philosophers 03

Για το βιβλίο του Wolfram Eilenberger «Η εποχή των μάγων: Η μεγάλη δεκαετία της φιλοσοφίας, 1919-1929» (μτφρ. Γιάννης Κοιλής, εκδ. Πατάκη). Κεντρική εικόνα: Χάιντεγκερ, Κασσίρερ, Βιττγκενστάιν και Μπένγιαμιν.

Του Μύρωνα Ζαχαράκη

Πώς είναι η ζωή ενός φιλοσόφου; Ισχύει άραγε το στερεότυπο του ιδιόρρυθμου ακαδημαϊκού που κάνει ανακαλύψεις σε κοινωνική απομόνωση και ησυχία ή μήπως οι μεγάλες φιλοσοφικές ανακαλύψεις προκύπτουν κυρίως μέσα σε συνθήκες ταραχής και απόγνωσης; Και τι συμβαίνει όταν οι καιροί χαρακτηρίζονται από έκρηξη πολιτικών μεταβολών; Ο ρόλος των διανοουμένων σε καιρούς κρίσης είναι κάτι που εξακολουθεί να ελκύει το ευρύτερο εκδοτικό ενδιαφέρον. Μετά τα Παιδιά του Χάιντεγκερ από τον Ρίτσαρντ Γουόλιν και τη Σαγήνη των Συρακουσών του Μαρκ Λίλλα, το βιβλίο Η εποχή των μάγων: Η μεγάλη δεκαετία της φιλοσοφίας, 1919-1929 από τον ακαδημαϊκό και συγγραφέα Βόλφραμ Αϊλενμπέργκερ, έρχεται να προστεθεί στα έργα που, ιχνηλατώντας τις ζωές σημαντικών φιλοσόφων, αναδεικνύουν τη σχέση ανάμεσα στη βιογραφία με την Ιστορία και την ιστορία των ιδεών.

Το βιβλίο του Αϊλενμπέργκερ επικεντρώνεται σε τέσσερις προσωπικότητες που έγραψαν τα σημαντικότερα έργα τους κατά την εποχή του Μεσοπολέμου, και συγκεκριμένα τη δεκαετία 1919-1929, σφραγίζοντας τη σύγχρονη φιλοσοφία, ο καθένας τους με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο. Κασσίρερ, Βιττγκενστάιν, Χάιντεγκερ και Βάλτερ Μπένγιαμιν, τέσσερις φιλοσοφικοί «μάγοι» με αλληλοσυγκρουόμενες αντιλήψεις, μα και μερικές αξιοσημείωτες ομοιότητες στα προσωπικά τους βιώματα, παρουσιάζονται εδώ συγκριτικά και εναλλάξ. Όλοι τους επικεντρώθηκαν στη γλώσσα, την οποία θεωρούσαν ως το σημαντικότερο σύστημα συμβόλων και την αυθεντική βάση του τρόπου που ο καθένας μας αντιλαμβάνεται τον εαυτό του και τον κόσμο. Οι παραπάνω φιλόσοφοι υπήρξαν μάλιστα καινοτόμοι και αμφισβήτησαν τις ισχύουσες απόψεις της εποχής τους. Το πνεύμα που δέσποζε ως τότε στα γερμανικά πανεπιστήμια και στη διανόηση ήταν σε γενικές γραμμές ο νεοκαντιανισμός, ο οποίος διατεινόταν ότι συνέχιζε τη φιλοσοφία του Ιμμάνουελ Καντ, η οποία οριοθετούσε αυστηρά τα γνωστικά όρια του ανθρώπινου λογικού, θεσπίζοντας συνάμα μια αυστηρή δεοντοκρατική ηθική. Ωστόσο η καντιανή σκέψη, πίστευαν πολλοί, είχε συναντήσει τα όριά της και χρειαζόταν πια επειγόντως αναθεώρηση:

