x
Διαφήμιση

16 Οκτωβριου 2019

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:02:02:54 GMT +2

Διαφήμιση
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΘΕΑΤΡΟ - ΧΟΡΟΣ Τα ερωτευμένα σκαθαράκια του Λόρκα

Τα ερωτευμένα σκαθαράκια του Λόρκα

E-mail Εκτύπωση

altΓια το μιούζικαλ Τα μάγια της πεταλούδας που ανεβαίνει στην παιδική και εφηβική σκηνή του Σύγχρονου Θεάτρου σε σκηνοθεσία Νικολέτας Ξεναρίου. 

Του Νίκου Ξένιου

«Μια μέρα βρέθηκε ένα έντομο που θέλησε να φτάσει πέρα από την αγάπη. Ερωτεύτηκε κάποιο όραμα που βρισκόταν πολύ μακρύτερα από τη ζωή του.» F. G. Lorca

Το «Σύγχρονο Θέατρο»  επιστρατεύει δεκαεπτά αποφοίτους της σχολής θεάτρου «Δήλος» της Δήμητρας Χατούπη και ανεβάζει Τα μάγια της πεταλούδας του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, σε μια μουσική παράσταση που βασίστηκε σε κείμενο-διασκευή του Μιχάλη Γελασάκη, σε μουσική του Χρήστου Θεοδώρου, σε σκηνοθεσία και χορογραφία της Νικολέτας Ξεναρίου και σε σκηνικά της Κωσταντίνας Κρίγκου.

Μια «κωμωδιούλα» –όπως την αποκαλούσε ο ίδιος ο Λόρκα– που δεν είναι παρά ένα ζοφερό ποιητικό δράμα για την προσπάθεια μιας πληγωμένης πεταλούδας να πετάξει κι ενός σκαθαριού για την προσέγγιση ενός οράματος που απέχει πολύ από τη ζωή του. Το νεανικό, πηγαίο αυτό έργο φέρει όλον τον ενθουσιασμό του συγγραφέα που πρωτοανακαλύπτει τη θεατρική σκηνή και έχει ταυτιστεί με το σκαθάρι του, τον ιδαλγό αυτόν που αναζητά την ελευθερία. Η τραυματισμένη πεταλούδα γίνεται το αντικείμενο του πόθου του ανεδαφικού ήρωα, που προσκρούει στην ανυπότακτη φύση της και τα «φτερά» της φαντασίας της.

altΤα σουρρεαλιστικά φτερά του έρωτα

Η όλη σύνθεση του Λόρκα βασίστηκε σε μια αλληγορική αντίληψη του μικρόκοσμου των εντόμων που, σε αριστοφανική σύλληψη, αναπλάθει τα γνωρίσματα της ανθρώπινης κοινωνίας. Η κλιμάκωση των συναισθημάτων απογειώνει το κείμενο σε ποιητικές εξάρσεις ανάλογες των δημοτικών τραγουδιών cante hondo που τόσο γοήτευσαν τον ποιητή, και για τα οποία θα έγραφε ολόκληρη μελέτη. Η καρδιά της σύλληψής του εστιάζεται στο διονυσιασμό (duende) που η φλαμένκο τσιγγάνικη κουλτούρα κομίζει στην ανθρώπινη ψυχή. Όλη η συνοικία των εντόμων, άλλωστε, παραπέμπει σε τσιγγάνικο χωριό, που ζει τα συναισθήματα, τους έρωτες, τις απορρίψεις και τον θάνατο στο έπακρο.

Όλη η συνοικία των εντόμων παραπέμπει σε τσιγγάνικο χωριό, που ζει τα συναισθήματα, τους έρωτες, τις απορρίψεις και τον θάνατο στο έπακρο

«Τέτοια είναι η φύση του Ντουέντε», έλεγε ο Λόρκα. «Να ζεις και να δημιουργείς στην κόψη του ξυραφιού. Ξέρεις ότι εγώ αντιλαμβάνομαι και την ελάχιστη σάρκα του κόσμου». Η «ελάχιστη σάρκα του κόσμου» εδώ είναι ανθρωπομορφικά εφαρμοσμένη στο ειδυλλιακό μικροσκοπικό τοπίο της ζωής των εντόμων. Δεν πρόκειται για σύλληψη ενός διανοούμενου, αλλά για τα λόγια ενός ποιητή, που συνοψίζουν το διχασμό που ένιωθε ο ίδιος ο Λόρκα: τη βαθιά ριζωμένη και απόλυτα προσωπική του πεποίθηση ότι η χαρά ήταν αδιανόητη χωρίς τη θλίψη, ότι η ζωή ήταν ακατανόητη χωρίς το θάνατο. Έτσι και ο σκαθαράκος του, βιώνει τον έρωτα συνυφασμένο με ένα υπαρξιακό πένθος συγκινητικό, που αναζητά τις ρίζες του στην ίδια τη φύση του ανθρώπινου ψυχισμού, χωρίς όμως πολυλογίες και περιττά διανθίσματα. Και με εμφανέστατα τα ψήγματα της σουρρεαλιστικής γραφής του, που θα φτάσει στο απόγειό της με το Κοινό (Publico), δυο χρόνια αργότερα.

