον «Βυσσινόκηπο» του Άντον Τσέχoφ, σε σκηνοθεσία Πρόδρομου Τσινικόρη. Φωτογραφίες © Κική Παπαδοπούλου.

Του Νίκου Ξένιου

Ιδιαίτερα συγκρατημένο και αυστηρό ως ...

8ο Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων της Στέγης: Χορός και σώμα στην οθόνη

8ο Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων της Στέγης: Χορός και σώμα στην οθόνη

Το καθιερωμένο φεστιβάλ χορού της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση κατεβαίνει από τη σκηνή και καταλαμβάνει τον ψηφιακό κόσμο στις 20 & 21 Μαρτίου στο YouTube Channel του Ιδρύματος Ωνάση.

Επιμέλεια: Book Press

Στις 20 και 21 Μαρτίου η Στέγη παρ...

Για μια web εκδοχή του θεάτρου (ΙΙ): o δημιουργός και το σπήλαιό του

Για μια web εκδοχή του θεάτρου (ΙΙ): o δημιουργός και το σπήλαιό του

Σκέψεις γύρω από τις νέες συνθήκες δημιουργίας και τις καλλιτεχνικές διεξόδους των Ελλήνων ηθοποιών. Κεντρική εικόνα: Στιγμιότυπο της παράστασης «Antigone Test Ι – Τhis is Me in my Room».

Του Νίκου Ξένιου

Ο κορωνο...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Σινεμά στη μεγάλη και στη μικρή οθόνη

Σινεμά στη μεγάλη και στη μικρή οθόνη

Η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση προτείνει δύο ντοκιμαντέρ βασισμένα σε θεατρικές παραστάσεις της: ένα στο You Tube κανάλι του Ιδρύματος και ένα στον θερινό κινηματογράφο «Στέλλα». Κεντρική εικόνα: Η Μαρία Διακοπαναγιώτου από την παράσταση «Όρνιθες» του Νίκου Καραθάνου.

Επιμέλεια: Book Press ...

Μαρία Καμπάνταη: «Το μοίρασμα ιστοριών μεταξύ των ανθρώπων έχει πάντα ιαματικό ρόλο»

Μαρία Καμπάνταη: «Το μοίρασμα ιστοριών μεταξύ των ανθρώπων έχει πάντα ιαματικό ρόλο»

Η Μαρία Καμπάνταη με αφορμή την πρώτη της συλλογή αφηγημάτων «Ανελκυστήρας» (εκδ. Αρμός), με ιστορίες βγαλμένες από τη δουλειά της ως ψυχολόγου σε δημόσια μονάδα υγείας.

Επιμέλεια: Λεωνίδας Καλούσης

Με ποια λόγια θα συστήνατε το βιβλί...

Γαλήνη (διήγημα)

Γαλήνη (διήγημα)

Απ’ όταν χώρισε, άλλαζε σπίτια συχνά ‒τέσσερα διαμερίσματα σε έξι χρόνια‒, λες κι η ζωή τον εκδικούνταν επειδή ως τότε πάντα απεχθανόταν τις αλλαγές.

Διήγημα της Αλέκας Πλακονούρη

Το τελευταίο διαμέρισμα όμως τ’ αγάπησε με την πρώτη ματιά, ίσως επειδή ήταν πολύ φωτ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Ο θάνατος του Οδυσσέα, του Δημήτρη Σίμου (προδημοσίευση)

Ο θάνατος του Οδυσσέα, του Δημήτρη Σίμου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αστυνομικό μυθιστόρημα του Δημήτρη Σίμου «Ο θάνατος του Οδυσσέα – Μια Περιπέτεια του Αστυνόμου Καπετάνου», το οποίο κυκλοφορεί στις 10 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

20...

Η χώρα των άλλων, της Λεϊλά Σλιμανί (προδημοσίευση)

Η χώρα των άλλων, της Λεϊλά Σλιμανί (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Leila Slimani «Η χώρα των άλλων» (μτφρ. Κλαιρ Νεβέ, Μανώλης Πιμπλής), που κυκλοφορεί στις 10 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Την πρώτη φορά που η Ματίλντ επισκέφθηκε...

Άνθρωποι στο περιθώριο, του Ούλριχ Αλεξάντερ Μπόσβιτς (προδημοσίευση)

Άνθρωποι στο περιθώριο, του Ούλριχ Αλεξάντερ Μπόσβιτς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Ulrich Alexander Boschwitz «Άνθρωποι στο περιθώριο» (μτφρ. Μαρία Αγγελίδου, Άγγελος Αγγελίδης), που κυκλοφορεί στις 9 Ιουνίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Έξι καλά ελληνικά αστυνομικά

Έξι καλά ελληνικά αστυνομικά

Τέσσερα μυθιστορήματα και δύο συλλογές αστυνομικών ιστοριών Ελλήνων συγγραφέων, επιλεγμένα από την πρόσφατη βιβλιοπαραγωγή.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου

...

Οκτώ καλά αστυνομικά μυθιστορήματα

Οκτώ καλά αστυνομικά μυθιστορήματα

Επιλογή οκτώ μεταφρασμένων αστυνομικών μυθιστορημάτων από τις πρόσφατες κυκλοφορίες.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου

...

Τσερνομπίλ: 35 χρόνια μετά, οκτώ βιβλία

Τσερνομπίλ: 35 χρόνια μετά, οκτώ βιβλία

Ήταν Σάββατο του Λαζάρου 26 Απριλίου 1986 όταν σημειώθηκε το μεγαλύτερο, μέχρι τότε, πυρηνικό δυστύχημα στην ιστορία. Μια σειρά εκρήξεων προκάλεσε την καταστροφή του αντιδραστήρα 4 του Πυρηνικού Σταθμού Παραγωγής Ενέργειας στο Τσερνομπίλ της τότε Σοβιετικής Ένωσης και σημερινής Ουκρανίας. Τριάντε πέντε χρόνια μετά, ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

19 Μαΐου 2021 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Έξι καλά ελληνικά αστυνομικά

Τέσσερα μυθιστορήματα και δύο συλλογές αστυνομικών ιστοριών Ελλήνων συγγραφέων, επιλεγμένα από την πρόσφατη βιβλιοπαραγωγή. Της Χίλντας Παπαδημητρίου

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