«Το κοσμοθεωρητικό και, προπαντός, το επιστημονικό θεμέλιο, πάνω στο οποίο είχε στηρίξει κάποτε ο Καντ το εντυπωσιακό φιλοσοφικό σύστημά του, είχε έντονα υπονομευθεί ή, τουλάχιστον, χρειαζόταν σημαντική αναθεώρηση. Η Κριτική του καθαρού λόγου του Καντ βασίζεται εμφανώς στη φυσική του 18ου αιώνα, μη εξαιρουμένης και της αντίληψής της σχετικά με τις μορφές θεώρησης του χώρου και του χρόνου. Όμως, το κοσμοείδωλο του Νεύτωνα είχε ξεπεραστεί από τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν (1905). Ούτε τον χώρο ούτε τον χρόνο μπορεί κανείς να δει ανεξάρτητα τον έναν από τον άλλο, ούτε υπάρχει ο χώρος και ο χρόνος σύμφωνα με κάποια ρητή a priori έννοια, δηλαδή δεδομένοι πριν από οποιαδήποτε εμπειρία». (σελ. 35-36)

Εδώ είναι που διαχωρίζονται οι δρόμοι των τεσσάρων φιλοσόφων μας. Παρότι όλοι κινήθηκαν σε δρόμους πέραν του Καντ, καθένας τους το έπραξε με διαφορετικό τρόπο. Αρχικά, για τον Βιττγκενστάιν, η λογική σκέψη μας «συντονίζει» με τον κόσμο γύρω μας, αφού μπορεί να τον «απεικονίζει» μέσω της γλώσσας (απεικονιστική θεωρία). Η γλώσσα αποτελεί «πρόπλασμα» της πραγματικότητας, την οποία μπορεί να περιγράφει με λέξεις και προτάσεις, καταφέρνοντας να συσχετίσει σε καταστάσεις τα επί μέρους πράγματα. Στόχος της φιλοσοφίας είναι το λογικό ξεκαθάρισμα των εννοιών, που οδηγεί στη διαπίστωση πως όλα όσα μπορούμε να πούμε για τον κόσμο προέρχονται από τις φυσικές επιστήμες. Οι τελευταίες είναι η μόνη πηγή έλλογης γνώσης και η συνειδητοποίηση αυτού οδηγεί ευθέως στο συμπέρασμα πως, λίγο-πολύ, όλα τα «μεταφυσικά» προβλήματα είναι στην πραγματικότητα ψευδοπροβλήματα και οφείλονται στην κακή και εσφαλμένη χρήση της γλώσσας εκ μέρους μας. Με αυτή την έννοια, θα πει ο Βιττγκενστάιν, η φιλοσοφία είναι η μάχη ενάντια στη σαγήνη που μας ασκεί η γλώσσα.

Για τον Βιττγκενστάιν, η λογική σκέψη μας «συντονίζει» με τον κόσμο γύρω μας, αφού μπορεί να τον «απεικονίζει» μέσω της γλώσσας (απεικονιστική θεωρία). Η γλώσσα αποτελεί «πρόπλασμα» της πραγματικότητας, την οποία μπορεί να περιγράφει με λέξεις και προτάσεις, καταφέρνοντας να συσχετίσει σε καταστάσεις τα επί μέρους πράγματα.

Ύστερα από τις παραπάνω παρατηρήσεις, που γράφτηκαν στο υπερβολικά σύντομο, γριφώδες και με μαθηματική λογική γραμμένο έργο του Tractatus Logicophilosophicus (γράφτηκε, κυριολεκτικά, μέσα στα χαρακώματα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου), πεπεισμένος ότι έλυσε τα προβλήματα που ταλάνιζαν τη φιλοσοφία για χιλιετίες, ο (ιδρυτής της αναλυτικής φιλοσοφίας) Βιττγκενστάιν θα αποσυρθεί από τον ακαδημαϊκό χώρο και θα προσπαθήσει να εργασθεί ως δάσκαλος, αναζητώντας τη λύτρωση από την κρίση νοήματος που τον βασάνιζε αδιάκοπα. Η πολυπόθητη λύτρωση όμως δε θα έρθει και ο ίδιος θα ζητά απεγνωσμένα τους παλιούς του φίλους από τη Μ. Βρετανία, για να συζητήσουν πάνω στα φλέγοντα ζητήματα που τον απασχολούν.

