alt

Για τον τόμο «Άπαντα τα πεζά» (μτφρ. Αλεξάνδρα Ιωαννίδου) του Μπρούνο Σουλτς, από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Του Νίκου Ξένιου

Πρόσφατα κυκλοφόρησαν Άπαντα τα πεζά του Μπρούνο Σουλτς από τις εκδόσεις Καστανιώτη, σε εξαίσια μετάφραση και με κατατοπιστικό επίμετρο της Αλεξάνδρας Ιωαννίδου και περιλαμβάνουν τις συλλογές Τα μαγαζιά της κανέλας και Η νύχτα της μεγάλης εποχής. Το μπαρόκ, ποιητικό ύφος των διηγημάτων αυτού του σπουδαίου στιλίστα της γλώσσας, επηρεασμένο από τον Κάφκα, διανθίζεται από σουρεαλιστικό χιούμορ και ρεαλιστικές λεπτομέρειες στην περιγραφή, που του προσδίδουν ζοφερή, σαρκαστική απόχρωση.

To κομμάτι της εβραϊκότητας του συγγραφέα

alt
Ντροχόμπιτς 1939



Όσοι Εβραίοι έφτασαν στην Πολωνία προερχόμενοι από τη Γερμανία, επέκτειναν τις δραστηριότητές τους έως το φέουδο της Γαλικίας-Βολινίας. Από τότε, η κουλτούρα Ασκενάζι κυριάρχησε ανάμεσα στους κατοίκους της περιοχής. Το 1340 το Ντροχόμπιτς, μαζί με ολόκληρη την Κόκκινη Ρουθηνία, ενσωματώθηκε στο βασίλειο της Πολωνίας. Οι πρώτες καταγραφές εβραϊκής παρουσίας στο Ντροχόμπιτς ανάγονται στην Αναγέννηση, το 1404, όταν οι Εβραίοι κατείχαν τα αλατωρυχεία της περιοχής, ενώ οι κυβερνώντες αγνοούσαν επιδεικτικά την παρουσία τους και τους αρνούνταν ξεχωριστό κοιμητήριο και διακριτή κοινότητα. Στα 1500 το διοικητικό συμβούλιο του Ντροχόμπιτς επέτρεψε στους Εβραίους την παραγωγή μπίρας και βότκας, καθιερώνοντας παράλληλα ένα φορολογικό σύστημα σ’ αυτούς. Το «καχάλ» (η εβραϊκή κοινότητα) αντιπροσωπευόταν στο Ρεστσόβ και το 1578 οι Εβραίοι έφτασαν τους 3.600: την ίδια χρονιά ο βασιλιάς Στέφανος εξέδωσε διάταγμα (Privilegium de non tolerandis Judaeis) που περιόριζε τις εμπορικές δραστηριότητες των Εβραίων. Το 1580 η Κόκκινη Ρουθηνία αντιπροσωπευόταν στο Συμβούλιο των Τεσσάρων Γαιών (που ήταν ενεργός θεσμός από το δεύτερο ήμισυ του 16ου αιώνα έως το 1764), μια τοπική κυβέρνηση του Στέμματος της Πολωνίας. Το 1618 το Ντροχόμπιτς ισοπεδώθηκε από τους Τατάρους, ενώ το 1635 ο Ρώσος βοεβόδας Γιαν Ντανίλοβιτς εξασφάλισε κάποια εδάφη στους Ιουδαίους, που πήραν την ονομασία Na Łanie (χρεωμένα εδάφη) και περιλάμβαναν και κοιμητήριο. Το 1659 ο βασιλιάς Βλαντισλάβ ο Τέταρτος επέτρεψε στο εβραϊκό στοιχείο την υπό όρους εγκατάσταση στην περιοχή και στην περίοδο της αυστριακής κατοχής χρονολογείται η ίδρυση της νέας Συναγωγής. Το εβραϊκό εμπόριο άνθησε στην εποχή του Γιαν Σομπιεσκι του Τρίτου, ιδιαίτερα στον τομέα της εμπορίας αλκοολούχων ποτών.