alt«Ποίηση, ρε!»

Η κυριότερη αρετή της παράστασης ήταν ο συγχρονισμός και η σφαιρική αντίληψη κάθε μέλους της ομάδας για όσα τεκταίνονταν ανά πάσαν στιγμή

Το παιγνιώδες ύφος και η αφαιρετικότητα του έργου είναι ένδειξη της αντίστασης που ακόμη προέβαλλε ο ποιητής στη φυσική του ροπή να ενταχθεί πλήρως στο υπερρεαλισμό. Άλλωστε, πίστευε ότι το χιούμορ και η ανθρωπιά θα τον έσωζαν από «τους μεγάλους, σκοτεινούς καθρέφτες που κρατούν η ποίηση και η τρέλα στον πάτο των βαράθρων τους». Τα Μάγια της Πεταλούδας  τα έχουν αυτά τα στοιχεία, του χιούμορ και της ανθρωπιάς, και τα εντάσσουν σε ένα καμβά καθαρής ποίησης, απαλλαγμένης από εμμονές διανοητικών κατασκευών. Πρόκειται για μια πλειάδα θεμάτων ζωής και θανάτου που αποδίδονται με λυρισμό και ευαισθησία, και που τα διδάχθηκαν σε βάθος οι νέοι και ταλαντούχοι ηθοποιοί της παράστασης του Σύγχρονου Θεάτρου. Το αποτέλεσμα ήταν να πλαισιώσουν μιαν εξαιρετική παράσταση, πλησιέστερη στο πνεύμα του «καθαρού θεάτρου» από πολλές άλλες του είδους. Ένα έργο γραμμένο με μεγάλο βαθμό παιδικότητας, η naïveté του οποίου, όμως, ξεπερνά τα στενά πλαίσια του νεανικού κοινού και απευθύνεται στις βαθύτερες υπαρξιακές αναζητήσεις μας, σε μια εποχή απουσίας της ποίησης από τη ζωή μας. Η πυρετώδης προετοιμασία τους –το σκηνικό αναπλάθει τα καμαρίνια των ηθοποιών–, η επιστράτευση του χορού και του μιούζικαλ, το παιχνίδισμα με τη θεατρική σκευή, ο υπαινικτικός χαρακτήρας των κοστουμιών, η άρτια συνεργασία, το κέφι, ήταν όλα εμφανέστατα και μεταδοτικά. Δεν υπήρξε ούτε στιγμή χαλάρωσης, ούτε ένα σημείο που να «κάνει κοιλιά», και οι ποικίλες φωνητικές τους δυνατότητες (άλλες μεγαλύτερες, άλλες πιο περιορισμένες) αξιοποιήθηκαν στο έπακρο. Η κυριότερη αρετή της παράστασης ήταν ο συγχρονισμός και η σφαιρική αντίληψη κάθε μέλους της ομάδας για όσα τεκταίνονταν ανά πάσαν στιγμή. Έτσι, με τις αισθήσεις οξυμμένες και τα εργαλεία τους ακονισμένα, οι νέοι αυτοί καλλιτέχνες μας δίνουν μια μουσική παράσταση «καλοκουρδισμένη», που σέβεται απόλυτα το κοινό της και την κλασική έμπνευση του Λόρκα.

* Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας.

 
lorca-magia-petaloudasΤα μάγια της πεταλούδας 
Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα 
Μουσική: Χρίστος Θεοδώρου
Λιμπρέτο: Μιχάλης Γελασάκης
Σκηνοθεσία: Νικολέτα Ξεναρίου
Δραματουργική Επεξεργασία: Κωστής Καπελώνης
Σκηνικά-Κοστούμια: Κωνσταντίνα Κρίγκου
Μουσική Διδασκαλία: Οδυσσέας Ιωάννου Κωνσταντίνου
Β.Σκηνοθέτη: Μαντώ Κεραμυδά
 
Παίζουν οι: Χριστίνα Απαννά, Αννα-Μαρία Βέλλη, Ισμήνη Βαρακλή-Κακούρα, Βαγγέλης Γαβριήλ, Μαρτίνα Δημοπούλου, Άρης Κανέλλος, Αντρέας Κανελλόπουλος, Μαρία Καρύδη, Ζωή Κατσαμάνη, Νίκος Κουρνιάτης, Χριστίνα Μαριάνου, Έμα Μαυρέλη, Κατερίνα Πρωτονοταρίου, Άννα Χανιώτη, Βαρβάρα Χριστοφή.
 
Παίζουν οι μουσικοί: Θεοδόσης Άγγελος Σμυρνιός, Χρίστος Θεοδώρου
 
Σύγχρονο Θέατρο 
Ευμολπιδών 45, Γκάζι 
τηλ: 210 3464380
 
Υπεύθυνη επικοινωνίας για τα σχολεία: Μαντώ Κεραμυδά 
Υπεύθυνος επικοινωνίας για το θέατρο: Αντρέας Κουτσουρέλης
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Οι κομμώτριες, ο Μπολάνιο και οι Ρόλινγκ Στόουνς

Οι κομμώτριες, ο Μπολάνιο και οι Ρόλινγκ Στόουνς

Για την παράσταση «Κομμώτριες – Η σιωπή δεν ταιριάζει στα κομμωτήρια», σε σκηνοθεσία της Μαριτίνας Πάσσαρη, παρουσιάζεται σε β' κύκλο παραστάσεων στο Θέατρο 104.

Της Χριστίνας Μουκούλη

...
Ορέστεια επί τρία από το Εθνικό

Ορέστεια επί τρία από το Εθνικό

Για την τριλογία της «Ορέστειας» του Αισχύλου από τρεις σκηνοθέτιδες, σε παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου. «Αγαμέμνων», σε σκηνοθεσία Ιώ Βουλγαράκη, «Χοηφόροι», σε σκηνοθεσία Λιλλύ Μελεμέ και «Ευμενίδες», σε σκηνοθεσία Γεωργία Μαυραγάνη. Η τριλογία παρουσιάστηκε στις 20 και στις 21 Σεπτεμβρ...

Ανδαλουσιανό φλαμένκο στην Αθήνα

Ανδαλουσιανό φλαμένκο στην Αθήνα

Για το «Hola Flamenco Festival» που πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή 50 καλλιτεχνών από την Ελλάδα και την Ισπανία, στο θέατρο της Δώρας Στράτου στις 10 Σεπτεμβρίου.

Του Νίκου Ξένιου

...
Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
«Ο πόθος δοκιμή χωρίς απόλαυση»

«Ο πόθος δοκιμή χωρίς απόλαυση»

Για τη συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του Στρατή Πασχάλη «Στίχοι ενός άλλου – Ποιήματα 1977-2013» (εκδ. Μεταίχμιο).

Του Θοδωρή Παπαϊωάννου

...
Στις Μάργκαρετ Άτγουντ και Μπέρναρντιν Εβαρίστο μοιράστηκε το βραβείο Booker 2019

Στις Μάργκαρετ Άτγουντ και Μπέρναρντιν Εβαρίστο μοιράστηκε το βραβείο Booker 2019

Στην καναδή Μάργκαρετ Άτγουντ και στη βρετανή Μπέρναρντιν Εβαρίστο μοιράστηκε το φετινό βραβείο Booker 2019 για τα μυθιστορήματα The Testaments και Girl, woman, other αντίστοιχα. Δείτε επίσης: τα 6 μυθιστορήματα της βραχείας λίστας, τα 13 της μακράς ...

Το σπίτι στη Στεφάνη

Το σπίτι στη Στεφάνη

Της Δήμητρας Λουκά

που δεν είχε θέρμανση μόνο μια σόμπα στην κουζίνα όπου η γιαγιά ζέσταινε νερό και έβραζε φακές κάθε Τετάρτη και που έβαλα στοίχημα με τον αδερφό μου ότι μπορώ να ανέβω πάνω της και να χορέψω και...

Διαφήμιση

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

 

Ποια θεματική θα θέλατε να διαβάζετε συχνότερα;





ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΙ ΕΔΩ

 

Network Social  RSS Facebook Twitter Youtube