Αντίθετα με τον Βιττγκενστάιν, για τον υπαρξιστή Μάρτιν Χάιντεγκερ η φιλοσοφία όχι μόνο διαθέτει λόγο ύπαρξης έχοντας τα δικά της σοβαρά προβλήματα να λύσει, αλλά αποτελεί και ανάγκη για τη συνειδητοποίηση της αγωνιώδους στιγμής ύστερα από την εμπειρία του πολέμου και τις δυσβάσταχτες συνέπειές του για την πατρίδα του, λόγω της συνθήκης των Βερσαλλιών, σε μια εποχή που γίνονταν καίριες και ίσως μοναδικές επιστημονικές και τεχνολογικές ανακαλύψεις, με αποτέλεσμα την αμφισβήτηση της αξίας της φιλοσοφίας. Ύστερα από κόπους και οικονομική ανέχεια, ο σημαντικός εκείνος Γερμανός στοχαστής θα γράψει την περίφημη πραγματεία του Είναι και Χρόνος, η οποία θα αλλάξει το φιλοσοφικό τοπίο του εικοστού αιώνα. Μέσα στην εν λόγω πραγματεία, ο Χάιντεγκερ ονομάζει τον άνθρωπο «εδωνά-Είναι» [“Dasein”], επειδή αυτός τείνει ανέκαθεν να αυτοπροσδιορίζεται σε σχέση με τα άλλα όντα του κόσμου. Ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να βρίσκεται πάντα σε κάποιους είδους συσχετισμό με τα υπόλοιπα όντα, αντιλαμβανόμενος τον χώρο γύρω του όχι απλώς ως ένα αντικείμενο για μελέτη, όπως λανθασμένα νόμιζε η νεωτερική φιλοσοφία, αλλά πρωτίστως ως κάτι στενά συνδεδεμένο με εκείνον. Για τον Χάιντεγκερ, ο άνθρωπος βρίσκεται «ριγμένος», ξένος και ανέστιος σε έναν κόσμο που δεν έχει δημιουργήσει ο ίδιος και που δεν έχει επιλέξει να ζήσει. Σε αυτό το πλαίσιο, τίποτε δεν είναι ευκολότερο από την εγκατάλειψη στις μέριμνες, η οποία όμως τον οδηγεί στο να εξομοιώνεται με τους πολλούς και να λησμονεί τις ειδικές, προσωπικές του ιδιότητες, σε τελική ανάλυση τον ίδιο του τον εαυτό.

Ο συγγραφέας παρουσιάζει συγκριτικά τις ζωές των τεσσάρων φιλοσόφων, αναφέροντας την πολύκροτη συνάντηση του Χάιντεγκερ με τον Κασσίρερ στο Νταβός, όπου οι δύο φιλόσοφοι αντιπαρατέθηκαν και ο πρωτότυπος και ριζοσπάστης Χάιντεγκερ φάνηκε να κερδίζει τον σοβαρό και παραδοσιακό καθηγητή Κασσίρερ, στα μάτια της γερμανικής νεολαίας.

Όσο για τον μαρξιστή Βάλτερ Μπένγιαμιν, αυτός ο βασανισμένος από τη φτώχεια, την κατάθλιψη και τις αλλεπάλληλες απορρίψεις διανοητής, αναζητά τον δικό του δρόμο μέσα από την κριτική των καλλιτεχνικών έργων, κριτική που θεωρεί ως μια γνήσια μορφή φιλοσοφικού αναστοχασμού πάνω στα όρια της γλώσσας και της σκέψης. Όπως και οι άλλοι, έτσι κι εκείνος βλέπει αυτή την κριτική ως διόρθωση σφαλμάτων της Νεωτερικότητας που είχαν δυστυχώς καθοριστική σημασία για τη σκέψη της Δύσης.