Ο Μπρούνο Σουλτς γαλουχήθηκε μέσα σ’ αυτό το πολυπολιτισμικό κάδρο. Υπήρξε σπουδαστής γραφικών τεχνών στη Βιέννη και εξειδικεύτηκε στη λιθογραφία. Για το λογοτεχνικό του έργο ο Τζον Άπνταϊκ τον χαρακτήρισε «έναν από τους σπουδαίους transmogrifies: ριζικούς μετατροπείς της εικόνας του κόσμου σε γκροτέσκες λέξεις». Επιστρέφοντας στη γενέτειρά του, εργάσθηκε από το 1924 ώς το 1939 ως καθηγητής Καλών Τεχνών στο Γυμνάσιο της περιοχής. Στη δεκαετία του ’30 άρχισε να γράφει, παρά το γεγονός ότι παρέμεινε απομονωμένος από τους φιλολογικούς κύκλους της εποχής. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν στο λογοτεχνικό περιοδικό «Wiadomosci Literackie» και μαρτυρείται η αλληλογραφία του με τον Γκομπρόβιτς και τον Βίτκιεβιτς, καθώς και με την ποιήτρια της γλώσσας γίντις Ντέμπορα Φόγκελ.

«Τα μαγαζιά της κανέλας»: η τρυφερή ζωή μέσα από το σκοτάδι

Χωρίς να καταβάλλει την παραμικρή προσπάθεια να τηρήσει τις συμβάσεις του ρεαλισμού, ο Σουλτς περνά σε μιαν ιδιότυπη πρόζα δικής του εμπνεύσεως, στα πλαίσια της οποίας η μεταφορά χρησιμοποιείται αυθαίρετα, χωρίς απαραίτητη αντιστοίχιση με την εικονοποιία των μεταφορών που έχουμε συνηθίσει.

Παρά τη γνώση του των εβραϊκών και των γερμανικών, ο Σουλτς έγραψε την πρώτη του συλλογή, τα Μαγαζιά της Κανέλας (1934) στα πολωνικά. Κυρίαρχη η μορφή του πατέρα από το πρώτο κιόλας αφήγημα, τον «Αύγουστο», ενώ η μορφή της μητέρας είναι σκιώδης, ή, για την ακρίβεια, επισκιάζεται από την παντοδύναμη φιγούρα της οικιακής βοηθού, της Αντέλας. Μπερδεμένες συστάδες φυτών, δέντρων και άλλων στοιχείων της φύσης συνθέτουν το νατουραλιστικό σκηνικό της μικρής πόλης, που ανακλά την ψυχική διάθεση του συγγραφέα με όλες της τις μεταπτώσεις. Χωρίς να καταβάλλει την παραμικρή προσπάθεια να τηρήσει τις συμβάσεις του ρεαλισμού, ο Σουλτς περνά σε μιαν ιδιότυπη πρόζα δικής του εμπνεύσεως, στα πλαίσια της οποίας η μεταφορά χρησιμοποιείται αυθαίρετα, χωρίς απαραίτητη αντιστοίχιση με την εικονοποιία των μεταφορών που έχουμε συνηθίσει. «Ίδιον της ύπαρξής μου είναι να παρασιτώ στις μεταφορές» έγραφε ο ίδιος στο κείμενο «Μοναξιά», και δεν υπερέβαλλε καθόλου. Kαθώς οι εποχές διαδέχονται η μια την άλλη, η πόλη αλλάζει ύφος, γίνεται όλο και πιο σκυθρωπή και ζοφερή, και αυτό αντικατοπτρίζεται στο εσωτερικό των σπιτιών, που κατά μια περίεργη συγκυρία είναι έρμαια των εντόμων και των άλλων μικροσκοπικών εισβολέων. Μια πανίδα εντόμων και πτηνών θα σταθεί αυτόπτις μάρτυρας μιας εξωφρενικής σειράς μεταμορφώσεων, που όμως δεν έχουν καφκικό πρόσημο: πρόκειται για την καθιέρωση μιας νέας, προσωπικής εκδοχής της πραγματικότητας, που πλέει πλησίστια στην ανάγκη διαμόρφωσης ενός ηθικού υπόβαθρου, αρχικά ασαφούς αλλά σταδιακά φωτιζόμενου.