patakis eilenberger megali dekaetia tis filosofiasΤέλος, ο νεοκαντιανός φιλόσοφος Ερνστ Κασσίρερ φαίνεται σημαντικά διαφορετικός: αστός, πολιτικά μετριοπαθής, χωρίς τα σοβαρά οικονομικά και προσωπικά προβλήματα, ποτέ δεν βίωσε την κατάθλιψη και την πνευματική εξάντληση. Κύριο θέμα της σκέψης του Κασσίρερ αποτελεί η έννοια του συμβόλου, στις ποικίλες επιμέρους μορφές του (τέχνη, θρησκεία, επιστήμη), χάρη στις οποίες οι άνθρωποι αλληλεπιδρούν με τον κόσμο γύρω τους. Βάση των συμβολικών συστημάτων, είναι οι μύθοι. Όπως υποστήριζε ο ίδιος, κατόπιν ενδελεχούς έρευνας των επιστημών της γλωσσολογίας και της κοινωνικής ανθρωπολογίας, οι μύθοι αποτελούν τη γλωσσική νοηματοδότηση της τρομαγμένης ανθρώπινης συμπεριφοράς μπροστά στα γεγονότα του κόσμου μας, κυριότερο των οποίων είναι ο θάνατος. Παρόλη την ανάπτυξη της ορθολογικής σκέψης, οι μύθοι είναι εξαιρετικά ισχυροί και βρίσκονται στα κατώτερα στρώματα του ανθρώπινου ψυχισμού, χωρίς να έχουν διαλυθεί ή ξεπερασθεί από τη λογική αλλά συνυπάρχοντας μαζί της, έτοιμοι να επανεμφανιστούν στο κοινωνικό προσκήνιο με την εμφάνιση μιας ιδιαίτερα δυσάρεστης κατάστασης.

Μια τέτοια κατάσταση, θα συνειδητοποιήσει αργότερα ο Κασσίρερ, υπήρξε για τη Γερμανία η μεσοπολεμική κρίση, που θα ευνοήσει την εμφάνιση του ναζισμού και τελικά την επικράτηση του Χίτλερ. Μια άλλη μορφή τέτοιας παλινδρόμησης, είναι ο αντισημιτισμός, εμπειρίες του οποίου είχε δυστυχώς και ο ίδιος (παρεμπιπτόντως, τόσο ο Κασσίρερ, όσο ο Μπένγιαμιν και ο Βιττγκενστάιν ήταν εβραϊκής καταγωγής). Επομένως, ο πειρασμός της (συναισθηματικά ανακουφιστικής για τον άνθρωπο) παλινδρόμησης στη μυθολογική σκέψη είναι οπωσδήποτε μεγάλος, δεδομένου ότι αυτή είναι παρούσα ακόμη και στις σύγχρονες επιστημονικές τάσεις. Πραγματικά, έλεγε ο Κασσίρερ, τι άλλο είναι ο βιολογισμός, ο φυσικαλισμός, ο οικονομισμός και οι διάφοροι άλλοι «επιστημονικοί» αναγωγισμοί, αν όχι επιστροφές της ιδέας ότι πρέπει να υφίσταται μια κεντρική ιδέα-μορφή που να περιλαμβάνει το καθετί εντός της;

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο του βιβλίου είναι ότι ο συγγραφέας παρουσιάζει συγκριτικά τις ζωές των τεσσάρων φιλοσόφων, αναφέροντας την πολύκροτη συνάντηση του Χάιντεγκερ με τον Κασσίρερ στο Νταβός, όπου οι δύο φιλόσοφοι αντιπαρατέθηκαν και ο πρωτότυπος και ριζοσπάστης Χάιντεγκερ φάνηκε να κερδίζει τον σοβαρό και παραδοσιακό καθηγητή Κασσίρερ, στα μάτια της γερμανικής νεολαίας. Η εποχή δεν ευνοούσε νηφάλιες και μετριοπαθείς τοποθετήσεις. Η εικονοκλαστική και όλο πάθος δέσμευση σε μιαν υπαρξιακή απόφαση, ήταν ίσως περισσότερο ταιριαστή στο πνεύμα της. Εκτός των τεσσάρων φιλοσόφων όμως, από τις σελίδες του παρόντος βιβλίου περνούν και διάφορες άλλες προσωπικότητες: ο επίσης σημαντικός φιλόσοφος Καρλ Γιάσπερς, ο ιδιοφυής και σχιζοφρενής ιστορικός της τέχνης, Άμπι Βάρμπουργκ, που ταξινομούσε με έναν ιδιόρρυθμο τρόπο τη βιβλιοθήκη του με τους 30.000 τόμους, ο πανέξυπνος και πολύ πρόωρα αποθανόντας μαθηματικός Φρανκ Ράμσεϊ, με τον οποίο ο Βιττγκενστάιν ανέλυε αδιάκοπα για ώρες κάθε λέξη του βιβλίου του, η Σοβιετική επαναστάτρια ηθοποιό Άσια Λάτσις, και άλλοι. Το βιβλίο αυτό θα ικανοποιήσει όλους εκείνους που ενδιαφέρονται για τις ζωές των μεγάλων φιλοσόφων, καθώς και για το πώς και υπό ποιες συνθήκες αυτές οι ζωές ευνοούν τη συγκρότηση πρωτότυπης σκέψης, ιδιαίτερα μέσα σε καιρούς αγωνίας και κρίσης, όταν πια η ξεγνοιασιά φαίνεται να έχει ανεπίστρεπτα χαθεί.


* Ο ΜΥΡΩΝ ΖΑΧΑΡΑΚΗΣ είναι υποψήφιος διδάκτωρ Φιλοσοφίας.

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ορθοδοξία και Κράτος: Τρία βιβλία για μια διαχρονική σχέση με πολλές διακυμάνσεις και ποικίλα ρεύματα σκέψης

Ορθοδοξία και Κράτος: Τρία βιβλία για μια διαχρονική σχέση με πολλές διακυμάνσεις και ποικίλα ρεύματα σκέψης

Για τα βιβλία των Ευστάθιου Κασσαρέα «Εκκλησία, ιδεολογία και πολιτική στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης» (εκδ. Παπαζήση), Πασχάλη Μ. Κιτρομηλίδη «Θρησκεία και πολιτική στον ορθόδοξο κόσμο» (εκδ. Επίκεντρο) και π. Εμμανουήλ Κλάψη «Ορθόδοξες εκκλησίες σε έναν πλουραλιστικό κόσμο» (εκδ. Καστανιώτη). Στην κεντρική εικόνα,...

Το «μοναχικό πλήθος» και το επαναστατικά νέο ήθος του δυτικού πολιτισμού

Το «μοναχικό πλήθος» και το επαναστατικά νέο ήθος του δυτικού πολιτισμού

Τρία βιβλία που σκιαγραφούν την κατάσταση του δυτικού πολιτισμού σήμερα: «Το μοναχικό πλήθος» (μτφρ. Βασίλης Τομανάς, εκδ. Νησίδες) του Ντέιβιντ Ρίσμαν [David Riesman], «Η παρακμή του Αστικού Πολιτισμού» (εκδ. Θεμέλιο) του Παναγιώτη Κονδύλη και «Η Ευρώπη είναι χριστιανική;» (μτφρ. Βάλια Καϊμάκη, εκδ. ...

Τελικά, συγκρούεται ο Χριστιανισμός με τον Δαρβίνο; – Διερεύνηση ενός ερωτήματος μέσα από δύο ενδιαφέροντα βιβλία (κριτική)

Τελικά, συγκρούεται ο Χριστιανισμός με τον Δαρβίνο; – Διερεύνηση ενός ερωτήματος μέσα από δύο ενδιαφέροντα βιβλία (κριτική)

Για τα βιβλία του Φρανσουά Ουβέ [François Euvé] «Ο Δαρβίνος και ο χριστιανισμός » (μτφρ. Ηρώ Διακάκη, εκδ. Αρμός) και του Ζακ Μονό [Jasques Monod] «Η τύχη και η αναγκαιότητα» (μτφρ. Νίκος Παπαδόπουλος, εκδ. Κέδρος). Κεντρική εικόνα: ο Δαρβίνος σε πίνακα του John Collier © Wikipedia. 