Μια γλυκιά χαύνωση κυριαρχεί στα Μαγαζιά της κανέλας, μαζί με μια τελετουργική συμφωνία διαδοχικών κινήσεων της καθημερινότητας, που στέφεται με ιερατική σοβαρότητα και φαντάζει απαραβίαστη. Η πάροδος του χρόνου μοιάζει με ροή ποταμού. Συχνά ο αναγνώστης διερωτάται πώς να είναι άραγε στο πρωτότυπο μια λέξη του Σουλτς, και παράλληλα διερωτάται σχετικά με τις άπειρες συνδηλώσεις που λογικά θα έχει αυτή η λέξη στα πολωνικά. Άραγε ο Έλληνας αναγνώστης χάνει τις αμέτρητες αυτές παραδηλώσεις των «ασυνάρτητων ονειροφαντασιών» και τις λεπτές εξυφάνσεις των παράλληλων νοημάτων, που πιθανόν να αποκρυπτογραφούσαν το όντως κρυπτικό κείμενό του; Όπως και αν έχει, η μετάφραση της Αλεξάνδρας Ιωαννίδου συνιστά ένα αυτόνομο έργο, που το διατρέχει απ’ την αρχή ως το τέλος η υφολογική ενότητα και η γλαφυρότητα. Είναι μια μετάφραση απολύτως ξεχωριστή, που επιτρέπει στον αναγνώστη να μυηθεί σ’ αυτή την ξεχωριστή λογοτεχνία του στιλίστα Σουλτς, που για τα δεδομένα του 1934 υπήρξε απόλυτα ρηξικέλευθη.

alt

«Το σανατόριο κάτω απ’ την κλεψύδρα»: ένα δωμάτιο μεγάλο σαν τον κόσμον όλο

Η παιδική του ηλικία έχει «παγώσει» ανάμεσα στα ψιθυρίσματα προσώπων που μπορούν, με μια πρωτεϊκή πανουργία, να γίνονται τεράστια οικοδομήματα ή ευτελή έντομα, να ταξινομούν εκ νέου τις εποχές του χρόνου εντρυφώντας σε αυτό που ο συγγραφέας αντιλαμβάνεται ως την πεμπτουσία τους.

Τρία χρόνια αργότερα (1937) ακολούθησε η συλλογή Το σανατόριο κάτω απ’ την κλεψύδρα. «Το ονομάζω απλώς Βιβλίο» είναι η πρώτη φράση του βιβλίου «χωρίς καμία περιγραφή ή επίθετο, και σ’ αυτή την αποχή και τον περιορισμό υπάρχει ένας αμήχανος αναστεναγμός, μια ήσυχη παράδοση ενόψει της απεραντοσύνης του υπερβατικού»… Ο Σουλτς δεν γνωρίζει τα όρια ανάμεσα στα λογοτεχνικά είδη: το αποδεικνύει το γεγονός ότι βαφτίζει το αφήγημά του «μυθιστόρημα», και υπό αυτό το πρίσμα είναι πολύ πιο μοντέρνος (και πολύ πιο αμιγής προπάτορας του Μπόρχες) απ’ ό,τι φαντάζεται κανείς. Πράγματι, ακόμη και τα πρωθύστερα και παράλογα σημεία του κειμένου («Η μητέρα δεν υπήρχε ακόμη, περνούσα τις ημέρες μου ολομόναχος με τον πατέρα») που προσδίδουν υπερρεαλιστικό χρώμα στην αφήγηση, κατ’ ουσίαν επιστρατεύονται στην κατεύθυνση μιας κοσμογονίας υπερβατικής, όπου το ειδύλλιο του παιδιού με τον πατέρα λαμβάνει χώρα με την άφιξη του πατέρα στο σύμπαν ενός κόσμου αμιγώς λογοτεχνικού, για να παραμείνει εκεί, στη διαδρομή προς το δάσος με το σανατόριο, ένας διαρκής, επικρεμάμενος εφιάλτης γεμάτος ποίηση. Το σανατόριο είναι μια αυτοτελής, υπερβατική συνθήκη ύπαρξης, ύπαρξης μετά θάνατον, όπου η χρονικότητα των συνηθισμένων γεγονότων αφανίζεται τελείως.