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Ο Ρουμάνος συγγραφέας Μίρτσεα Καρταρέσκου [Μircea Cartarescu] έλαβε το βραβείο για το μυθιστόρημά του «Solenoid» που είναι εν μέρει αυτοβιογραφικό και μάς μεταφέρει στην κομμουνιστική Ρουμανία των τελών του ‘70. Στα ελληνικά τον έχουμε γνωρίσει με το μυθιστόρημα «Νοσταλγία» (μτφρ. Βίκτορ Ιβάνοβιτς, εκδ. Καστανιώτη)....

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

Ένα από τα αφιερώματα της φετινής ΔΕΒΘ ήταν αυτό στις «Γυναίκες», μια ευρεία θεματική που ξεδιπλώθηκε μέσα από συζητήσεις για συγγραφείς, εκδότριες και μεταφράστριες, για τη γυναίκα σαν λογοτεχνικό ήρωα, αλλά και τη γυναικεία γραφή. Οι εκδηλώσεις ήταν διάχυτες στο πρόγραμμα, αρκετές συνέπιπταν η μία με την άλλη, αλλ...

Μιχάλης Αλμπάτης: «Δεν θα έγραφα ποτέ ένα δεύτερο ‘’Και οι νεκροί ας θάψουν τους νεκρούς τους’’»

Μιχάλης Αλμπάτης: «Δεν θα έγραφα ποτέ ένα δεύτερο ‘’Και οι νεκροί ας θάψουν τους νεκρούς τους’’»

Από την απόλυτη επιτυχία στη συνειδητοποίηση. Ο Μιχάλης Αλμπάτης μάς μίλησε για το νέο του βιβλίο «Η κατάλυση του χρόνου» (εκδ. Νήσος), αλλά και πώς βίωσε το απίστευτο «γκελ» που έκανε το προηγούμενο μυθιστόρημά του.

Συνέντευξη στον Διονύση Μαρίνο

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της βραβευμένης με Νόμπελ λογοτεχνίας Ανί Ερνό [Annie Ernaux] «Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), μια συνομιλία, μέσω μέιλ, της Ερνό με τον Φρεντερίκ Ιβ Ζανέ [Frederic-Yves Jeannet]. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμ...

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ [Graeme Macrae Burnet] «Μελέτη περίπτωσης» (μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου), το οποίο κυκλοφορεί στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στην αρχή, καθώς ...

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Μουράτ Εσέρ [Murat Eser] «Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής», η οποία κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εφημερίδα...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Για τα βιβλία των Κνουτ Χάμσουν [Knout Hamsun] «Η πείνα» (μτφρ. Βασίλη Δασκαλάκη), Νικολάι Γκόγκολ [Νikolai Gogol] «Το παλτό» (μτφρ. Κώστας Μιλτιάδης), Μαξίμ Γκόρκι [Maxim Gorky] «Τα ρημάδια της ζωής» (μτφρ. Κοραλία Μακρή) και Λέον Τολστόι [Leon Tolstoy] «Η σονάτα του Κρόιτσερ» (μτφρ. Κοραλία Μακρή). 

...
Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Εαρινά αναγνώσματα από όλο τον κόσμο. Νομπελίστες, αναγνωρισμένοι συγγραφείς, αλλά και νέα ταλέντα ξεχωρίζουν και τραβούν την προσοχή. Στην κεντρική εικόνα, οι Αμπντουλραζάκ Γκούρνα, Κάρα Χόφμαν, Ντέιβιντ Μίτσελ.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος 

Από την...

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Η επιστήμη προχωράει με ραγδαίoυς ρυθμούς. Η 4η βιομηχανική επανάσταση θα στηριχθεί στην κβαντική υπεροχή και την Τεχνητή Νοημοσύνη. Για να ξέρουμε πώς θα είναι το μέλλον μας επιλέγουμε τρία βιβλία που εξηγούν λεπτομέρως όλα όσα θα συμβούν. Kεντρική εικόνα: @ Wikipedia.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