Για τον Μπρούνο Σουλτς υφίστανται μόνο τα θεϊκά χρώματα μετά το λιώσιμο των πάγων της άνοιξης, το κυρίαρχο παντοφλάκι της παραμάνας του, της Αντέλας, η καλλιγραφία των αστεριών, το αρχιπέλαγος των σημαδιών του τοίχου, η ηρωϊκή χάρτα μιας προσωπικής κατάκτησης, ο οπιούχος παράδεισος της αυτοκρατορίας του Φραγκίσκου Ιωσήφ, ένα βαλσαμωμένο ζώο σε μια βάση στο κομοδίνο, μια σιωπηρή φρουρά ανάπηρων αξιωματικών που μόνον ο ίδιος μπορεί να διακρίνει. Η παιδική του ηλικία έχει «παγώσει» ανάμεσα στα ψιθυρίσματα προσώπων που μπορούν, με μια πρωτεϊκή πανουργία, να γίνονται τεράστια οικοδομήματα ή ευτελή έντομα, να ταξινομούν εκ νέου τις εποχές του χρόνου εντρυφώντας σε αυτό που ο συγγραφέας αντιλαμβάνεται ως την πεμπτουσία τους. Με συνεχείς αναφορές στην Παλαιά Διαθήκη και με μιαν αξιοσημείωτη εικαστική ευαισθησία ο Σουλτς ζωγραφίζει με την ευφάνταση παλέτα του την πομπή μιας αφανούς οικογένειας (της δικής του) προς τον αφανισμό, συνοδεύοντάς την με μιαν άκρως αισθησιακή, ξέπνοη και σκόπιμα αργοπορημένη ρυθμική και απλώνοντας πάνω στα αντικείμενα σαν χρυσόσκονη παραμυθιού μια χαρακτηριστική ραθυμία που παράγει, αίφνης, ένα μνημειακό γκρίζο χαρακτικό λέξεων.

alt
Τη δεκαετία του '70 επικεφαλής της σειράς «Συγγραφείς
από την άλλη Ευρώπη», των εκδόσεων Penguin, ήταν
ο Philip Roth, ο οποίος και ενέταξε στη σειρά και τα δύο 
βιβλία του Σουλτς.



Τι μας απέμεινε από τον Σουλτς

Όπως είδαμε, ο Σουλτς όξυνε τη φαντασία του ερχόμενος σε επαφή με ένα ψηφιδωτό από διαφορετικές ταυτότητες και κουλτούρες. Ήταν ένας Εβραίος που σκεφτόταν και έγραφε στα πολωνικά, χειριζόταν με άνεση τα γερμανικά, είχε μυηθεί στην εβραϊκή κουλτούρα αλλά δεν μιλούσε τη γλώσσα γίντις των Εβραίων. Η έμπνευσή του αντλήθηκε από συγκεκριμένες τοπικές παραδόσεις και παρέμεινε τοπική ως προς το ύφος και το χρώμα, καθώς ο συγγραφέας απέφευγε συστηματικά να απομακρύνεται από τον γενέθλιο τόπο του και έζησε από κοντά όλες τις διαδοχικές κατοχές που υπέστη αυτή η πατρίδα: πρώτα την Αυτοκρατορία της Αυστροουγγαρίας (1792-1919), έπειτα τη βραχύβια Λαϊκή Δημοκρατία των Δυτικών Ουκρανών (1919), ακολούθως το καθεστώς της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας (1919-1939) και της Σοβιετικής Ουκρανίας μετά την εισβολή στην Πολωνία, το 1939. Και, λίγο πριν από το άδοξο τέλος της ζωής του, τη Ναζιστική Γερμανία της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα κατά της Σοβιετικής Ένωσης, το 1941.

Παρά τον δυσκίνητο χαρακτήρα της ζωής του, στα μέσα της δεκαετίας του 1930 ο Σουλτς επισκέφθηκε τη Βαρσοβία και το Παρίσι. Το 1938 τού απονεμήθηκε βραβείο της πολωνικής ακαδημίας λογοτεχνίας. Το έργο που άφησε πίσω του αυτός ο σπουδαίος συγγραφέας είναι μικρό: εκτός των βιβλίων που προαναφέρθησαν και της μετάφρασης της Δίκης του Κάφκα στα Πολωνικά, υπάρχει και μια σειρά πολύ ενδιαφερουσών επιστολών, που δόθηκαν στη δημοσιότητα το 1975, καθώς και σκίτσα του σε κάρβουνο και μολύβι, που δημοσιεύθηκαν αργότερα ως αυτόνομο έργο και τον καθιέρωσαν, στο εξής, ως έναν αξιόλογο ζωγράφο. Οι εικαστικές σπουδές του παρήγαγαν πράγματι μιαν αξιολογότατη συλλογή ονειρικών σκίτσων και αυτοπροσωπογραφιών, που κατά καιρούς συγκρίθηκαν, από τους εικαστικούς κριτικούς, με αυτά του Ουτρίγιο, του Ντε Κίρικο, του Douanier (τελωνοφύλακα) Ρουσώ και του Σαγκάλ. Χάθηκαν, εκτός του ημιτελούς λογοτεχνήματός του Μεσσίας, μια σειρά δοκιμίων που είχε στείλει για δημοσίευση σε διάφορα περιοδικά πριν από τον Πόλεμο καθώς και τα πρωτόλεια διηγήματά του από τις αρχές της δεκαετίας πριν το ’40. Μεταξύ 1939 και 1941 η περιοχή του βρέθηκε υπό σοβιετική κατοχή, αλλά όταν η Γερμανία εισέβαλε στην Πολωνία, οι Ναζί κατέλαβαν το Ντροχόμπιτς και ο αξιωματικός της Γκεστάπο Φίλιξ Λάνταου, του οποίου το σπίτι ο συγγραφέας διακόσμησε με τοιχογραφίες, φρόντισε ώστε ο Σουλτς να δραπετεύσει από το εβραϊκό γκέτο που είχε διαμορφωθεί, αλλά ένας άλλος Γερμανός αξιωματικός πρόλαβε να τον εκτελέσει το 1942 μέσα στον δρόμο, προτού καταφέρει να διαφύγει.

* Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας.
Τελευταίο βιβλίο του, το μυθιστόρημα «Τα σπλάχνα» (εκδ. Κριτική).

 Στην κεντρική εικόνα και στο μέσο, φωτογραφίες από τα γυρίσματα της ταινίας Sanatorium pod Klepsydra (1973) σε σκηνοθεσία του Wojciech J. Has.


altΆπαντα τα πεζά
Μπρούνο Σουλτς
Μτφρ. Αλεξάνδρα Δ. Ιωαννίδου
Καστανιώτης 2019
Σελ. 482, τιμή εκδότη €20,00

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ BRUNO SCHULZ

 

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Ο τρελός του βασιλιά» του Μαχί Μπινμπίν (κριτική)

«Ο τρελός του βασιλιά» του Μαχί Μπινμπίν (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Mahi Binebine «Ο τρελός του βασιλιά» (μτφρ. Έλγκα Καββαδία, εκδ. Άγρα).

Της Χριστίνας Μουκούλη

Υπάρχει περίπτωση μια δουλεία να είναι συναινετική ή ένα βασιλικό παλάτι, να είναι τρομακτικό και ταυτόχρονα μαγευτικό;...

«Ο ταχυδρόμος του Νερούδα» του Αντόνιο Σκάρμετα (κριτική)

«Ο ταχυδρόμος του Νερούδα» του Αντόνιο Σκάρμετα (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Antonio Skarmeta «Ο ταχυδρόμος του Νερούδα» (μτφρ. Αγγελική Βασιλάκου, εκδ. Κλειδάριθμος), στο οποίο βασίστηκε και η εξαιρετικά επιτυχημένη ταινία «Ο ταχυδρόμος» (1994) του Μάικλ Ράντφορντ.

Της Λεύκης Σαραντινού

Μια καλή ματ...

«Λατρεία» της Χάνα Κεντ (κριτική)  – «Κραταιά ως θάνατος αγάπη»

«Λατρεία» της Χάνα Κεντ (κριτική)  – «Κραταιά ως θάνατος αγάπη»

Για το μυθιστόρημα της Hannah Kent «Λατρεία» (μτφρ. Άγγελος Αγγελίδης, Μαρία Αγγελίδου, εκδ. Ίκαρος). Κεντρική εικόνα: Πίνακας © Berthold Woltze.

Της Χριστίνας Μουκούλη

Πόσο πιθανό είναι, κατά τη διάρκεια της ζωής του, να συναντήσει κανείς το άλλο...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Ο Αντρέι Κούρκοφ στο Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων: «Χάρη στη δημοκρατία στην Ουκρανία μπορώ να γράφω τα βιβλία μου στα ρωσικά»

Ο Αντρέι Κούρκοφ στο Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων: «Χάρη στη δημοκρατία στην Ουκρανία μπορώ να γράφω τα βιβλία μου στα ρωσικά»

Μια σπάνια ευκαιρία δόθηκε στο πλαίσιο του 1ου Φεστιβάλ Βιβλίου που διεξάγεται στα Χανιά. Ο Ουκρανός συγγραφέας Αντρέι Κούρκoφ, συνομίλησε με τον συγγραφέα Σταύρο Ζουμπουλάκη. Ο διάλογος που ανέπτυξαν ήταν ουσιαστικός κι αποκαλυπτικός για το τι σημαίνει εθνική ταυτότητα για έναν ρωσόφωνο Ουκρανό και πώς εξηγεί τον δ...

Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων – κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ...

Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων – κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ...

Η τρίτη μέρα του Φεστιβάλ Βιβλίου εδώ στα Χανιά, η χθεσινή βραδιά δηλαδή, αποτέλεσε από μια άποψη και την κορύφωσή του, με τον Σταύρο Ζουμπουλάκη να συζητάει σε βάθος με τον Ουκρανό συγγραφέα Αντρέι Κούρκοφ (βλ. κεντρική φωτογραφία).

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

...
Δύο ποιήματα του Γεράσιμου Βουτσινά

Δύο ποιήματα του Γεράσιμου Βουτσινά

Σε αυτή τη στήλη αναρτώνται αδημοσίευτα ποιήματα σύγχρονων Ελλήνων ποιητών. Σήμερα, ο Γεράσιμος Βουτσινάς.

Επιμέλεια στήλης: Γιώργος Αλισάνογλου

Κενό μνήμης
            &n...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ann Cleeves «Άλμπατρος» (μτφρ. Παλμύρα Ισμυρίδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο 3

...
«Το μόνο της ζωής τους ταξίδι» του Ηλία Μαγκλίνη (προδημοσίευση)

«Το μόνο της ζωής τους ταξίδι» του Ηλία Μαγκλίνη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αυτοβιογραφικό αφήγημα του Ηλία Μαγκλίνη «Το μόνο της ζωής τους ταξίδι – Μικρά Ασία. Οδοιπορικό σε πόλεμο και σε ειρήνη», που θα κυκλοφορήσει στις 23 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Άκουσέ με.

Σε όλη μας τη ...

«Το φυλαχτό» των Στίβεν Κινγκ & Πίτερ Στράουµπ (προδημοσίευση)

«Το φυλαχτό» των Στίβεν Κινγκ & Πίτερ Στράουµπ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα των Stephen King & Peter Straub «Το φυλαχτό» (μτφρ. Μιχάλης Μακρόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Ιουνίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

31+1 βιβλία πολιτικής, Ιστορίας & ιδεών: Για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

31+1 βιβλία πολιτικής, Ιστορίας & ιδεών: Για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

Επιλογή 31 βιβλίων non fiction, τα οποία κυκλοφόρησαν τους προηγούμενους μήνες: Ιστορία, φιλοσοφία, πολιτική και διανόηση, έμφυλη βία και δικαιώματα και, βέβαια, Μικρασιατική Καταστροφή. Και στο τέλος, μια ιδιαίτερη πρόταση μεταφρασμένης λογοτεχνίας.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...
Ανακαλύπτοντας τη σπουδαία μαύρη λογοτεχνία: 31 βιβλία που κυκλοφορούν στη χώρα μας

Ανακαλύπτοντας τη σπουδαία μαύρη λογοτεχνία: 31 βιβλία που κυκλοφορούν στη χώρα μας

To 2021 ήταν η χρονιά της μαύρης λογοτεχνίας. Το βραβείο Νόμπελ αλλά και το γαλλικό Γκονκούρ απονεμήθηκαν σε συγγραφείς που γεννήθηκαν στην Αφρική αλλά βρήκαν φωνή στις χώρες που μετανάστευσαν. Τα βραβεία επισφράγισαν μια ευρύτερη αύξηση του ενδιαφέροντος για έργα μαύρων συγγραφέων, κυρίως Αμερικανών, που τους ανακα...

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

Το μυθιστόρημα, ακόμη και την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, παραμένει το μεγάλο χωνευτήρι της πεζογραφικής φόρμας, ένας αφηγηματικός κόσμος ευρύχωρος και δεκτικός, που έχει τη μοναδική δύναμη να κινεί μεγάλους όγκους αφηγηματικού υλικού και να τους κατανέμει ομαλά μέσα στη διάρκεια μίας ή και πολλών δεκαετιών. ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